Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Niezwykły siarczan srebra(II) zsyntezowany przez polsko-słoweński zespół badaczy
Siarczan srebra(II) - nowy związek chemiczny o niezwykłych właściwościach - uzyskał polsko-słoweński zespół badaczy pod kierownictwem dra hab. Wojciecha Grochali. Zsyntezowany związek będzie można wykorzystywać np. w procesach tworzenia leków lub w utylizacji ścieków. W rozmo...
 
Ekspert: w przypadku stopienia rdzenia reaktora nic szczególnego nie powinno się stać
Zdaniem dr. Krzysztofa Rzymkowskiego, gdyby stopił się rdzeń reaktora BWR - takiego jak w elektrowni atomowej Fukushima I - nic szczególnego nie powinno się stać. Najprawdopodobniej spłynie on do znajdującej się pod nim ogromnej komory.W wyniku piątkowego trzęsienia ziemi i tsunami w...
 
Prof. Kurzydłowski: polskie badania materiałowe na wysokim poziomie
Polska mieści się w piątce krajów europejskich, które przodują w publikacjach w obszarze nanotechnologii i badań materiałowych. Odnosimy sukcesy w konkursach europejskich i oddolnie formowanych projektach międzynarodowych - ocenia prof. zw. dr hab. inż. Krzysztof Jan...
 
Warsztaty pt. "Strategie na rzecz wspierania innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw o wysokim tempie wzrostu", Bruksela, Belgia
Dnia 1 lutego 2011 r. w Brukseli, Belgia, odbędą się warsztaty pt. "Strategie na rzecz wspierania innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw o wysokim tempie wzrostu". W ostatnich latach ustawodawcy w Europie poświęcają coraz większą uwagę warunkom niezbędnym do wspierania przedsiębiorstw o wysokim tempie wzrostu. Przedsiębiors...
 
Naturalne składniki granatów mogą hamować rozwój raka piersi
Jedzenie granatów może obniżyć ryzyko zachorowania na raka piersi zależnego od hormonów - wynika z pracy, którą zamieszcza styczniowe wydanie pisma " Cancer Prevention Research". Ma to związek z tym, że granaty zawierają substancje hamujące enzym...

Reklama:


Proteoglikan

Czy wiesz że...?
Nefron - podstawowa jednostka funkcjonalno-strukturalna nerki. Składa się z dwóch zasadniczych części: ciałko nerkowe (kłębuszek nerkowy + torebka) oraz kanalika nerkowego. Nerka człowieka składa się z około 1 miliona nefronów ich liczba jest cechą osobniczą - wahać się może od 1 do 4 mln

Siarczan chondroitynyglikozoaminoglikan, który w składzie odnawialnych proteoglikanów jest ważnym strukturalnym komponentem tkanki chrzęstnej. Molekularna masa siarczanu chondroityny 10 - 60 kD. Disacharydne fragmenty składają się z kwasu glukuronowego i siarkowanego N - acetylgalaktozaminu połączonych β- 1,3- glikozydnym wiązaniem. Grupa -SOO- znajduje się w czwartym albo szóstym położeniu N - acetylgalaktozaminu.

Proteoglikany – wielkocząsteczkowe składniki substancji pozakomórkowej złożone z rdzenia białkowego połączonego kowalencyjnie z łańcuchami glikozaminoglikanów (siarczanu heparanu, siarczanu dermatanu, siarczanu keratanu, siarczanu chondroityny) o wysokim stopniu zróżnicowania.

Kwas hialuronowy - glikozoaminoglikan (rodzaj polisacharydu), który występuje we wszystkich organizmach żywych i należy do najliczniejszej grupy związków mających identyczną budowę chemiczną tak u bakterii, jak i człowieka. Kwas hialuronowy jest biopolimerem, w którym występują naprzemiennie mery kwasu D-glukuronowego i N-acetylo-D-glukozaminy połączone wiązaniami β-1,4- i β-1,3-glikozydowymi. Naturalnie występujący kwas hialurynowy posiada masę cząsteczkową od 102 do 104 kDa. W przeciwieństwie do innych glukozoaminoglikanów nie tworzy kowalencyjnego wiązania z białkami, nie może więc wchodzić w skład typowego proteoglikanu. Może natomiast stanowić oś, na której wiążą się inne proteoglikany tworząc wraz z nimi "agregat proteoglikanu".

Macierz pozakomórkowa (ang. extracellular matrix, ECM) – substancja wypełniająca przestrzeń pomiędzy komórkami. Zespala komórki w tkanki i narządy. W przybliżeniu można powiedzieć, że twór ten jest skomplikowaną strukturą sieciową, której elementy budulcowe stanowią cząsteczki wydzielane przez komórki do przestrzeni międzykomórkowej (najczęściej są nimi polisacharydy oraz związane z nimi białka). W zależności od rodzaju cząsteczek budulcowych może mieć ona odmienną strukturę np. zwarte warstwy makrocząsteczek tworzą blaszkę podstawną.

Do grupy proteoglikanów nie wchodzi kwas hialuronowy, ponieważ nie tworzy wiązań kowalencyjnych z rdzeniem białkowym.

Mogą zawierać jednakowe (rzadko) lub różne GAG (glikozoaminoglikany).

Przykłady

  • syndekan
  • betaglikan
  • serglikan
  • perlekan
  • wersikan
  • dekorin
  • biglikan
  • fibromodulina
  • Funkcje proteoglikanów

  • są składnikiem macierzy pozakomórkowej
  • oddziałują z białkami adhezyjnymi takimi jak np. laminina
  • wiążą polikationy i kationy. Dzięki temu dochodzi do hydratacji tkanki łącznej i nadania jej odpowiedniego napięcia
  • mają właściwości żelujące, dzięki czemu "jak sita" wyłapują cząsteczki
  • w kłębuszkach nerkowych modulują właściwości filtrujące poprzez wyłapywanie kationów
  • jako białka niekolagenowe tworzą strukturę kości (biglikan, dekorin)
  • wpływają na ściśliwość chrząstki (agrekan)
  • mogą występować również wewnątrz komórki
  • specyficznie oddziałują z kolagenami i elastyną
  • Siarczan heparanupolisacharyd o strukturze liniowej z grupy glikozoaminoglikanów. Występuje na zewnętrznych powierzchniach komórek zwierzęcych. Struktura siarczanu heparanu jest zbliżona do heparyny. Obie substancje zbudowane są z jednostek disacharydowych o różnym stopniu zestryfikowania resztami siarczanowymi. Najczęściej występujące jednostki cukrowe heparanu to kwas glukuronowy lub iduronowy połączone wiązaniami β-1,4-glikozydowymi z resztami N-acetyloglukozaminowymi.

    Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.





    Czy wiesz że...? beta

    Glikozaminoglikany (GAG) - grupa związków chemicznych - polisacharydy, które są zbudowane z powtarzających się jednostek dwucukrowych, z których jedna reszta to zawsze aminocukier, a druga to kwas uronowy. Niemal wszystkie GAG zawierają dodatkowo grupę siarczanową. W połączeniu z białkami tworzą proteoglikany.
    Betaglikan – zakotwiczony w błonie komórkowej proteoglikan siarczany chondroityny/siarczanu heparanu o masie 280–330 kDa. Jest receptorem typu III transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-β). Jego rola polega na prezentacji TGF-β receptorowi typu II (kinaza serynowo-treoninowa).
    Kationjon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.
    Tkanka łączna (łac. textus connectivus) - jedna z podstawowych tkanek zwierzęcych, jest charakterystyczna dla zwierząt przechodzących dwie fazy gastrulacji i powstaje z mezenchymy, choć niektóre komórki pochodzą z neuroektodermy.
    Lamininabiałko należące do glikoprotein o masie 240 kDa, zbudowane z trzech podjednostek (heterotrimer), syntetyzowane przez komórki nabłonkowe. Stanowi główny składnik substancji międzykomórkowej - blaszki jasnej w błonie podstawnej. Pełni ważną rolę w oddziaływaniach komórek nabłonka i śródbłonka z innymi składnikami błony podstawnej oraz w ukierunkowaniu ruchu komórek.
    Hydratacja, uwodnienie – ogół procesów chemicznych lub fizycznych, w których związkiem chemicznym przyłączanym do innej substancji jest woda, przy czym woda ta jest przyłączana w całości (nie powstają dodatkowo produkty uboczne). Procesy hydratacji są szczególną postacią procesów solwatacji.
    Kolagen – główne białko tkanki łącznej. Posiada ono bardzo wysoką odporność na rozciąganie i stanowi główny składnik ścięgien. Jest odpowiedzialny za elastyczność skóry. Ubytek kolagenu ze skóry powoduje powstawanie zmarszczek, w trakcie jej starzenia. Kolagen wypełnia także rogówkę oka, gdzie występuje w formie krystalicznej. Kolagen jest powszechnie stosowany w kosmetykach, zwłaszcza w kremach i maściach przeciwzmarszczkowych. Stosuje się go też jako wypełniacz w chirurgii kosmetycznej – np. do wypełniania ust.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.