Pierwsze posiedzenie Zgromadzenia Narodowego

Primera Junta, inaczej Pierwsze Zgromadzenie Narodowe, to najczęstsza nazwa pierwszego niepodległego rządu Argentyny. Został utworzony 25 maja 1810 roku w wyniku wydarzeń Rewojucji Majowej. W skład junty początkowo wchodzili jedynie przedstawiciele Buenos Aires. Gdy została poszerzona, jak się spodziewano, o przedstawicieli innych miast Wicekrólestwa La Platy, zaczęto ją nazywać Junta Grande. Junta działała z El Fuerte (fortu w dzisiejszej dzielnicy Casa Rosada), który od roku 1776 był siedzibą wicekróla.

Utworzenie

 Osobny artykuł: Rewolucja Majowa.

Junta – oficialnie nosząca nazwę Junta Provisional Gubernativa de las Provincias del Río de la Plata a nombre del Señor Don Fernando VII (Tymczasowo Rządzące Zgromadzenie Prowincji Río de la Plata w imieniu Don Ferdynanda) –teoretycznie sprawowała władzę w imieniu króla Hiszpanii, który był w tym czasie więźniem Napoleona. Junta w czasie inwazji francuskiej była formą przejściowego rządu, który miał zapewniać niepodległość hiszpańskich miast nie zajętych przez Francuzów. Dla hiszpańskich prowincji zamorskich w Ameryce najważniejszą była Junta Sewilli, która rościła pretensje do wyłączności na handel z Ameryką. Zamieszkujący Amerykę Południową Hiszpanie nie zgadzali się z tym, w związku z czym rolę Sewilli przejęła Junta Suprema Central ("Najwyższa Junta Centralna") Hiszpanii, gdzie reprezentowane były kolonie amerykańskie.

Gdy w roku 1810 Junta Suprema Central uległa rozwiązaniu, politycznie aktywni obywatele Buenos Aires uznali, że nadszedł najlepszy moment do ustanowienia własnego rządu. Byli pod wpływem ostatnich demokratycznych i republikańskich idei doby Oświecenia, a ponadto zaniepokojeni handlowym monopolem Korony, który dławił miejscową gospodarkę. Do tego czasu prowincja Buenos Aires częściowo zaspokajała te problemy kontrabandą. Lokalni politycy, jak były członek rady i doradca wicekróla, Juan José Castelli, którzy chcieli zmian w stronę samorządu i wolnego handlu, cytowali tradycyjną hiszpańską teorię polityczną i twierdzili, że w sytuacji, gdy król jest uwięziony, władza wraca do ludu. Obywatele mieli stworzyć rząd tymczasowy, do powrotu króla, podobnie jak jego poddani w Hiszpanii, którzy dwa lata wcześniej potworzyli własne junty. Wicekról i jego zwolennicy argumentowali, że kolonie należą do Hiszpanii i mają stosunki politycznie nie tylko z królem. Dlatego winny posłuszeństwo legalnym władzom, konkretnie Najwyższej Juncie Centralnej i jej następczyni, Radzie Regencyjnej.

Obrady cabildo abierto (nadzwyczajnego otwartego zgromadzenia ponad 200 notabli, przedstawicieli administracji, Kościoła, cechów i gildii oraz różnych stowarzyszeń), trwające od 22 do 25 maja 1810 roku, odbywały się pod silnym naciskiem tłumów, jakie zebrały się przez budynkiem zgromadzenia na Plaza Mayor (dzisiaj Plaza de Mayo). Tłum popierał stanowisko miejscowych polityków i w rezultacie cabildo zakończyło się utworzeniem Primera Junta, pierwszego lokalnego rządu terytoriów, które miały wkrótce zostać Argentyną. Hiszpania nie miała nigdy odzyskać władzy nad tymi ziemiami. Od samego początku istnienia nowego rządu istniały w nim dwie frakcje: bardziej radykalna, na czele której stał sekretarz junty, Mariano Moreno, i konserwatywna, wspierająca prezydenta junty, Cornelio Saavedrę.

Pryncypiami Rewolucji Majowej były swobody obywatelskie, prawo do reprezentacji i federalizacji, podział kompetencji i upublicznienie działań władz.

czytaj dalej: [2], [3]