|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Interakcja niemowlęcia z otoczeniem jest ograniczona ze względu na słabo rozwinięte zdolności motoryczne dziecka. Dlatego badanie zdolności poznawczych niemowląt nie jest łatwym zadaniem. Które zdarzenie sensoryczne jest rezultatem własnego działania ... Oparty na technice światłowodowej system pomoże śledzić ruch załogi w wyrobiskach należącej do Jastrzębskiej Spółki Węglowej (JSW) kopalni "Pniówek". Wkrótce podobny system ruszy w kopalni "Budryk". Jeżeli pilotaż się powiedzie, rozwiązanie... Kilkudziesięciu uczestników konferencji "Legalny i nielegalny obrót dobrami kultury. Zapobieganie przestępstwom przeciw dziedzictwu kulturowemu" dyskutowało 11-12 maja w Sali Balowej hotelu Hyatt Regency w Warszawie. Organizatorem sympozjum był Narodowy Instytu... Jeśli wiesz, jak można pokazać różne rodzaje ruchu: ruch w skali Ziemi i Kosmosu, ruch wody lub powietrza, ruch w mechanice, biologii i biochemii lub przedstawić zarządzanie ruchem, pojęcie dynamiki w procesach biologicznych, fizycznych i technicznych - jeśli masz pomysł, r... Tegoroczne maksimum aktywności roju Perseidów pojawiło się 12 sierpnia w okolicach godziny 19:30 naszego czasu - wynika z wykresu aktywności prezentowanego na stronach International Meteor Organization (IMO). W roku 2010, sp...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Prędkość kątowaCzy wiesz że...? Prędkość obrotowa (n) – liczba obrotów dowolnego układu obrotowego wykonana w dowolnej jednostce czasu (sekunda, minuta, godzina, dzień, rok i inne). Powszechnie stosowana jako parametr określający własności wszelkiego rodzaju maszyn energetycznych (silników i maszyn roboczych) oraz brył fizycznych (np. planet). Pulsacja (częstość kołowa) - wielkość określająca, jak szybko powtarza się zjawisko okresowe. Pulsacja jest powiązana z częstotliwością (f) i okresem (T) poprzez następującą zależność: 
 
Prędkość kątowa – w fizyce, wielkość opisująca ruch obrotowy (np. ruch po okręgu). Jest wektorem (pseudowektorem) leżącym na osi obrotu i skierowanym zgodnie z regułą śruby prawoskrętnej. Wektor – obiekt geometryczny w lub – zdaniem niektórych niepoprawnie – wartością), kierunek i zwrot określający orientację wzdłuż danego kierunku. Często przedstawia się go graficznie jako odcinek o określonym kierunku, lub jako strzałkę, łączącą początek bądź punkt zaczepienia oraz koniec wektora. Dla danych punktów początkowego A i końcowego B wektor oznacza się symbolem
Sekunda (łac. secunda – następna, najbliższa) – jednostka czasu, jednostka podstawowa większości układów jednostek miar np. SI, MKS, CGS – oznaczana s (bez kropki na końcu). Jeśli współrzędna kątowa ciała określa kąt θ to wartość prędkości kątowej ω jest równa:
Jednostka prędkości kątowej w układzie SI to jeden radian przez sekundę. Zależność chwilowej prędkości liniowej v, ciała poruszającego się po okręgu o promieniu r, od chwilowej prędkości kątowej ω tego ciała dana jest wzorem:
gdzie s jest długością łuku zakreślanego w czasie t. W zapisie wektorowym zależność przyjmuje postać: Pseudowektor (wektor osiowy) - wielkość, która przy ciągłych transformacjach układu odniesienia (takich jak translacja lub obrót) przekształca się jak wektor, natomiast przy odbiciu zwierciadlanym i symetrii środkowej transformuje się odmiennie (np. zmienia zwrot).
Zwrot wektora – jedna z podstawowych własności charakteryzujących wektor, obok jego kierunku, długości i (dla wektora zaczepionego) punktu zaczepienia. 
Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Przyspieszenie kątowe występuje w ruchu obrotowym - jest pseudowektorem leżącym na osi obrotu i skierowanym zgodnie z regułą śruby prawoskrętnej. Jeśli współrzędną kątową ciała określa kąt α a wartość prędkości kątowej oznaczymy jako ω, to wartość przyspieszenia kątowego ε wynosi:
Reguła śruby prawoskrętnej (reguła korkociągu) – w fizyce reguła określająca umowny zwrot wektorów związanych z ruchem obrotowym. W matematyce służy do ustalenia zwrotu wektora na osi OZ w kartezjańskim układzie współrzędnych, szczególnie w przypadku obrazowania przestrzeni trójwymiarowej na powierzchni. Reguła ta jest stosowana przy ustalaniu kierunku iloczynu wektorowego, który jest wektorem utożsamianym ze śrubą. Gdy mnożymy wektory a przez b, przekręcamy śrubę w takim kierunku, jakbyśmy kładli wektor a na b po mniejszym kącie.
Fizyka (z gr. φύσις physis - "natura") – nauka o przyrodzie w najszerszym znaczeniu tego słowa. Fizycy badają właściwości i przemiany materii i energii oraz oddziaływanie między nimi. Do opisu zjawisk fizycznych używają wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą pojęć matematycznych, takich jak liczba, wektor, tensor. Tworząc hipotezy i teorie fizyki, budują relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
![\omega = \frac {d \theta}{dt} \quad \left[ \omega \right] = \frac {\operatorname{rad}}{\operatorname{s}}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/d/b/1/db1db07e31967a449e2ac6dfe0b1f4e4.png)
