Puszcza Goleniowska - Polski Serwis Naukowy

Puszcza Goleniowska w okolicach Goleniowa

Rezerwat przyrody Olszanka, północno-zachodnia część puszczy, w tle Stepnica

Puszcza Goleniowska – zwarty kompleks leśny o powierzchni ok. 630 km², położony na Równinie Goleniowskiej, na wschód od jeziora Dąbie i Zalewu Szczecińskiego. Leży głównie na terenie powiatu goleniowskiego; obrzeża należą do powiatów: kamieńskiego, stargardzkiego oraz miasta Szczecina. 80% obszaru Puszczy zajmują lasy iglaste (77% – sosna, 3% – wprowadzony sztucznie w XIX w. – świerk). Pozostałe 20% stanowią drzewa liściaste – głównie buk i olsza czarna, będące podstawowym gatunkiem w środowisku bagiennym. W położonych najniżej miejscach podmokłych występują zbiorowiska łęgowe, nieco wyżej rosną podmokłe lasy olszynowe przechodzące w typowy bór bagienny.

Kliniska Wielkie (niem. Groß Christinenberg) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim. W roku 2007 wieś liczyła 1 056 mieszkańców.
Powiat goleniowski – powiat w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Goleniów.

Obszary cenne przyrodniczo

Obszary najcenniejsze wydzielono i poddano ochronie z uwagi na rzadkość występujących tu gatunków fauny i flory:

Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy "Przybiernowskie Cisy" (gmina Przybiernów)

Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy "Sarni Las" (gmina Nowogard)

rezerwat przyrody "Czarnocin" (gmina Stepnica)

rezerwat przyrody "Białodrzew Kopicki" (gmina Stepnica)

Rezerwat przyrody "Olszanka" (gmina Stepnica)

Rezerwat przyrody "Krzywicki Mszar" (gmina Osina)

Rezerwat przyrody "Wrzosiec" (gmina Osina)

Rezerwat przyrody "Uroczysko Święta" (gmina Goleniów)

Rezerwat przyrody "Wilcze Uroczysko" (gmina Goleniów) – zlikwidowany 24 października 2006, wszedł w skład Rezerwatu przyrody Olszanka

Rezerwat przyrody "Cisy Rokickie" (gmina Przybiernów)

Rezerwat przyrody "Wiejkowski Las" (gmina Przybiernów)

Historia

Nazwa Puszczy ma średniowieczny rodowód i pochodzi od leżącego w jej sercu Goleniowa. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1349 jako tereny łowieckie książąt Pomorza Zachodniego.

Olsza czarna (Alnus glutinosa Gaertn.) – gatunek drzewa należącego do rodziny brzozowatych. Olsza czarna to jedno z ważniejszych drzew wilgotnych zarośli nadbrzeżnych i lasów łęgowych niżu. Rośnie prawie na całym obszarze Europy, a także na niektórych obszarach Azji i w północno-zachodniej Afryce. W górach i na żwirowiskach rzecznych ustępuje miejsca olszy szarej.
Zalew Szczeciński (niem. Stettiner Haff, Oderhaff, Pommersches Haff) – zalew, laguna przybrzeżna, zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowej części. Akwen obejmuje powierzchnię od 666,5 do 687 km², na terytorium Polski i Niemiec. Uchodzi od niego rzeka Odra, dzięki czemu akwen jest częścią jej rozbudowanego systemu ujściowego.

W 2. połowie XVIII wieku wraz z rozwojem osadnictwa tereny Puszczy znacznie przetrzebiono.

Część południowa (Nadleśnictwo Kliniska) weszła w 1996 r. w skład Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Puszcze Szczecińskie". Część centralna Puszczy jest w zarządzie Nadleśnictwa Goleniów, część północna - Nadleśnictwa Rokita, a część wschodnia - Nadleśnictwa Nowogard.

Szlak Anny Jagiellonki – niebieski szlak turystyki pieszej, utworzony przez PTTK, długość 35,2 km, przebiega przez tereny miasta Szczecina, gminy Goleniów, gminy Stargard Szczeciński, gminy Kobylanka oraz miasta Stargard Szczeciński w województwie zachodniopomorskim.
Rezerwat przyrody "Białodrzew Kopicki" - wodny, o powierzchni 10,5 ha, utworzony 11 kwietnia 1985, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Stepnica, 0,3 km na zachód od Kopic, na brzegu i wodach przybrzeżnych Zalewu Szczecińskiego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Kobylanka (niem. Kublank) – wieś w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka, na Równinie Pyrzycko-Stargardzkiej.

Puszcze Szczecińskie – jeden z 19 polskich leśnych kompleksów promocyjnych mających na celu przybliżanie społeczeństwu wiedzy o lesie i jego racjonalnym zagospodarowaniu, a także testowanie i wprowadzanie do praktyki nowych zasad i metod zagospodarowania i wykorzystania zasobów leśnych.

Wiąz (Ulmus L. ) – rodzaj drzew, rzadziej krzewów z rodziny wiązowatych (Ulmaceae), obejmujący ok. 25 gatunków. Występują w strefie umiarkowanej półkuli północnej. Gatunkiem typowym jest Ulmus campestris L..

Rezerwat przyrody "Czarnocin" - torfowiskowy, o powierzchni 419,38 ha, utworzony 21 maja 1974, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Stepnica, nad Zalewem Szczecińskim, 2 km na północny wschód od Czarnocina.

Jezioro Okonie – jezioro na Równinie Gryfickiej, w gminie Golczewo, w powiecie kamieńskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia jeziora wynosi 51,31 ha, jego średnia głębokość – 1,0 m, a maksymalna głębokość – 1,8 m. Jest to płytkie jezioro rynnowe o wyrównanej linii brzegowej. Według typologii rybackiej – jezioro leszczowe.

Las łęgowy – zbiorowisko leśne, występujące nad rzekami i potokami, w zasięgu wód powodziowych, które podczas zalewu nanoszą i osadzają żyzny muł. Najbardziej typową glebą dla lasów łęgowych jest holoceńska mada rzeczna. Siedliska niemal wszystkich łęgów związane są z wodami płynącymi. W drzewostanie łęgów występują m.in.: olsza, topola, wierzba, wiąz, jesion, dąb. Gatunkami występującymi we wszystkich zespołach łęgowych są: podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Lasy łęgowe zaliczane są do roślinności azonalnej, nie związanej z określoną strefą roślinną (klimatyczną), ale ze specyfiką siedliska. Lasy te narażone są na wyniszczenia spowodowane m. in. pracami związanymi z regulacją koryt rzecznych oraz melioracjami wodnymi.

Kalina (Viburnum L.) – rodzaj roślin zaliczany w systemach APG do rodziny piżmaczkowatych (Adoxaceae), wcześniej wyodrębniany był w monotypową rodzinę kalinowatych (Viburnaceae) lub włączany był do przewiertniowatych (Caprifoliaceae). W obrębie rodzaju wyróżnia się 175 gatunków, z czego Polsce dziko rosną 2 gatunki, ponadto liczne gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne lub znajdują się w kolekcjach ogrodów botanicznych. Większość gatunków rośnie w strefie klimatu umiarkowanego na półkuli północnej, poza tym rosną w górach w strefie międzyzwrotnikowej. Gatunkiem typowym jest Viburnum lantana L.