Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Koniec lipca doskonałym czasem na obserwacje meteorów
Połączenie nowiu Księżyca i aktywności kilku ciekawych rojów meteorów powoduje, że koniec lipca jest doskonałym czasem do obserwacji tych efektownych zjawisk - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Tegoroc...
 
Na przełomie lipca i sierpnia odbędzie się XIII Obóz Astronomiczny PKiM
W dniach 29 lipca - 7 sierpnia w Obserwatorium Astronomicznym w Ostrowiku odbędzie się XXIII Obóz Astronomiczny PKiM, który w tym roku zostanie połączony z Wakacyjnymi Warsztatami Astronomicznymi 2011 "Drobna Materia w Układzie Słonecznym" - poinformowała Praco...
 
17 listopada - Światowy Dzień POChP
Na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - POChP - cierpi ponad 200 mln osób. Do 2030 r. choroba ta stanie się trzecią najważniejszą przyczyną zgonów na świecie - alarmuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).Światowy Dzień POChP, obchodzo...
 
Od połowy stycznia nabór innowacyjnych eko-technologii
Od połowy stycznia można ponownie zgłaszać propozycje polskich innowacyjnych technologii ekologicznych, które będą promowane na całym świecie. Ze stworzonego przez resort środowiska tzw. akceleratora zielonych technologii GreenEvo korzysta już 13 firm.Te...
 
Ziemia najbliżej Słońca - 4 stycznia 2009
W najbliższą niedzielę (4 stycznia 2009r.) Ziemia znajdzie się najbliżej Słońca. Oba ciała będzie wtedy dzielił dystans 147.1 milionów kilometrów - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. W starożytności i ...

Reklama:


Premierzy Bułgarii

Czy wiesz że...?
Dimityr Iliew Popow, (bułg. Димитър Попов, ur. 25 czerwca 1927 we wsi Kula), bułgarski prawnik i polityk, od połowy lat 50. pracuje w swoim zawodzie, najpierw był radcą prawnym, później sędzią, a następnie adwokatem; od grudnia 1990 do listopada 1991 roku pierwszy niekomunistyczny premier Bułgarii.

Stefan Antonow Sofijanski (bułg. Стефан Софиянски, ur. 7 listopada 1951 w Sofii) – bułgarski ekonomista i polityk, w latach 70. i 80. pracował w swoim zawodzie, m.in. w rządzie komunistycznym, od początku lat 90. działacz Związku Sił Demokratycznych, także wiceprzewodniczący (1993-2001) tej formacji: z jej ramienia był szefem Komitetu ds. Poczty i Telekomunikacji przy gabinecie Filipa Dimitrowa (1991-1992) oraz burmistrzem Sofii (1995-2005), jedynym w historii miasta wybieranym na trzy kadencje z rzędu. W 1997 roku przez trzy miesiące pełnił obowiązki premiera tymczasowego rządu. Był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego 37. i 40. kadencji (1994-1995, 2005-2007), od 1 stycznia 2007 zasiada w Parlamencie Europejskim. W 2001 roku opuścił ZSD i założył własną partię Związek Wolnych Demokratów.


Żan Wasilew Widenow (bułg. Жан Василев Виденов, ur. 22 marca 1959 w Płowdiwie) – bułgarski ekonomista i polityk, w drugiej połowie lat 80. aktywny działacz komunistyczny, po Okrągłym Stole deputowany na Konstytuantę (1990-1991) oraz Zgromadzenie Narodowe 36. i 37. kadencji (1991-1994 i 1994-1997). Na początku lat 90. uznawany za wielką nadzieję obozu postkomunistycznego: w wieku 32 lat został przewodniczącym Bułgarskiej Partii Socjalistycznej (1991-1996), a trzy lata później premierem pierwszego od 1990 roku lewicowego rządu (1995-1997); jednak ponad dwa lata działalności jego gabinetu przebiegały pod znakiem ustawicznych konfliktów z prezydentem Żeliu Żelewem, a polityka gospodarcza, bazująca na negacji reform wolnorynkowych, doprowadziła do tzw. kryzysu walutowego. Rząd po licznych manifestacjach i groźbach strajku generalnego podał się do dymisji, a sam Widenow, w wieku 38 lat, wycofał się z życia publicznego.

Ljuben Borisow Berow (ur. 6 października 1925 w Sofii, zm. 7 grudnia 2006) – bułgarski ekonomista i polityk, w latach 1950–1985 pracownik naukowy Uniwersytetu Ekonomicznego w Sofii, profesor, prodziekan i dziekan Katedry Historii Gospodarczej; członek Bułgarskiej Akademii Nauk. Od 30 grudnia 1992 do 17 października 1994 roku premier bezpartyjnego rządu popieranego przez Bułgarską Partię Socjalistyczną i Ruch na rzecz Praw i Wolności, także (do 23 czerwca 1993) minister spraw zagranicznych w tym gabinecie.

Przewodniczący Rady Ministrów (Premierzy) od 1946 do chwili obecnej

  1. Georgi Dymitrow – 23 listopada 1946 – 20 lipca 1949
  2. Wasyl Kołarow – 20 lipca 1949 – 20 stycznia 1954
  3. Wyłko Czerwenkow – 20 stycznia 1954 – 18 kwietnia 1956
  4. Anton Jugow – 18 kwietnia 1956 – 27 listopada 1962
  5. Todor Żiwkow – 27 listopada 1962 – 9 lipca 1971
  6. Stanko Todorow – 7 lipca 1971 – 18 czerwca 1981
  7. Grisza Filipow – 18 czerwca 1981 – 19 czerwca 1986
  8. Georgi Atanasow – 19 czerwca 1986 – 8 lutego 1990
  9. Andrej Łukanow – 8 lutego – 20 grudnia 1990
  10. Dimityr Popow – 20 grudnia 1990 – 8 listopada 1991
  11. Filip Dimitrow – 8 listopada 1991 – 30 grudnia 1992
  12. Ljuben Berow – 30 grudnia 1992 – 17 października 1994
  13. Reneta Indżowa – 17 października 1994 – 25 stycznia 1995
  14. Żan Widenow – 25 stycznia 1995 – 13 lutego 1997
  15. Stefan Sofijanski – 13 lutego – 21 maja 1997
  16. Iwan Kostow – 21 maja 1997 – 24 lipca 2001
  17. Symeon Sakskoburggotski – 24 lipca 2001 – 27 lipca 2005
  18. Sergej Staniszew – 27 lipca 2005 (odrzucony przez parlament)
  19. Symeon Sakskoburggotski – 27 lipca 2005 – 17 sierpnia 2005 (pełniący obowiązki)
  20. Sergej Staniszew – 17 sierpnia 2005 – 27 lipca 2009
  21. Bojko Borisow – od 27 lipca 2009

Źródła

  • Angeł Curakow: Enciklopedia prawitelstwata na Byłgaria. Sofia: 2005. ISBN 954-402-058-6.  (bułg.)
    • Symeon II (bg. Симеон Борисов Сакскобургготски, nazwisko rodowe Simon von Sachsen-Coburg und Goth / Simeon Saxe-Coburg-Gotha, ur. 16 czerwca 1937 roku w Sofii) ostatni car Bułgarii (1943-1946), prawnik, politolog, menedżer i polityk, pierwszy w historii państw Europy Wschodniej monarcha obalony przez reżim komunistyczny, który został premierem republiki (2001-2005); założyciel i od 2001 do 2009 roku lider Narodowego Ruchu na rzecz Stabilności i Postępu. Pochodzi z rodziny Sachsen-Coburg und Gotha, dlatego, szczególnie od momentu, w którym został szefem rządu, nazywany jest Symeonem Borisowem Sakskoburggotskim (Sakskoburggotski to jego oficjalne bułgarskie nazwisko).

    Wasyl Petrow Kołarow (bułg. Васил Коларов, ur. 28 lipca 1877 roku w Szumenie – zm. 23 stycznia 1950 roku w Sofii) – bułgarski działacz komunistyczny, prawnik i polityk, obok Georgi Dymitrowa i Dimityra Błagojewa, z którymi w 1919 roku założył Bułgarską Partię Komunistyczną, był liderem bułgarskiego ruchu robotniczego w XX-leciu międzywojennym, jednym z pomysłodawców krwawo stłumionego powstania wrześniowego w 1923 roku, po którym musiał wyjechać z kraju. Od początku lat 20. sekretarz generalny Międzynarodówki Komunistycznej, po 1945 roku – obok Dymitrowa – najważniejsza postać w budowaniu nowego, socjalistycznego porządku w Bułgarii: po obaleniu monarchii pełnił obowiązki tymczasowego prezydenta (1946-1947), następnie był wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych (1947-1949) w rządzie Georgi Dymitrowa, a po jego śmierci – premierem (1949-1950).





    Czy wiesz że...? beta

    Filip Dimitrow Dimitrow (bułg. Филип Димитров, ur. 31 marca 1955 w Sofii) – bułgarski prawnik, psychoterapeuta, polityk i pisarz, w latach 80. działacz opozycji antykomunistycznej, po Okrągłym Stole przewodniczący Związku Sił Demokratycznych (1990-1994) oraz premier Bułgarii (1991-1992), deputowany do Zgromadzenia Narodowego 36., 37. i 40. kadencji (1991-1994, 1994-1997, 2005-2009). W drugiej połowie lat 90. szczególnie aktywny w polityce zagranicznej m.in. jako ambasador Bułgarii przy ONZ oraz w Stanach Zjednoczonych. Autor artykułów z zakresu politologii i psychoterapii, oraz trzech powieści. Od 2005 do 2009 roku wiceprzewodniczący Zgromadzenia Narodowego.
    Grisza Stanczew Filipow bułg. Георги (Гриша) Станчев Филипов (ur. 13 lipca 1919 we wsi Kadijewka (Ukraina), zm. 2 listopada 1994 w Sofii) - bułgarski działacz komunistyczny. Od 1940 członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej (BPK).
    Stanko Todorow Georgijew (bułg. Станко Тодоров, ur. 10 grudnia 1920 roku w Perniku – zm. 17 grudnia 1996 roku w Sofii) – bułgarski działacz komunistyczny i polityk, od początku lat 40. XX wieku członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej, od 1954 roku przez niemal czterdzieści lat deputowany do Zgromadzenia Narodowego. Jego kariera polityczna rozpoczęta w wieku szesnastu lat w Komsomole im. Georgi Dimitrowa wiodła przez stanowiska ministra rolnictwa (1952-1957), członka Biura Politycznego KC BPK (od 1961), aż do funkcji premiera-sukcesora Todora Żiwkowa (1971-1981) oraz przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego (1981-1990). Pod koniec lat 80. stanął na czele grupy tzw. reformatorów, którzy odsunęli Żiwkowa od władzy w partii i, zdając sobie sprawę z nieuchronności zmian, zaakceptowali pokojowe przejście do systemu demokracji parlamentarnej.
    Iwan Jordanow Kostow (ur. 23 grudnia 1949 w Sofii) – bułgarski polityk i ekonomista, minister finansów w rządach Dimityra Popowa i Filipa Dimitrowa (1990-1992), współtwórca radykalnej reformy gospodarczej zmieniającej gospodarkę centralnie planowaną na wolnorynkową, deputowany do Zgromadzenia Narodowego 38., 39., 40. i 41. kadencji (1997-2001, 2001-2005, 2005-2009, od 2009), przewodniczący Związku Sił Demokratycznych (1994-2001), a od 2004 roku lider partii Demokraci na rzecz Silnej Bułgarii. Od 21 maja 1997 do 24 lipca 2001 roku premier Bułgarii.
    Georgi Dymitrow Michajłow (znany w Rosji jako Georgi Michajłowicz Dymitrow, ur. 18 czerwca 1882, zm. 2 lipca 1949) – bułgarski działacz komunistyczny.
    Anton Jugow bułg. Антон Танев Югов (ur. 15 sierpnia 1904 we wsi Karasuli - dzis. Polikastron w Macedonii Egejskiej, zm. 6 lipca 1991 w Sofii), bułgarski działacz komunistyczny. Od 1928 członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej (BPK), uczestnik powstania wrześniowego 1923.
    Reneta Iwanowa Indżowa (bułg. Ренета Иванова Инджова, ur. 6 lipca 1953 w Nowej Zagorze), bułgarska ekonomistka i polityk, w latach 70. i 80. była nauczycielem akademickim, po upadku komunizmu zaangażowała się w działalność Związku Sił Demokratycznych, jako dyrektor Agencji Prywatyzacyjnej (1992-1993) włączyła się w zmianę gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Od października 1994 do stycznia 1995 roku pełniła obowiązki premiera (jest pierwszą kobietą w historii Bułgarii piastującą to stanowisko) tymczasowego rządu. W drugiej połowie lat 90. i później próbowała – bezskutecznie – powrócić do aktywnej polityki, ale przegrała zarówno wybory na burmistrza Sofii (1995), jak i wybory prezydenckie (2001).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.