|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 21 - 25 czerwca 2011 r. w Linköping, Szwecja, odbędzie się konferencja pt. "Religia, płeć i prawa człowieka - wyzwania stojące przed wielokulturowymi i demokratycznymi społeczeństwami".
W czasie wydarzenia zostanie przeprowadzona analiza powiązania religii, płci, tożsamości, praw człowieka i polityki, ze szczególny... Historia kalendarza jest bardzo długa i przechodziła wiele metamorfoz. Postaram się pokrótce przedstawić najbardziej popularne z nich. Używane w zamierzchłych czasach, ale także te, stosowane nie tak dawno temu.
Kale... Gry uliczne, warsztaty teatralne i zajęcia edukacyjne znajdą się m.in. w programie wakacyjnego Przystanku Historia organizowanego przez Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie.W każdy wakacyjny poniedziałek stołeczne Biuro Edukacji Pub... "Spotkania w XX wieku. Polacy-Rosjanie: przyjaciele, wrogowie, sąsiedzi?" i "Warszawa zbudowana, zburzona, odbudowywana. Moje miejsca i w tych miejscach ludzie..." to niektóre z tematów XV edycji konkursu "Histo... W latach 70. XX wieku nastąpiła drastyczna zmiana w układzie prądów oceanicznych północno-zachodniego Atlantyku - wynika z najnowszych badań nad głębokomorskimi koralowcami. Znaczenie zimnego Prądu Labradorskiego, okresowo zastępowanego przez ciepły Prąd ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
PuranyCzy wiesz że...? Tradycja – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez zbiorowość za społecznie doniosłe dla jej współczesności i przyszłości. Dewanagari (देवनागरी, z sanskr. Devanāgarī; deva "bóg" + nagari "miasto") – pismo alfabetyczno-sylabiczne, używane w północnych, zachodnich i środkowych Indiach do zapisu kilkunastu języków z grupy języków indoaryjskich, m.in. sanskrytu, hindi, marathi, nepali. Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej. Według tradycji ich autorem jest Wjasa. 1. Wielkie Purany (Mahapurany): Kurmapurana ( dewanagari कूर्म पुराण, trl. kūrmapurāṇa ) - purana śiwaicka tradycji paśupatów. Kurmapurana zawiera tekst Iśwaragity.
Brahmandapurana - hinduistyczny tekst religijny, jedna z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Podzielona jest na cztery zasadnicze części o tytułach Prakrija, Anusanga, Upodghata i Upasamhara. Zawiera tekst Adhjatmaramajana. Przynależy do nauk śiwaizmu. 2. Purany Tamilskie Pisane w języku tamilskim, reprezentują tradycje śiwaickie. Lingapurana ( dewanagari लिङ्गपुराण ) - hinduistyczny tekst religijny, jedenasta z osiemnastu wielkich puran (Mahapurana). Podzielona jest na dwie części.
Wisznudharmottarapurana - ( trl. Viṣṇudharmottarapurāṇa , ang. Vishnudharmottara Purana , Purana najwyższego obowiązku religijnego (dharmy) Wisznu) ) upapurana wisznuicka , podzielona na trzy księgi, której kompilacja datowana jest na lata 450 - 650 n.e. 3.Są także tzw. Purany mniejsze (upapurany) Madhusudana wymienia 18 upapuran : 4. Inne Bhagawatapurana – piąta purana według tradycyjnego spisu, zwana też "Śrimadbhagawatam". Napisana w sanskrycie składa się z 18 tysięcy ślok. Jedna z najbardziej znanych i najczęściej studiowanych puran.
Religia – system wierzeń i praktyk, określający relację pomiędzy różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską, a określonym społeczeństwem, grupą lub jednostką. Manifestuje się ona w wymiarze doktrynalnym (doktryna, wiara), w czynnościach religijnych (np. kult czy rytuały), w sferze społeczno-organizacyjnej (wspólnota religijna, np. Kościół) i w sferze duchowości indywidualnej (m.in. mistyka).
Czy wiesz że...? beta Historia – nauka, która zajmuje się badaniem przeszłości. Humanistyczna i społeczna dziedzina nauki zajmująca się dochodzeniem do wiedzy o zdarzeniach minionych na podstawie a) świadectw bezpośrednich, b) źródeł pisanych lub c) wyników badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia). Przedmiotem badań jest z reguły historia człowieka i cywilizacji ludzkiej.
Warahapurana ( dewanagari वराहपुराण , trl. vārāhapurāna ) - hinduistyczny tekst religijny, dwunasta z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Przynależy do nauk wisznuizmu. zawiera opis misji awatara Warahy.
Język tamilski (tamil), tamilski: தமிழ் (tamizh) – język z rodziny drawidyjskiej, jej grupy południowej. Drugi, obok języka telugu, pod względem liczby użytkowników język tej rodziny – posługuje się nim około 65 mln Tamilów. Zamieszkują oni głównie południowoindyjski stan Tamil Nadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln). Językiem tym posługuje się także ponad milion emigrantów tamilskich w Malezji i Singapurze. Język urzędowy Singapuru, Sri Lanki i stanu Tamil Nadu.
Wjasa ( dewanagari व्यास , vyāsa , dosł. "zbieracz", "kompilator", również Wedawyasa (वेद व्यास, trl. veda vyāsa ) - tytuł odnoszący się do wielu Indusów. Najczęściej używa się go w odniesieniu do starożytnego mędrca indyjskiego - Weda-Wjasy, któremu przypisuje się autorstwo Mahabharaty i Puran oraz podział Wedy na części. Zatem używając imienia "Wjasa" trzeba zawsze dokładnie sprecyzować, o którego Wjasę chodzi.
Śiwaizm tamilski - jedna z sześciu głównych szkół indyjskiego śiwaizmu (trzech do dziś istniejących). Była silnie dewocyjnym systemem religijnym (bhakti), klasyfikującą się jako monoteizm. Głosiła filozofię dualistyczną, twierdząc, że realne są trzy odrębne rodzaje bytu: Brahman, dusze i materia. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |