Ród Nakatomi - Polski Serwis Naukowy

Nakatomi (中臣氏 Nakatomi-uji) – jeden z wielkich rodów arystokratycznych w Japonii, odgrywał szczególną rolę od okresu Yamato do okresu Nara.

Nakatomi, obok rodu Inbe, byli jednym z dwóch klanów kapłańskich, które nadzorowały centralne obrzędy shintō. Tradycja głosi, że wkrótce po rozpoczęciu panowania przez cesarza Jimmu ustanowiono kapłański urząd mistrza ceremonii (saishu) i godność ta była od początku piastowana przez członka klanu Nakatomi (do VIII w.). Chociaż pod względem materialnym ród Nakatomi nie należał do najpotężniejszych, to pod względem duchowym zajmował wraz z rodem Inbe drugie miejsce po domu cesarskim.

Inbe (jap. 忌部氏, 斎部氏, 諱部氏, 鋳部氏 lub 伊部氏, Inbe-shi, Imube-shi lub Imibe-shi) - japoński ród zajmujący się dziedzicznie funkcjami kapłańskimi w centralnym kulcie shintō od okresu Yamato do okresu Nara.

Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma – "Nauka Przebudzonego") – system filozoficzno-etyczny uznawany przez wielu ludzi za religię, rzadziej za psychologię. Założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Jako religia buddyzm zalicza się do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.

Szczególnie ważnym rytuałem, którym kierował przywódca rodu, był obrzęd oczyszczenia (ō-harai) odbywający się dwa razy w roku. W czasie uroczystości dziedziczny, najwyższy kapłan (z klanu Nakatomi) prosił kami o oczyszczenie dusz wszystkich ludzi.

W VI w. Nakatomi wraz z klanem Mononobe przeciwstawiali się rodowi Soga, który był zwolennikiem wprowadzania buddyzmu.

Wyodrębnienie się rodów ze wspólnot neolitycznych przypisuje się dotarciu na Wyspy Japońskie metod uprawy ryżu i idącej za tym możliwości gromadzenia i przechowywania towaru stanowiącego podstawę bogacenia się. W czasach epoki Kofun rody składały się z rodzin zasiedlających określone terytorium, wywodzących swoje pochodzenie od wspólnego przodka, a także czczących wspólne bóstwo rodowe ujigami. Część rodów wywodzi się z ugrupowań zawodowych zajmujących się dziedzicznie określonymi funkcjami, m.in. kapłańskimi, wróżbiarskimi, rytualnymi. Jeden z rodów - ród cesarski - uzyskał supremację nad pozostałymi, które zaczęły zajmować dziedziczne pozycje na dworze cesarskim i w systemie państwowym. W późniejszych czasach rody powstawały z wyodrębnienia gałęzi genealogicznych potomków cesarzy - w okresie Heian książętom krwi, dla których zabrakło stanowisk w aparacie administracyjnym, nadawano nazwiska i ziemię. Do najczęściej nadawanych nazwisk należały: Taira (Heishi) i Minamoto (Genji). Poszczególne gałęzie rodów noszących wspólne nazwisko rozróżnia się poprzez dodanie imienia cesarza, od którego pochodzą, np. Daigo-Genji. W języku japońskim dla oznaczenia szlachectwa do nazwiska rodowego wraz partykułą dopełniacza no dodawane jest słowo Uji (jap. 氏) np. Taira-no-uji (平氏), Minamoto-no-uji (源氏).

Cesarz Jimmu (jap. 神武天皇, Jinmu tennō) — 1. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia. Jimmu jest, według mitologii japońskiej, twórcą państwa japońskiego.

Z rodu Nakatomi wywodzi się klan Fujiwara, założony przez Kamatariego Fujiwarę (Nakatomi no Kamatari zwany po śmierci Fujiwara no Kamatari, 614–669). Z czasem Fujiwarowie stali się najbardziej wpływowym rodem japońskim okresu Heian.

Zobacz też

Nakatomi