Psychologia głębi - Polski Serwis Naukowy

Psychologia głębi (niem. Tiefenpsychologie) – termin określa różne koncepcje psychologiczne wywodzące się genetycznie z psychoanalizy Zygmunta Freuda, lecz znacznie się od niej różniące. Autorem terminu psychologia głębi był Carl Gustav Jung. Koncepcje te stanowią teoretyczne zaplecze dla różnych form psychoterapii (niekoniecznie psychoanalitycznych).

Harry Stack Sullivan (ur. 21 lutego 1892 w Norwich, zm. 14 stycznia 1949 w Paryżu) - psychiatra i psychoanalityk amerykański. Jeden z przedstawicieli neopsychoanalizy.

Carl Gustav Jung (ur. 26 lipca 1875 w Kesswil w Szwajcarii, zm. 6 czerwca 1961 w Zurychu) – szwajcarski psychiatra i psycholog. Był twórcą psychologii głębi, na bazie której stworzył własną koncepcję nazywaną psychologią analityczną (stanowiącą częściową krytykę psychoanalizy). Wprowadził pojęcia nieświadomości zbiorowej, synchroniczności oraz archetypu, które odegrały także wielką rolę w naukach o kulturze.

Wspólnym elementem różnych szkół psychologii głębi są kategorie podświadomości oraz nieświadomości oraz założenie, że są to sfery ludzkiej psychiki znajdujące się w ukryciu, do których dostęp jest możliwy przy pomocy psychoterapii. Psychoterapia jest w psychologii głębi metoda hermeneutyczną polegającą na interpretowaniu snów, swobodnych skojarzeń, przejęzyczeń i konfabulacji badanej (terapeutyzowanej) jednostki.. Psychologia głębi kładzie silny nacisk na osobistą relację między terapeutą a pacjentem, łączy zagadnienie terapii z kwestią rozwoju osobistego (stąd terapia bywa zalecana osobom w kategoriach psychiatrycznych zdrowym)

Psychoterapia (od gr. ψυχή psyche = dusza i therapein = leczyć) to zbiór technik leczących lub pomagających leczyć rozmaite schorzenia i problemy natury psychologicznej. Wspólną cechą wszystkich tych technik jest kontakt międzyludzki, w odróżnieniu od leczenia czysto medycznego.

Psychoanaliza (od gr. ψυχη = "psyche", "dusza" i ανάλυσις = "analiza") – zbiór teorii dotyczących struktury psychiki człowieka, jego rozwoju i funkcjonowania, próbujących wyjaśniać powstawanie różnych aktów psychicznych. Tworzenie psychoanalizy rozpoczął Zygmunt Freud w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku.

Podstawowe koncepcje psychologiczne wschodzące w skład psychologii głębi to:

psychoanaliza Freuda

psychologia analityczna Carla Gustava Junga

psychologia kulturalistyczna Ericha Fromma, Karen Horney i Harriego S. Sullivana

psychologia indywidualna Alfreda Adlera

koncepcja progów rozwojowych Ericka Ericksona

Zobacz też

psychoanaliza

Przypisy

Wiktor Werner, Historiografia i psychologia głębi. [w:] Krzysztof Ruchniewicz, Jakub Tyszkiewicz, Wojciech Wrzesiński [red.] „Przełomy w historii. Pamiętniki XVI Zjazdu Historyków Polskich (Wrocław 15-18 września 1999).” Tom III, część 1, Toruń 2001, s. 47 - 53

Bibliografia

Wiktor Werner, Historiografia i psychologia głębi. [w:] Krzysztof Ruchniewicz, Jakub Tyszkiewicz, Wojciech Wrzesiński [red.] „Przełomy w historii. Pamiętniki XVI Zjazdu Historyków Polskich (Wrocław 15-18 września 1999).” Tom III, część 1, Toruń 2001, s. 47 - 53

Thompson Clara, Psychoanaliza. Narodziny i rozwój, Warszawa 1965