Próba wody - Polski Serwis Naukowy

Próba zimnej wody

Próba wody – jedna z metod ordaliów, służących ustalaniu winy w procesie sądowym, stosowana wobec kobiet podejrzanych o uprawianie czarów. Była popularna w Europie, w XVI-XVIII w., po wejściu ustawy Karola V Constitutio Criminalis Carolina (1532) i przyjmowała dwie formy:

Hydromancja (gr. hydro = woda + manteia = wróżenie) – metoda wróżenia z wody. Pod uwagę bierze się jej kolor, stopień wzburzenia, kształt fal itd. powstałych na skutek wrzucenia kamienia do zbiornika.

Constitutio Criminalis Carolina (nazwa potoczna: Carolina; znana również pod skrótem CCC) – szesnastowieczny niemiecki kodeks karny, uznawany za pierwszą wielką kodyfikację prawa czasów nowożytnych.

próbę wody gorącej - podejrzana zmuszana była do trzymania ręki przez pewien czas w ukropie. Jeśli dłoń nie doznała żadnych obrażeń, wówczas uważano, że kobieta jest niewinna. W przeciwnym wypadku została skazana na śmierć.

próbę wody zimnej - podejrzanej wiązano kończyny, a następnie wrzucano do wody. Jeżeli nie zanurzała się oznaczało to, że jest winna. W owych czasach kobiety nosiły obszerne suknie, które zatrzymując powietrze utrzymywały je na wodzie. Traktowano to jednak jako dowód, iż "czysta" woda nie chce przyjąć "nieczystej" kobiety.

Uznane za winne kobiety najczęściej palono żywcem na stosie w miejscu straceń, widocznym dla wszystkich.

Spalenie na stosie – sposób wykonania kary śmierci, który polega na przywiązaniu skazańca do słupa, ułożeniu stosu z drewna i podpaleniu go. Skazanymi byli chrześcijanie, heretycy, innowiercy, czarownice, palono także Żydów; obok tego karę tę stosowano wobec pospolitych przestępców (np. fałszerzy pieniędzy). Skazany najczęściej umierał na skutek zatrucia czadem, i innymi składnikami dymu powstającymi w wyniku spalania drewna. Kara ta była stosowana od starożytności, przez średniowiecze, aż do XVIII wieku.

Karol V (ur. 24 lutego 1500, zm. 21 września 1558) – cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego w latach 1519-1556 z dynastii Habsburgów, król Hiszpanii w latach 1516-1556 jako Karol I Hiszpański. Najstarszy syn Filipa I (syna Maksymiliana I i Marii, księżnej Burgundii) i Joanny Szalonej (córki Ferdynanda II Aragońskiego i Izabeli I Kastylijskiej).

Zobacz też