Quintana Roo – stan we wschodnim Meksyku (na Jukatanie). Graniczy ze stanami: Jukatan i Campeche (na północy i zachodzie). Na wschodzie stan oblewają wody Morza Karaibskiego, na południu natomiast sąsiaduje z Belize.

Podział administracyjny

Quintana Roo dzieli się na 9 gmin (hiszp. municipios).

 Zapoznaj się również z: Lista gmin w stanie Quintana Roo.

Historia

Już ok. 3000 lat p.n.e. zamieszkiwały tu ludy będące protoplastami Majów. W X w. grupa Majów, znana jako Itzáes wzniosła ośrodki miejskie w: Chichén Itzá i Champotón, które do dzisiaj pozostają najbardziej znanymi pozostałościami po tej wysoko rozwiniętej kulturze. Później Itzáes razem z częścią Tolteków i Cziczimeków utworzyli Ligę Mayapan, która była swego rodzaju luźnym sojuszem pomiędzy miastami Majów. W 1194 Chichén-Itzá zostaje opuszczone przez jego mieszkańców, którzy przenoszą się do Petén.

W 1502 dochodzi do pierwszych kontaktów Majów z Europejczykami. Wtedy to bowiem kilku członków ekspedycji Krzysztofa Kolumba natyka się na łodzie rybackie tubylców. W 1511 hiszpański statek z Darien utknął na mieliźnie przy wybrzeżu obecnego Quintana Roo. Kilku rozbitków zostało zabitych a dwóch z nich - Gonzalo Guerrero i Jerónimo de Aguilar zasymilowało się z miejscowymi Indianami.

W 1518 do regionu przybywają kolejno ekspedycje Hernándeza de Córdoby i Juana de Grijalby. W 1519 Hernán Cortés spotyka Jerónimo de Aguilara w Chetumal i zabiera go ze sobą. W 1526 Francisco de Montejo proponuje królowi Karolowi V podbój Jukatanu. Półwysep został ostatecznie opanowany po długich walkach przez syna Monteja w 1546.

W XVI i XVII w. wybrzeże często było atakowane przez karaibskich piratów. W 1652 portowa Salamanca po jednym z niszczycielskich rajdów korsarzy musiała zostać opuszczona z powodu zniszczeń. Hiszpanie zaczęli podejmować próby zapobieżenia ewentualnemu osiedlaniu się Anglików, które zakończyły się niepowodzeniem (Belize). Pierwsze próby ewangelizacyjne są podejmowane w XVIII w. Dzięki temu, że nawracanie rozpoczęło się tak późno duża część kultury Majów mogła zostać zachowana aż do odzyskania przez Meksyk niepodległości.

Po tym jak Meksyk stał się niezależny od Hiszpanii w 1823 Gwatemala anektowała część terytorium Petén-Itzá. W 1841 miejscowi właściciele ziemscy podejmują próbę utworzenia niepodległego Jukatanu, jednakże Republika Jukatańska nie zyskała międzynarodowego uznania. W 1847 wybuchają walki na tle etnicznym spowodowane przez dyskryminowanie Indian, duże obszary Quintana Roo ulegają zniszczeniu. W tym samym okresie dochodzi do podpisania Traktatu Marshal Saint John, w wyniku którego zostaje ustalona granica na rzece Hondo, pomiędzy Meksykiem a Belize.

W 1901 ostatnia rebelia Majów zostaje brutalnie zdławiona. W 1902 Quintana Roo zostaje autonomicznym terytorium w ramach stanu Jukatan. Podczas prezydentury Lazaro Cardenasa obszar ten staje się odrębną jednostką administracyjną (terytorium), która uzyskuje status pełnoprawnego stanu dopiero 8.10.1974 roku.

Ze względu na swoje walory przyrodnicze i liczne stanowiska archeologiczne UNESCO w 1986 włączyło Quintanę Roo do swojego Programu Biosfery i Człowieka. Poza rozwijającą się turystyką stan pozostaje rzadko zaludniony i dysponuje niewielkim zapleczem przemysłowym. Słaby rozwój pozaturystycznych gałęzi gospodarki jest wynikiem polityki rządu federalnego, który preferuje działalność turystyczną.