Przełęcz nad Skokiem (pomiędzy opisanymi szczytami) od strony Mięguszowieckiej Doliny. W dole Popradzki Staw

Przełęcz nad Skokiem (słow. Sedlo nad Skokom) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w bocznej Grani Baszt pomiędzy Małą Basztą (2288 m) a Skrajną Basztą (2203 m) . Odcinek grani pomiędzy przełęczą a Skrajną Basztą jest dość szeroki i stromy, grań zaś pomiędzy przełęczą a Małą Basztą jest łagodna, trawiasto-skalista. Zachodnie stoki spod przełęczy opadają do Doliny Młynickiej w okolicy Stawu pod Skokiem i stąd pochodzi nazwa przełęczy. Po przeciwległej, wschodniej stronie spod przełęczy opada do Doliny Mięguszowieckiej wybitny żleb. Przecina on ścieżkę czerwonego szlaku turystycznego z Szczyrbskiego Jeziora nad Popradzki Staw.

20 stycznia 1974 o godz. 10.40 spod tej przełęczy zeszła żlebem potężna lawina, która spowodowała największą jak do owej pory katastrofę lawinową w Tatrach. Przewaliła się ona przez Mięguszowiecki Potok i wdarła 140 m na przeciwległy stok, wspinając się na niego z rozpędu aż 44 m w górę. Na stoku tym, na śnieżnym pólku trenowali z instruktorem uczestnicy kursu narciarskiego ze słowackiego Technikum Budowlanego. Lawina przysypała 24 z nich. Dzięki błyskawicznej akcji ratunkowej (było to tylko 400 m od schroniska nad Popradzkim Stawem) udało się odgrzebać spod śniegu 11 płycej przywalonych. W ciągu następnych godzin i kilku dni liczne zespoły ratunkowe (z pomocą przyszło również wojsko) odgrzebały ciała 10 uczestników kursu; wśród nich nauczyciela z 12-letnim synem. Pies wskazał miejsce, gdzie po 5 godzinach od zejścia lawiny wydobyto żywego 18-latka przywalonego metrową warstwą śniegu. Ciała dwóch uczniów udało się znaleźć dopiero wiosną po stopieniu się śniegu.

Na Przełęcz nad Skokiem i sąsiadujące z nią szczyty wchodzono od dawna, obecnie nie prowadzi tędy żaden znakowany szlak turystyczny.

Pierwsze odnotowane wejścia:

Przypisy