Pozwolenie na broń – dokument urzędowy, wymagany w większości krajów świata od posiadaczy broni. Wydawany jest na wniosek zainteresowanego, po sprawdzeniu ustawowo przewidzianych przesłanek, przez lokalne władze (np. komendę policji).

Wydawanie pozwoleń na broń w Polsce

polskie pozwolenie na broń z roku 1922

Od czasu odzyskania przez Polskę niepodległości w roku 1918 od osób posiadających broń wymagane jest stosowne urzędowe pozwolenie.

Obecnie przepisy dotyczące nabywania, posiadania, przechowywania, zbywania i deponowania broni i amunicji, a także przywozu ich z zagranicy, przewozu przez terytorium kraju i wywozu za granicę określa ustawa z 21 maja 1999 o broni i amunicji z późniejszymi zmianami. Ustawa ta określa także zasady posiadania broni i amunicji przez cudzoziemców oraz wydawania pozwoleń na broń, cofania ich, a także zasady funkcjonowania strzelnic.

Artykuł 4 tej Ustawy definiuje:

1. broń palną, w tym bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową
2. broń pneumatyczną (w której energia kinetyczna pocisku przekracza 17 J)
3. miotacze gazu obezwładniającego,
4. niebezpieczne narzędzia i urządzenia, mogące zagrażać życiu lub zdrowiu
   1. broń białą
      1. ostrza ukryte w przedmiotach nie mających wyglądu broni
      2. kastety i nunczaki
      3. pałki posiadające zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału
      4. pałki wykonane z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału podobne do kija baseballowego
   2. broń cięciwową (kusze)
   3. przedmioty przeznaczone do obezwładniania przy użyciu elektryczności (tzw. paralizatory).

Pozwolenia na broń palną wydaje w Polsce komendant wojewódzki Policji; pozwolenia na miotacze gazu obezwładniającego oraz wymienione w Ustawie niebezpieczne narzędzia i urządzenia - komendant powiatowy. Do legalnego posiadania broni pneumatycznej niezbędna jest karta rejestracyjna wydawana przez komendanta powiatowego Policji.

Pozwolenia nie wymaga się m.in. od:

We wniosku o wydanie zezwolenia na broń należy określić cel, do jakiego miałaby być ona przeznaczona, np:

Przy rozważaniu wniosków o wydanie pozwolenia na broń komendant Policji bierze pod uwagę jego zasadność, odrzucając w szczególności wnioski złożone przez:

Praktyka wydawania zezwoleń

Należy stwierdzić iż polskie przepisy normujące możliwość uzyskania pozwolenia na broń należą do najbardziej restrykcyjnych w Unii Europejskiej. Wyraźnie bardziej liberalna jest także unijna dyrektywa o broni i amunicji. Również praktyka organów policji w zakresie wydawania pozwoleń sprawia, iż w środowiskach osób używających broni palnej (np. wśród osób zajmujących się strzelectwem sportowym) dominuje pogląd o niezwykle trudnym dostępie do legalnego posiadania broni w Polsce, oraz o bardzo skomplikowanych procedurach uzyskiwania zezwolenia. Opinie te w pewien sposób potwierdzają statystyki publikowane przez Komendę Główną Policji, wedle których od roku 1998 odnotowywany jest systematyczny spadek ilości pozwoleń na broń. Zgodnie z tymi danymi w roku 2004 w Polsce pozwolenie to posiadało 385 193 osoby. W ostatnich latach jednak coraz częściej odnotowuje się głosy i apele ze strony rozmaitych środowisk o dokonanie pewnej liberalizacji ustawy o broni i amunicji ułatwiającej dostęp do broni w Polsce.

Przypisy