Transkrypcja – w językoznawstwie to system zapisu głosek danego języka przy pomocy symboli graficznych – inaczej pisownia fonetyczna - lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nie znającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem.

Godawari – rzeka w środkowych Indiach, o długości 1448 km i powierzchni dorzecza 313 tys. km². Średni roczny przepływ przy ujściu wynosi 3980 tys. m³/s.

Tamil Nadu (hindi तमिल नाडु, trb.: Tamilnad, trl.: Tamil Nādu; tamilski தமிழ் நாடு; ang. Tamil Nadu) – jeden ze stanów Indii, położony w ich południowej części, zamieszkany głównie przez Tamilów, lud pochodzenia drawidyjskiego.

Lakkadiwskie Morze - morze na Oceanie Indyjskim między Wybrzeżem Malabarskim w Indiach a archipelagiem Lakkadiwów i Malediwów. Powierzchnia 786 tys. km2, średnia głębokość 1929 m, maksymalna głębokość 4131 m.

Język tamilski (tamil), tamilski: தமிழ் (tamizh) – język z rodziny drawidyjskiej, jej grupy południowej. Drugi, obok języka telugu, pod względem liczby użytkowników język tej rodziny – posługuje się nim około 65 mln Tamilów. Zamieszkują oni głównie południowoindyjski stan Tamil Nadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln). Językiem tym posługuje się także ponad milion emigrantów tamilskich w Malezji i Singapurze. Język urzędowy Singapuru, Sri Lanki i stanu Tamil Nadu.

Terytorium związkowe – jednostka podziału administracyjnego Indii. W przeciwieństwie do stanów, które posiadają własne rządy regionalne, terytoria związkowe są rządzone bezpośrednio przez rząd federalny w Delhi.

Francuska Kompania Wschodnioindyjska (fr. Compagnie des Indes Orientales), to kompania handlowa powstała w roku 1664, w celu konkurowania z Brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską i Holenderską Kompanią Wschodnioindyjską. Kompanię została zaplanowana przez Jean Baptiste Colbert i powstała pod patronatem króla Francji Ludwika XIV. Pierwszym generalnym dyrektorem kompanii został François Caron, który wcześniej pracował przez 30 lat dla Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, w tym 20 lat w Japonii. Kompanii nie udało się sponsorować francuskiej kolonii na Madagaskarze, ale z sukcesem założyła na pobliskich wyspach Bourbon i Île-de-France (dzisiejsze wyspy Reunion i Mauritius) porty handlowe. W roku 1719 zaczęła swą działalność w Indiach, ale kompania była bliska bankructwa. Wtedy też doszło do fuzji z Francuską Kompanią Zachodnią założoną w roku 1717 przez Johna Lawa i Francuską Kompanią Afrykańską założoną w XVII w. Od 1720 roku kompania prowadzi działalność pod zmienioną nazwą „Compagnie Perpétuelle des Indes”. Wraz z upadkiem imperium Mogołów, Francja poprzez swą Kompanię Wschodnioindyjską zaczyna brać udział w polityce Indii, broniąc swych interesów, zawierając pakty polityczne z lokalnymi przywódcami w Południowych Indiach. Od roku 1741 Francja, pod patronatem Joseph François Dupleix, prowadzi agresywną politykę przeciw Anglii w Indiach. Kompania zostaje rozwiązana w 1769 roku ze względu na zły stan finansów. Kilka portów handlowych założonych przez Francuską Kompanię Wschodnioindyjską w Indiach, takich jak Pondicherry i Chandernagore, pozostaje jednak w rękach francuskich do roku 1949.