|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prawie tysiąc uczestników z 58 krajów świata weźmie udział w rozpoczynającej się w środę w Poznaniu 5. Europejskiej Konferencji Nowotworów Głowy i Szyi - poinformował w poniedziałek przewodniczący komitetu organizacyjnego prof. Wojciech Golusiński. ... Od dawna panuje przekonanie, że około 635 mln lat temu Ziemia była całkowicie pokryta lodem, aczkolwiek wyniki nowych badań przeprowadzonych przez międzynarodowy zespół naukowców poddały w poważną wątpliwość to długo utrzymywane założenie. Odkrycia wskazują, że stężenie atmosfer... Operację rekonstrukcji żuchwy u 40-letniej kobiety z dysplazją włóknistą przeprowadzono w Szpitalu Uniwersyteckim im. dr. Jana Biziela w Bydgoszczy. Pacjentce wycięto część żuchwy i na to miejsce wszczepiono płat skórno-mięśniowo-kostny z pod... Proteomika jest dziedziną nauki zajmującą się badaniem białek, oddziaływań pomiędzy różnymi białkami oraz pełnionych przez nie funkcji. Proteomem z kolei określamy skład białkowy organizmu, tkanki czy też komórki. Jest to dość ciekawa i ważna gałąź nauki.
Obecni... Ból to jeden z najważniejszych problemów, z jakimi zmaga się współczesna medycyna - powiedział dr Jerzy Jarosz z Zakładu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii, 13 stycznia, podczas konferencji zorganizowanej przez Urząd Rejestracji ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Przestrzeń podżuchwowaCzy wiesz że...? Kość gnykowa (łac. os hyoideum) – nieparzysta kość trzewioczaszki nie mająca połączenia z innymi kośćmi, leży jednak topograficznie w obrębie szyi. Ma kształt podkowy, zawieszona jest poniżej żuchwy. Prawie całkowicie zbudowana jest z istoty zbitej. Bierze ona udział w ruchach krtani dzięki połączeniu z chrząstką tarczowatą za pomocą wzmocnionej więzadłowo błony tarczowo-gnykowej. Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa. Przestrzeń podżuchwowa (łac. spatium submandibulare) jest to trójkątna przestrzeń, ograniczona dolnym brzegiem trzonu żuchwy oraz brzuścami mięśnia dwubrzuścowego. W dnie znajduje się mięsień żuchwowo-gnykowy i mięsień gnykowo-językowy, od zewnątrz pokryta jest blaszką powierzchowną powięzi szyi, tkanką podskórną, mięśniem szerokim szyi i skórą. Tkanka podskórna – wewnętrzna warstwa skóry. Zbudowana jest z tkanki łącznej właściwej luźnej; zawiera również tkankę tłuszczową w ilości zależnej od odżywienia, płci, czynności hormonów i stanu metabolizmu. Tłuszcz zgromadzony pod skórą stanowi zapas źródła energii, warstwę izolacyjną oraz chroni przed urazami. Umożliwia częściowe przesuwanie się skóry nad podłożem mięśniowym lub kostnym.
Brzusiec (łac. venter) – skupienie włókien mięśnowych, który tworzy typowe mięśnie szkieletowe wraz ze ścięgnami. Przeważnie mięśnie mają jeden brzusiec, np. mięsień pośladkowy, ale niektóre mają ich więcej, np. mięsień dwugłowy ramienia (biceps) posiada dwa, a mięsień trójgłowy ramienia trzy brzuśćce. W przestrzeni tej znajduje się śliniaka podżuchwowa oraz węzły chłonne podżuchwowe a także tętnica twarzowa, żyła twarzowa, nerw podjęzykowy, nerw językowy oraz nerw żuchwowo-gnykowy. Blaszka powierzchowna powięzi szyi rozciąga się od trzonu i rogów większych kości gnykowej do dolnej krawędzi trzonu żuchwy. Blaszka przedtchawicza powięzi szyi pokrywa mięsień żuchwowo-gnykowy i gnykowo-językowy. Łączy się ona z okolicą podjęzykową szczeliną ograniczoną tylnym brzegiem mięśnia żuchwowo-gnykowego a mięśniem gnykowo-językowym. Przez szczelinę tę przebiega przewód wyprowadzający ślinianki podżuchwowej, czasami wsuwa się w nią część tego gruczołu. Ślinianka lub gruczoł ślinowy – gruczoł wydzielania zewnętrznego, wytwarzający ślinę. Elementami wydzielniczymi dużych gruczołów ślinowych są cewki i pęcherzyki. Na przewody wyprowadzające składają się: przewody śródzrazikowe (in. wewnątrzzrazikowe: wstawki i przewody prążkowane), przewody międzyzrazikowe oraz przewody wyprowadzające (p. główne).
Mięsień dwubrzuścowy (łac. musculus digastricus) - jeden z mięśni szyi, parzysty i składający się z dwóch brzuśców, należący do grupy mięśni nadgnykowych. Jest antagonistą (choć o dużo słabszym działaniu) mięśni żucia - opuszcza żuchwę. Jeśli żuchwa jest ustalona w położeniu uniesionym, mięsień ten unosi kość gnykową. Działając samodzielnie brzuśce: przedni i tylny, przesuwają dodatkowo kość gnykową odpowiednio do przodu lub do tyłu. Tętnica i żyła twarzowa łączą tą przestrzeń z przestrzenią środkową szyi. BibliografiaW. Łasiński Anatomia głowy dla stomatologów wyd. PZWL ISBN 83-200-1686-X Węzły chłonne (limfatyczne) (łac. nodi lymphatici) - są to licznie występujące struktury leżące na przebiegu naczyń limfatycznych. Główną funkcją węzłów jest filtracja zawartej w niej limfy oraz udział w wytwarzaniu przeciwciał. Likwidując drobnoustroje stanowią ważny element układu immunologicznego.
Żuchwa (łac. mandibula) – nieparzysta (pojedyncza), jedyna ruchoma kość szkieletu czaszki człowieka i zwierząt – często potocznie nazywana szczęką (dolną). Jako kość pojedyncza występuje u dorosłych osobników, bowiem w okresie płodowym składa się z dwóch części – lewej i prawej – które w późniejszym okresie zrastają się w linii pośrodkowej.
Czy wiesz że...? beta Żyła twarzowa (łac. vena facialis) – naczynie żylne rozpoczynające się w przyśrodkowym kącie oka jako żyła kątowa. Biegnie bardziej prostolinijnie niż towarzysząca mu jednoimienna tętnica. Na wysokości kości gnykowej uchodzi do żyły szyjnej wewnętrznej.
Szyja – część ciała oddzielająca głowę od tułowia. W linii pośrodkowej, poniżej brody da się wyczuć kość gnykową, poniżej której znajduje się wyniosłość chrząstki tarczowatej zwana jabłkiem Adama, zaznaczająca się lepiej u mężczyzn niż u kobiet. Jeszcze niżej wyczuwalna jest chrząstka pierścieniowata, a pomiędzy nią a wcięciem nadmostkowym może się uwypuklać tchawica i przesmyk gruczołu tarczowego. Na bocznej stronie szyi najbardziej charakterystyczny jest zarys mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, który oddziela przedni trójkąt szyi od bocznego. W górnej części tego pierwszego leży ślinianka podżuchwowa, znajdująca się poniżej tylnej połowy trzonu żuchwy. Przebieg tętnicy szyjnej wewnętrznej i zewnętrznej można wyznaczyć przedłużając wypukłość mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego do kąta żuchwy.
Ślinianka lub gruczoł ślinowy – gruczoł wydzielania zewnętrznego, wytwarzający ślinę. Elementami wydzielniczymi dużych gruczołów ślinowych są cewki i pęcherzyki. Na przewody wyprowadzające składają się: przewody śródzrazikowe (in. wewnątrzzrazikowe: wstawki i przewody prążkowane), przewody międzyzrazikowe oraz przewody wyprowadzające (p. główne).
Mięsień szeroki szyi (łac. platysma) - jest to duży, płaski, powierzchniowy mięsień szeroki szyi. Rozciąga się od górnej części klatki piersiowej na wysokości II i III żebra. Biegnie ku górze i kończy się na powięzi przyuszniczej i żwaczowej oraz powyżej brzegu żuchwy od guzka bródkowego do pierwszego zęba trzonowego. Jego głównym zadaniem jest opuszczanie dolnej wargi i żuchwy w czasie wykonywania ruchów twarzy - odgrywa dużą rolę w mimice. Przesuwa usta ku dołowi, współuczestniczy w ruchach dolnej wargi.
Mięsień żuchwowo-gnykowy (łac. musculus mylohyoideus), zwany czasem przeponą jamy ustnej (łac. diaphragma oris) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni nadgnykowych. Podnosi kość gnykową i język, napinając dno jamy ustnej, albo obniża żuchwę.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
