Prawa cywilizacyjne - Polski Serwis Naukowy

Prawa cywilizacyjne są to prawa rządzące metodami ustroju życia zbiorowego, lub prawidłowości rządzące poziomem rozwoju, osiągnięć społeczeństwa w danym okresie historycznym, ze szczególnym uwzględnieniem kultury materialnej i techniki, będącej wskaźnikiem opanowania przez ludzi sił przyrody i wykorzystywania jej bogactw

Feliks Karol Koneczny (ur. 1 listopada 1862 w Krakowie, zm. 10 lutego 1949 tamże) – polski historyk i historiozof, a także bibliotekarz i dziennikarz, twórca oryginalnej koncepcji cywilizacji.

Bizantynizm niemiecki – określenie z zakresu kultury polityczno-społecznej, stworzone przez Feliksa Konecznego na podstawie jego badań historycznych, filozoficznych i społecznych. Bizantynizm niemiecki stanowi istotną część jego nauki o cywilizacjach.

Feliks Koneczny: w książce "Polskie logos a ethos", ( 1921 r.) pisze; ’’tam gdzie następuję scalenie na siłę dwóch cywilizacji, jest to bardzo niekorzystne dla obu i grozi szybkim rozpadem, a szczególnie połączenie cywilizacji łacińskiej, do jakiej należy Polska, z cywilizacją bizantyjsko-germańską, do jakiej należą Niemcy, nie przyniesie korzyści dla obu i taka unia się szybko rozpadnie.

Cywilizacja łacińska (czasem także cywilizacja zachodnia, Zachód) - pojęcie zbliżone do pojęcia cywilizacji zachodniej, oznaczające cywilizację ukształtowaną w Europie. Z czasem ów typ cywilizacji objął również takie tereny jak obie Ameryki, Australię i Nową Zelandię. Szczegółowe analizy cywilizacji Zachodu przeprowadzili Arnold Toynbee i Oswald Spengler, w Polsce Feliks Koneczny. Tak rozumiany Zachód często przeciwstawia się Wschodowi bizantyjskiemu i muzułmańskiemu.

Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie[1]) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków"[2], podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").

W Polsce cywilizacja łacińska (uważana za najwyższy szczyt osiągnięć ludzkości) napierana jest od wschodu przez cywilizację turańską, z zachodu przez bizantynizm, a od wewnątrz, jak twierdził F. Konieczny, przez żydowską.

Oto prawa cywilizacyjne (wg prof. F. Konecznego);

Mieszanki cywilizacyjne giną, bo brak spójności.

Nie można być cywilizowanym na dwa sposoby.

Cywilizacje na styku muszą się zwalczać.

Przy równouprawnieniu i braku walki zwycięża niższa.

Każda cywilizacja dąży do ucywilizowania sąsiadów na własną modłę.

Zobacz też

Quincunx (czynnik)

Bibliografia

Feliks Koneczny: Polskie logos a ethos. Roztrząsanie o znaczeniu i celu Polski. Tom I i II, Poznań 1921.