|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Organizacja polskich władz w opuszczanej przez Niemców Warszawie, codzienne problemy miasta, ewidencjonowanie mienia, ale i obywatelskie donosy - to obraz stolicy w listopadzie 1918 r. rysujący się z rozkazów Komendy Miasta udostępnionych PAP przez Central... Płytki drukowane znajdują się w większości urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Nowoczesne elementy elektroniczne są coraz mniejsze, dlatego naukowcy szukają metod, które pozwolą im na jak najlepsze działanie w warunkach miniaturyzacji. Nad innowacyjnym urz... Najważniejszą rzeczą na świecie jest posiadanie dziecka - miał kiedyś powiedzieć Robert G. Edwards, tegoroczny Noblista w dziedzinie fizjologii i medycyny. Wierzył w to tak bardzo, że niemal całe swoje życie zawodowe poświęcił walce z niepłodnością.Określany ... W dniach 28-29 października 2010 r. w Saint Julian, na Malcie, odbędzie się pierwszy światowy kongres nt. strategii obniżania spożycia cukru i soli.
Celem konferencji będzie zaproponowanie strategii zapobiegania chronicznym chorobom takim jak otyłość, rak, choroby neuro-zwyrodnieniowe i se... Zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD) jest główną przyczyną utraty wzroku po 50. roku życia. Cierpi na nie 1 milion Polaków, ale wielu dowiaduje się o tym zbyt późno, bo nie bada regularnie swoich oczu - alarmują lekarze. Specjaliści w dziedz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Prix FeminaCzy wiesz że...? Hrabina Anna-Élisabeth de Noailles, z domu księżniczka Bibesco Bassaraba de Brancovan (ur. 15 listopada 1876 r. w Paryżu – zm. 30 kwietnia 1933 r. tamże) – francuska poetka i pisarka pochodzenia rumuńskiego. Jury (wym. [ʒy.ʁi]) - nazwa pochodząca z języka francuskiego oznaczająca zespół arbitrów, którzy nie muszą być ekspertami, powołany w związku z przeprowadzeniem konkursu. Członkowie jury to jurorzy (słowo juror czytamy normalnie po polsku) Dai Sijie (chin. upr.: 戴思杰; chin. trad.: 戴思傑; pinyin: Dài Sījié; ur. 1954) – chiński pisarz, reżyser i scenarzysta tworzący w języku francuskim. Prix Femina – francuska nagroda literacka utworzona w 1904 r. z inicjatywy poetki Anny de Noailles oraz pisarki Judith Gautier (córki Teofila Gautier) przez 22 kobiety, współpracowniczki magazynu La Vie heureuse, wsparta później również przez czasopismo Femina. Wyniki są ogłaszane co roku w pierwszą środę listopada. W jury znajdują się wyłącznie kobiety, choć zwyciężyć mogą także mężczyźni. Théophile Gautier (ur. 30 sierpnia 1811 w Tarbes, zm. 23 października 1872 w Neuilly-sur-Seine koło Paryża) - francuski pisarz, poeta, dramaturg, krytyk literacki, teatralny i krytyk sztuki; przedstawiciel francuskiego romantyzmu, prekursor parnasizmu. Z osobą Gautiera powszechnie łączy się właściwe wprowadzenie do literatury słynnego sformułowania Victora Cousina sztuka dla sztuki, pochodzącego z przedmowy do powieści Panna de Maupin (1836). Właściwe romantykom upodobanie do cudowności znalazło wyraz w opowiadaniach fantastycznych, które Gautier zaczął pisać już w latach trzydziestych. Z reguły pozbawione efektów niesamowitości, opowiadania te bliskie bywają zaprawionej humorem grotesce.
Roland Dorgelès, właśc. Roland Lecavelé (ur. 15 stycznia 1885 w Amiens – zm. 18 marca 1973 w Paryżu), francuski pisarz, członek Académie Goncourt (od 1929). Jego najbardziej znana książka to Les croix de bois (1919, Drewniane krzyże), w której przedstawił, m.in. na podstawie własnych przeżyć, przejmujący opis I wojny światowej. Otrzymał za nią Prix Femina. Opisywał też życie paryskiej cyganerii (np. Montmartre, mon pays, 1925). Nagroda powstała jako przeciwwaga dla "męskiej" nagrody Goncourtów. Pierwotnie nosiła nazwę Prix Vie heureuse, od nazwy magazynu wydawanego przez wydawnictwo Hachette. Po raz pierwszy nagroda została przyznana w dniu 4 grudnia 1904 r. decyzją jury, liczącego 20 pań (dwukrotnie więcej, niż liczba mężczyzn w jury nagrody Goncourtów). Poza Anną de Noailles znalazły się w nim czołowe przedstawicielki francuskiej elity intelektualnej, m. in. Caroline de Broutelles (dyrektorka czasopisma), Julia Allard-Daudet (wdowa po pisarzu Alfonsie Daudecie), Jeanne Nette (żona Catulle Mendèsa), Lucie Faure (żona Georges'a Goyau), Séverine, Juliette Adam, Gabrielle Réval. W latach 20. XX w. zmieniono nazwę nagrody na obecną Prix Femina (lub Prix Fémina) - od nazwy wspierającego ją czasopisma utworzonego przez Pierre Lafitte'a. Liczbę członkiń jury ograniczono do 12. Jorge Semprún (ur. 10 grudnia 1923) — hiszpański pisarz, scenarzysta, filozof oraz polityk, w czasie II wojny światowej działacz francuskiego ruchu oporu, więzień Buchenwaldu, członek Komunistycznej Partii Hiszpanii działającej na terenie Francji, w latach 1988 — 1991 minister kultury Hiszpanii. Od 1939 mieszka głównie we Francji.
Jacques de Lacretelle (ur. 14 lipca 1888 w Cormatin, zm. 2 stycznia 1985 w Paryżu), francuski pisarz, członek Akademii Francuskiej. Tworzył powieści psychologiczne w jej tradycyjnej postaci. Autor: "Silbermanna" i "Les Hauts Ponts" (1932-1935, 4 tomy) - powieść cykliczna przedstawiająca dzieje i upadek rodziny ziemiańskiej. Jest autorem szkiców krytycznych. Członek Akademii Francuskiej od 12 listopada 1936. Lista nagrodzonychNagrody są przyznawane w trzech kategoriach: Prix Femina, Prix Femina Essai, Prix Femina Étranger (powieści zagraniczne). Prix Femina2010 : La vie est brève et le désir sans fin – Patrick Lapeyre 2009 : Personne – Gwenaëlle Aubry 2008 : Où on va, papa? – Jean-Louis Fournier 2007 : Baisers de cinéma – Eric Fottorino 2006 : Lignes de faille – Nancy Huston 2005 : Asile de fous – Régis Jauffret 2004 : Une vie française – Jean-Paul Dubois 2003 : Le complexe de Di – Dai Sijie 2002 : Les adieux à la reine – Chantal Thomas 2001 : Rosie Carpe – Marie Ndiaye 2000 : Dans ces bras-là – Camille Laurens 1999 : Anchise – Maryline Desbiolles 1998 : Le Dit de Tianyi – François Cheng 1997 : Amour noir – Dominique Noguez 1996 : Week-end de chasse à la mère – Genevière Brisac 1995 : La Classe de neige – Emmanuel Carrère 1994 : Port-Soudan – Olivier Rolin 1993 : L'Oeil du silence – Marc Lambron 1992 : Aden – Anne-Marie Garat 1991 : Déborah et les anges dissipés – Paula Jacques 1990 : Nous sommes éternels – Pierrette Fleutiaux 1989 : Jours de colère – Sylvie Germain 1988 : Le Zèbre – Alexandre Jardin 1987 : L'Égal à Dieu – Alain Absire 1986 : L'Enfer – René Belletto 1985 : Sans la miséricorde du Christ – Hector Bianciotti 1984 : Tous les soleils – Bertrand Visage 1983 : Riche et légère – Florence Delay 1982 : Les Fous de Bassan – Anne Hébert 1981 : Le Grand Vizir de la nuit – Catherine Hermary-Vieille 1980 : Joue-nous España – Jocelyne François 1979 : Le Guetteur d'ombre – Pierre Moinot 1978 : Un amour de père – François Sonkin 1977 : La neige brûle – Régis Debray 1976 : Le Trajet – Marie-Louise Haumont 1975 : Le Maître d'heure – Claude Faraggi 1974 : L'Imprécateur – René-Victor Pilhes 1973 : Juan Maldonne – Michel Dard 1972 : Ciné-roman – Roger Grenier 1971 : La Maison des Atlandes – Angelo Rinaldi 1970 : La Crève – François Nourissier 1969 : La Deuxième Mort de Ramón Mercader – Jorge Semprun 1968 : L'Oeuvre au noir – Marguerite Yourcenar 1967 : Élise ou la Vraie Vie – Claire Etcherelli 1966 : Nature morte devant la fenêtre – Irène Monesi 1965 : Quelqu'un – Robert Pinget 1964 : Le Faussaire – Jean Blanzat 1963 : La Nuit de Mougins – Roger Vrigny 1962 : Le Sud – Yves Berger 1961 : Le Promontoire (The Promontory) – Henri Thomas 1960 : La Porte retombée – Louise Bellock 1959 : Au pied du mur – Bernard Privat 1958 : L'Empire céleste (Café Céleste) – Françoise Mallet-Joris 1957 : Le Carrefour des solitudes – Christian Megret 1956 : Les Adieux – François-Régis Bastide 1955 : Le pays où l'on arrive jamais – André Dhôtel 1954 : La Machine humaine – Gabriel Véraldi 1953 : La Pierre angulaire – Zoé Oldenbourg 1952 : Le Souffle – Dominique Rolin 1951 : Jabadao – Anne de Tourville 1950 : La Femme sans passé – Serge Groussard 1949 : La Dame de coeur – Maria Le Hardouin 1948 : Les Hauteurs de la ville – Emmanuel Roblès 1947 : Bonheur d'occasion – Gabrielle Roy 1946 : Le Temps de la longue patience – Michel Robida 1945 : Le Chemin du soleil – Anne-Marie Monnet 1944 : Décerné aux Éditions de Minuit 1943 : brak zwycięzcy 1942 : brak zwycięzcy 1941 : brak zwycięzcy 1940 : brak zwycięzcy 1939 : La Rose de la mer – Paul Vialar 1938 : Caroline ou le Départ pour les îles – Félix de Chazournes 1937 : Campagne – Raymonde Vincent 1936 : Sangs – Louise Hervieu 1935 : Bénédiction – Claude Silve 1934 : Le Bateau-refuge – Robert Francis 1933 : Claude – Geneviève Fauconnier 1932 : Le Pari – Ramon Fernandez 1931 : Vol de nuit – Antoine de Saint-Exupéry 1930 : Cécile de la Folie – Marc Chadourne 1929 : La Joie – Georges Bernanos 1928 : Georgette Garou – Dominique Dunois 1927 : Grand-Louis l'innocent – Marie Le Franc 1926 : Prodige du coeur – Charles Silvestre 1925 : Jeanne d'Arc – Joseph Delteil 1924 : Le Bestiaire sentimental – Charles Derennes 1923 : Les Allongés – Jeanne Galzy 1922 : Silbermann – Jacques de Lacretelle 1921 : Cantegril – Raymond Escholier 1920 : Le Jardin des Dieux – Edmond Gojon 1919 : Les Croix de bois – Roland Dorgelès 1918 : Le Serviteur – Henri Bachelin 1917 : L'Odyssée d'un transport torpillé – René Milan 1916 : brak zwycięzcy 1915 : brak zwycięzcy 1914 : brak zwycięzcy 1913 : La Statue voilée – Camille Marbo 1912 : Feuilles mortes – Jacques Morel 1911 : Le Roman du malade – Louis de Robert 1910 : Marie-Claire – Marguerite Audoux 1909 : Le reste est silence – Edmond Jaloux 1908 : La Vie secrète – Édouard Estaunié 1907 : Princesses de science – Colette Yver 1906 : Gemmes et moires – André Corthis 1905 : Jean-Christophe – Romain Rolland 1904 : La Conquête de Jérusalem – Myriam HarryPrix Femina Essai2009 : Histoire de chambres – Michèle Perrot 2008 : Voix off – Denis Podalydès 2007 : L'Encre du voyageur – Gilles Lapouge 2006 : Qui dit je en nous? Une histoire subjective de l'identité – Claude Arnaud 2005 : L'ensauvagement – Thérèse Delpech 2004 : L'Indiscrétion des frères Goncourt – Roger Kempf 2003 : Une saison de machettes – Jean Hatzfeld 2002 : Massoud – Michael BarryPrix Femina Étranger2009 : Maurice mit Huhn – Matthias Zschokke 2008 : Chaos calme – Sandro Veronesi 2007 : Le goût de la mère – Edward Saint-Aubyn 2006 : L'Histoire de Chicago May – Nuala O'Faolain 2005 : The Falls – Joyce Carol Oates 2004 : Sang impur – Hugo Hamilton 2003 : La porte – Magda Szabó 2002 : Montedidio – Erri De Luca 2001 : Mauvaise Pente – Keith Ridgway 2000 : Mon Frère – Jamaica Kincaid 1999 : Le Bouddha blanc – Hitonari Tsuji 1998 : Pleine Lune – Antonio Muñoz Molina 1997 : La Capitale déchue – Jia Pingwa 1996 : Demain dans la bataille, pense à moi – Javier Marias 1995 : Rouge décanté – Jeroen Brouwers 1994 : Royaume interdit – Rose Tremain 1993 : L'Enfant volé – Ian McEwan 1992 : Love, etc. – Julian Barnes 1991 : Ce vaste monde – David Malouf 1990 : Matin perdu – Vergilio Ferreira 1989 : La Vérité sur Lorin Jones – Alison Lurie 1988 : La Boîte noire – Amos Oz 1987 : Mouflets – Susan Minot 1986 : Bethsabée – Torgny Lindgren 1985 : Michael K, sa vie, son temps – John Maxwell CoetzeeLinki zewnętrzneGeorges Bernanos fr: ʒɔʀʒ bɛʀnano, (ur. 20 lutego 1888 w Paryżu - zm. 5 lipca 1948 w Neuilly-sur-Seine koło Paryża) - francuski pisarz katolicki, prawnik, monarchista.
Juliette Adam, fr: ʒyliɛt adɑ̃ z domu Lambert (ur. 4 października 1836 w Verberie, zm. 23 sierpnia 1936 w Callian (Var)) − francuska pisarka, autorka opowiadań i książek o tematyce politycznej i społecznej.
Czy wiesz że...? beta Alphonse Daudet (ur. 13 maja 1840, zm. 16 grudnia 1897) – francuski pisarz, poeta, publicysta. Urodzony w Prowansji, której był gorącym propagatorem i poświęcił jej wiele swych utworów. Autor "Listów z mojego młyna", "Tartarin z Taraskonu", "Tartarin w Alpach" i "Port Taraskon". Uznany za jednego z czołowych pisarzy francuskich.
Nagroda Goncourtów, Nagroda Goncourt (fr. Prix Goncourt) - francuska nagroda literacka, którą ufundował w 1896 w swoim testamencie francuski pisarz Edmond de Goncourt. Towarzystwo Literackie jego imienia powstało oficjalnie w 1902, a nagroda została wręczona po raz pierwszy 21 grudnia 1903.
Magda Szabó (ur. 5 października 1917 w Debreczynie, zm. 19 listopada 2007, Kerepes) – węgierska pisarka, pisząca przede wszystkim powieści dla kobiet.
René-Victor Pilhes (ur. 1 lipca 1934 w Paryżu) - francuski pisarz. Po początkowych sukcesach w branży reklamowej, rozpoczął karierę pisarską od pisania zabawnych opowiadań o stylistyce barokowej. W jego późniejszych powieściach nie brakuje wątków psychoanalitycznych i społecznych, w tym krytyki wielkich korporacji (np. Bazyliszek).
John Maxwell Coetzee (wymowa nazwiska zapisana w . Autor . W twórczości skupia się na portretach samotników oraz ludzi uwikłanych w przemiany . Oprócz Nagrody Nobla, jako pierwszy twórca otrzymał dwukrotnie najbardziej prestiżową nagrodę literacką dla literatury anglojęzycznej, .
Hachette - francuska grupa medialna, której najbardziej znaną częścią jest wydawnictwo Hachette Livre. Ponadto w skład grupy wchodzą także: Hachette Filipacchi Médias - wydający czasopisma oraz Hachette Distribution Services zajmujący się dystrybucją. Stanowi część holdingu Lagardère.
François Cheng (ur. 30 sierpnia 1929) - pisarz, poeta, eseista, tłumacz i kaligraf francuski chińskiego pochodzenia. Studiował na uniwersytecie w Nankinie. W 1949 roku przeprowadził się do Francji. Początkowo pracował tam jako wykładowca m.in. w École des Langues Orientales. W latach 80. XX wieku zaczął pisać wiersze w języku francuskim. W 2002 roku wybrano go (jako pierwszą w historii osobę pochodzenia azjatyckiego) do Akademii Francuskiej. Zgodnie z duchem buddyzmu i taoizmu Cheng dąży w swoich utworach do osiągnięcia harmonii i poczucia Jedni, obrazuje przemianę i zarazem jedność losu człowieka i świata-kosmosu. Oprócz zbiorów wierszy Cheng opublikował kilka książek o chińskiej poezji i malarstwie, a także kilka powieści m.in. Le dit de Tianyi (1998) uhonorowana prestiżową Prix Femina opowieść o dramatycznej miłości w komunistycznych Chinach, która jest jednocześnie oskarżeniem maoistowskiej dyktatury. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |