Prawo rolne - Polski Serwis Naukowy

Prawo rolne definiowane jest w różny sposób, między innymi jako:

całokształt norm prawnych regulujących stosunki społeczne związane z kształtowaniem ustroju rolnego, w tym także produkcji rolnej i rynku rolnego (definicja Andrzeja Stelmachowskiego),

zespół instytucji i rozwiązań prawnych o charakterze szczególnym, podyktowanym specyfiką rolnictwa jako odrębnego działu gospodarki, które tworzą ramy prawne (strukturalne i techniczne) dla działalności produkcyjnej w rolnictwie, jak też dla przetwarzania i obrotu produktami rolnymi (definicja Aleksandra Lichorowicza).

Kryteria wyróżnienia prawa rolnego

Istnieje bogate piśmiennictwo na temat kryteriów wyodrębnienia prawa rolnego.

Wspólnota Europejska (WE; fr. Communauté Européenne - CE, ang. European Community - EC) - istniejąca do 30 listopada 2009 r. organizacja międzynarodowa będąca podstawą współpracy w ramach Unii Europejskiej. Do 1 listopada 1993 r. nosiła nazwę Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG).
Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Prawo rolne jako normy regulujące działalność szeroko ujmowanego przedsiębiorstwa rolnego. Obecnie stanowisko to, cieszące się niegdyś popularnością w doktrynie włoskiej i hiszpańskiej, zostało zarzucone przez większość autorów.

Podmiotowe kryterium wyodrębnienia prawa rolnego, traktowanego jako ogół norm regulujących sytuację prawną rolnika.

Przedmiotowe kryterium wyodrębnienia prawa rolnego, traktowanego jako gałąź regulującą problematykę prawną produkcji rolnej lub problematykę prawną rolniczego wykorzystania ziemi. Jest to kryterium najpopularniejsze w piśmiennictwie.

Przedmiotowe kryterium wyodrębnienia prawa rolnego, traktowanego jako gałąź prawa zajmującego się instytucjami o charakterze rolnym, czyli dotyczących produkcji opartej na prawach biologicznych. Twórcą tego kryterium był Antonio Carozza, którego pogląd spotkał się w popularnością m.in. we Włoszech, Francji, Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.

W polskiej literaturze przedmiotu prawo rolne przed 1939 roku było traktowane jako wyspecjalizowana grupa przepisów prawa administracyjnego (pogląd Władysława Jaworskiego), a w latach powojennych jako instrument społecznych przemian w rolnictwie (definicja Franciszka Longchampsa de Bérier).

Prawo administracyjne - gałąź prawa obejmująca zespół norm generalnie-abstrakcyjnych o charakterze materialnym, mocy powszechnie obowiązującej w znaczeniu podmiotowym, regulujących sytuację prawną podmiotów prawnie niepodporządkowanych organom administracji publicznej. Normy te oddziałują zarówno bezpośrednio poprzez ustanawianie w nich obowiązków i uprawnień, których realizacja podlega kontroli organów administracji publicznej jak i pośrednio przez stosowanie norm w drodze decyzji administracyjnej organu. Jedną z charakterystycznych cech norm prawa administracyjnego jest możliwość zastosowania przymusu państwowego w celu jego wykonania..
Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Modele prawa rolnego

Wyróżnia się dwa zasadnicze europejskie modele prawa rolnego:

romański - wywodzący się w znacznym stopniu z prawa cywilnego, przyjęty m.in. we Francji, Włoszech i Hiszpanii,

germański - wywodzący się w znacznym stopniu z prawa publicznego, przyjęty w Niemczech oraz krajach Ameryki Łacińskiej.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)