|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W Masłomęczu i w Hrubieszowie w województwie lubelskim odbędzie się w dniach 29-31 lipca archeologiczna impreza plenerowa pod merytorycznym patronatem Instytutu Archeologii Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Wstęp na wszystkie atrakcje j... Prof. Klaus Schmidt z Niemieckiego Instytutu Archeologicznego w Berlinie wygłosi 15 grudnia o godz. 11.00 w Pałacu Kazimierzowskim (Sala Senatu UW, Krakowskie Przedmieście 26/28) wykład w języku angielskim pt. "Gobekli Tepe, Early Neolithic ... "Świątynia Totmesa III - największe polskie odkrycie w Tebach" to tytuł kolejnego wykładu w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie prezentowanego w ramach cyklu "Papirusy, mumie, złoto- tajemnice starożytnego Egiptu". Spotkanie z dr Monik... Według najnowszego badania opublikowanego w czasopiśmie Nature pojawiła się nowa architektura komputerów kwantowych. Badanie uzyskało częściowe wsparcie w ramach finansowanych ze środków unijnych projektów MICROTRAP ("Projekt paneuropejski... Pierwsze na terenie świątyni Hatszepsut w Egipcie badania georadarowe na dużą skalę wykonali w styczniu specjaliści z wrocławskiej firmy Georadar. Dzięki temu naukowcy uzyskali cenne informacje na temat konstrukcji budowli i jej historii."Rezultaty są ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
PronaosCzy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Pronaos (gr. Πρόναος, łac. anticum) – przedsionek przedniej części antycznej świątyni greckiej, zawierający się pomiędzy wysuniętymi bocznymi ścianami, najczęściej zakończonymi antami; poprzedzał naos. Pronaos pojawia się już w najstarszych świątyniach, tzw. templum in antis. Zobacz teżBibliografiaPrzednawie - w architekturze bizantyjskiej wyodrębnione pomieszczenie w cerkwi poprzedzające nawę, a poprzedzone niekiedy przedsionkiem często służące jako babiniec oraz miejsce pochówku znamienitych osób. Wywodziło się z antycznego pronaosu.
Naos (w Grecji), cella (w Rzymie) – najważniejsze pomieszczenie w starożytnej świątyni, w którym stał posąg bóstwa. W większych świątyniach był dzielony na trzy nawy i poprzedzony portykiem (pronaosem). W jego tylnej części symetrycznie do pronaosu znajdował się często opistodomos, a pomiędzy opistodomosem a naosem bywał umieszczany adyton.
Czy wiesz że...? beta Ściana - w budownictwie przegroda (najczęściej pionowa), oddzielająca środowisko zewnętrzne od wewnętrznego lub dzieląca przestrzeń wewnątrz budynku. Może być elementem konstrukcyjnym. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |