|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Archiwum zmarłego przed rokiem Leszka Kołakowskiego zawierające rękopisy, maszynopisy, pierwodruki prac zostało przekazane Bibliotece Narodowej, gdzie zostanie poddane przeglądowi konserwatorskiemu i udostepnione badaczom - podała Biblioteka Nar... To nieprawda, że we wrześniu 1939 r. nieprzygotowani do obrony Polacy cofali się przed Niemcami nie krzyżując im planów inwazji. Mało znanym faktem, a ważnym z punktu widzenia obronnego, było wysadzenie mostu w Tczewie, który łączył obszar Wolnego Miasta Gdańska z Polską ... Przełomowe operacje, nowe materiały i narzędzia stosowane w medycynie - to tematy, które często przybliża swoim widzom w Faktach TVN redaktor Marek Nowicki. Od 1998 roku jest tam reporterem medycznym. Przygotował kilka tysięcy materiałów, z których ogromna częś... W ramach szeroko zakrojonych badań unijnych dotyczących istniejących praktyk obrony w postępowaniach karnych odkryto znaczące naruszenia praw w dziewięciu jurysdykcjach europejskich. Trzyletni projekt "Skuteczna obrona praw w UE i dostęp do wymiaru sp... Rekonstrukcję polsko-niemieckich walk o Twierdzę Modlin z września 1939 r. będzie można obejrzeć w niedzielę na terenie Fundacji Park Militarny Twierdzy Modlin. W inscenizacji wykorzystane zostaną m.in. polska tankietka TK-3 oraz niemieckie motocyk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Proces Tatar-Utnik-NowickiCzy wiesz że...? Stanisław Tatar ps. Erazm, Tabor, Turski, Warta (ur. 3 października 1896 w Biórkowie Wielkim, zm. 16 grudnia 1980 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, podporucznik artylerii Armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego, III zastępca szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Marian Utnik (ur. 7 grudnia 1902 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 24 lutego 2003 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego ostatecznie w stopniu pułkownika dyplomowanego. Proces pokazowy - stosowana w państwach totalitarnych metoda publicznego inkryminowania całych grup społecznych lub politycznych poprzez wytaczanie publicznego procesu z oskarżenia sfingowanego (komunistyczne procesy pokazowe) lub oskarżenia rzeczywistego, lecz z pominięciem tradycyjnych form państwa prawa i procedury karnej (nazistowskie procesy pokazowe). Proces Tatar-Utnik-Nowicki, TUN – proces pokazowy generała Stanisława Tatara i pułkowników Mariana Utnika i Stanisława Nowickiego z oskarżenia GZI w 1951. Oskarżeni tworzyli wcześniej Komitet Trzech Funduszu Obrony Narodowej. 
 Wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 1951 r. (Sn. 6/51) utrzymanym w mocy postanowieniem Zgromadzenia Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 18 października 1951 r. (Zg R 1/51) zostali skazani: Fundusz Obrony Narodowej, FON, utworzony na mocy dekretu Prezydenta RP z 9 kwietnia 1936 roku w celu uzyskania dodatkowych środków na dozbrojenie armii i wojskowy program inwestycyjny. Gromadził środki pochodzące ze sprzedaży nieruchomości i ruchomości stanowiących własność państwa, a pozostających pod zarządem wojska, dotacji skarbu państwa (głównie z pożyczki uzyskanej przez rząd we Francji) oraz darów i zapisów osób prywatnych i instytucji. Zbierano go w postaci gotówkowej i rzeczowej (nieruchomości, kosztowności, a nawet zboże).
Główny Zarząd Informacji – Wojska Polskiego/ Ministerstwa Obrony Narodowej/ Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego – organ kontrwywiadu wojskowego działający w Polsce w latach 1944 – 1957, odpowiedzialny obok Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego za masowe represje wśród żołnierzy Wojska Polskiego, Armii Krajowej, Narodowych Sił Zbrojnych [NSZ] oraz ludności cywilnej. Następnie (1957) przekształcony w Wojskową Służbę Wewnętrzną Ministerstwa Obrony Narodowej. Począwszy od połowy 1953 roku do początku 1955 roku skazani składali prośby o ponowne zbadanie sprawy podając, że nie są winni przypisywanych im czynów, a wyjaśnienia i zeznania obciążające zostały na nich i świadkach wymuszone przez stosowanie niedopuszczalnych metod w śledztwie. W dniu 24 kwietnia 1956 naczelny prokurator wojskowy zwrócił się do Najwyższego Sądu Wojskowego z wnioskiem o wznowienie postępowania wobec wszystkich skazanych w tej sprawie. Najwyższy Sąd Wojskowy w dniu 24 kwietnia 1956 uchylił orzeczenie skazujące, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenie po uzupełnieniu śledztwa. Czynności tych nie wykonano, bo w dniu 24 kwietnia 1956 śledztwo w tej sprawie zostało w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej umorzone. W postanowieniu o umorzeniu śledztwa wydanym przez Naczelną Prokuraturę Wojskową przyznano, że wyjaśnienia skazanych i zeznania świadków dotyczące istnienia w Ludowym Wojsku Polskim organizacji dywersyjno-szpiegowskiej i prowadzenia przez nią działalności nie odpowiadają prawdzie i zostały wymuszone niedopuszczalnymi metodami w postaci przymusu fizycznego i psychicznego oraz sugerowania zeznań. Dnia 20 października 1990 zastępca prokuratora generalnego Rzeczypospolitej Polskiej – naczelny prokurator wojskowy zmienił na korzyść wyżej wymienionych osób postanowienie z dnia 24 kwietnia 1956 przez przyjęcie, iż podstawą umorzenia jest stwierdzenie, że generał brygady Stanisław Tatar, pułkownik Marian Utnik i pułkownik Stanisław Nowicki nie popełnili zarzucanych im czynów. Działalność Tatara, Utnika i Nowickiego w latach 1946-1949 oceniana jest zdecydowanie negatywnie przez większość historyków (patrz "Komunizm w Polsce"). Zobacz teżBibliografia , linki
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
