|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców zbadał alternatywną wersję przyszłości klimatu w Europie w świetle tego, jak słona woda Prądu Przylądka Igielnego może wpływać na globalne ocieplenie - według nowych badań, które opisano w czasopiśmie Nature.
Głównym celem badań, dofinansow... W ramach międzynarodowych badań nad metodami leczenia nowotworu piersi, których wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie British Journal of Surgery, odkryto, że występują znaczne różnice w sposobach leczenia między poszczególnymi krajami pomimo międzynarodowego konsensusu... Naukowcy z Brazylii, Holandii i Wlk. Brytanii rzucają nowe światło na historię Amazonki. Ich odkrycia, opisane w czasopiśmie Geology, wskazują na to, że Amazonka powstała jako transkontynentalna rzeka około 11 milionów lat temu, a obecny j... Te same obszary mózgu odpowiedzialne są za rozumienie słów i gestów - informują badacze na łamach tygodnika "Proceedings of the National Academy of Sciences". Odkrycie to może pomóc w zrozumieniu ewolucji języka.
Już w XIX w. zaczęto odkrywać obsz... Aktywność naszego mózgu wygląda inaczej, kiedy uczymy się rzeczowników, a inaczej - kiedy czasowników. Wyniki badań na ten temat opublikowano na łamach pisma "Neuroimage".
Dzieci zaczynają używać rzeczowników wcześniej niż czasowników, a zdrowi do...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
RówninaCzy wiesz że...? Wyżyna – obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 m. Z obszarów wyżyn wyłączane są bowiem obszary o szczególnie urozmaiconej rzeźbie i wysokościach względnych przekraczających 300 m stosunku do najbliższych den dolinnych, czyli góry. Różnice w wysokościach względnych w obrębie wyżyny są więc stosunkowo małe. W Polsce i innych krajach często przyjmuje się za dolną granicę wyżyn poziomicę 200 m n.p.m. Na mapie hipsometrycznej niższe wyżyny wyróżnione są barwami żółtymi, podobnie jak i najniższe partie gór, np. pogórza, natomiast najwyższe wyżyny - jasnymi odcieniami koloru brązowego. Nad wyżynami, powyżej 500 m n.p.m. rozciągają się góry niskie. Wyjątkiem w skali światowej jest Wyżyna Tybetańska, która znajduje się na wysokości około 4500 m n.p.m. zalicza się ja do wyżyn a nie do gór ponieważ jest płaska spełniony jest warunek deniwelacji (różnicy między dwoma wzniesieniami ) mniejszy niż 300 metrów. Nizina - wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.. Stanowią 1/3 procentowej powierzchni wszystkich kontynentów. Rozległe obszary nizinne noszą nazwę niżu. Na mapie hipsometrycznej oznaczone są jasno-zielonym kolorem. Równina – wielkopowierzchniowa forma ukształtowania terenu. Stanowi ją płaski lub prawie całkowicie poziomy (nachylenie do 3 st.) teren. Równiny mogą występować na obszarach nizin, wyżyn, lub gór (doliny rzek lub wierzchowiny), charakter równinny mają znaczne powierzchnie den oceanów. Góra – wypukła forma ukształtowania terenu o silnie urozmaiconej rzeźbie, wysokościach względnych w stosunku do najbliższych den dolinnych powyżej 300 m i dużym nachyleniu stoków. Ze względu na wysokości względne i stromość stoków wyróżnia się góry niskie, średnie i wysokie. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się góry fałdowe, zrębowe i wulkaniczne.
Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu. Pochodzenie równin jest zróżnicowane, ze względu na genezę wyróżnia się: Za największą równinę Ziemi można uznać Nizinę Amazonki (pochodzenia aluwialnego) o powierzchni ok. 3,5 mln km². Równina aluwialna - płaski lub prawie całkowicie poziomy (nachylenie do 3 st.) teren ukształtowany w wyniku działalności rzecznej i zbudowany z osadów rzecznych. Największą równiną aluwialną jest Nizina Amazonki o powierzchni ok. 3,5 mln km².
Dno oceaniczne, dno morza - część skorupy ziemskiej pokryta wodami mórz i oceanów. Dno oceaniczne obejmuje szelfy, głębie i rowy oceaniczne, a także grzbiety śródoceaniczne, góry podwodne oraz złożone na nich osady. Przy rozważaniach geotektonicznych przyjmuje się, że dno oceaniczne składa się z głębi oceanicznych, rowów oceanicznych i grzbietów oceanicznych, natomiast szelfy rozpatruje się razem z kontynentami. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |