Przeciwciała antyfosfolipidowe - Polski Serwis Naukowy

Przeciwciała antyfosfolipidowe – niejednorodna grupa autoprzeciwciał klas IgG, IgM i IgA skierowanych przeciw określonym ujemnie naładowanym fosfolipidom oraz wiążącym fosfolipidy białkom osocza. Jednym z takich fosfolipidów jest kardiolipina, stąd dawniej używana także nazwa przeciwciała antykardiolipinowe. Schorzenie nazywane zespołem antyfosfolipidowym wiąże się z obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych we krwi.

Immunogobuliny A, IgA to grupa immunoglobulin zawierających łańcuch ciężki α i biorących udział głównie w obronie błon śluzowych. Wzór domenowy łańcucha α: VH + CH1 + region zawiasowy + CH2 + CH3 + ogon (patrz: przeciwciała). IgA są immunoglobulinami wydzielanymi w największych ilościach, nawet do 9,2 g na dobę. Występują w postaci dwu klas:

Immunoglobuliny M (IgM) – gamma globuliny produkowane przez plazmocyty. Stanowią klasę przeciwciał zawierających łańcuch ciężki o wzorze domen: VH + CH1 + CH2 + CH3 + CH4 + ogon (przeciwciała te nie zawierają regionu zawiasowego).

Ważne znaczenie w rozwoju zespołu antyfosfolipidowego odgrywa kofaktor β-2 glikoproteina I, ponieważ, jak się obecnie uważa, warunkuje on działanie prozakrzepowe przeciwciał antyfosfolipidowych. Inne kofaktory to: protrombina, białko S, białko C, trombomodulina i aneksyna.

Nie zawsze obecność przeciwciał antyfosfolipidowych ma znaczenie patologiczne. Niekiedy te przeciwciała pojawiają się w przebiegu zakażeń bakteryjnych, wirusowych i pasożytniczych (np. kiły). Znane są także przypadki pojawiania się we krwi przeciwciał antyfosfolipidowych przy stosowaniu niektórych leków (np. hydralazyna, prokainamid, chinidyna, chloropromazyna).

Fosfolipidy (inaczej fosfatydy lub fosfotłuszczowce) to lipidy, w których skład wchodzą: gliceryna, kwasy tłuszczowe, kwas fosforowy związany z zasadą azotową, np. choliną.

Chinidyna (ATC C 01 BA), numer CAS 50-54-4 (siarczan), synonim: chinidinum FP VI - alkaloid otrzymywany z kory drzewa chinowego (Cinchona), otrzymywany także syntetycznie.

Ta klasa niepatogennych przeciwciał antyfosfolipidowych należy do immunoglobulin M i jest określana jako przeciwciała antyfosfolipidowe β-2GPI-niezależne.

Zobacz też

antykoagulant toczniowy

Bibliografia

Choroby reumatyczne. W: Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne : podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM. T. 2. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1619-1620. ISBN 83-7430-069-8.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Chlorpromazyna (ATC: N 05 AA 01) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwautystycznym i uspokajającym.

Białko C – jedno z białek hamujących proces krzepnięcia krwi. Należy do białek zależnych od witaminy K. Kodowane jest przez gen PROC zlokalizowany na chromosomie (2q13-q14). Pod względem biochemicznym jest proteazą serynową, która w formie aktywnej degraduje aktywny czynnik V (przy współudziale heparyny) oraz VIII (przy współudziale białka S). Mutacja Leiden genu czynnika V prowadzi do powstania białka odpornego na działanie białka C.