Raúl González Blanco (wym. /raˈwul gonˈθaleθ ˈblaŋko/; ur. 27 czerwca 1977 roku w Madrycie), szerzej znany jako Raúl – hiszpański piłkarz, grający na pozycji napastnika. Obecnie zawodnik Schalke 04 Gelsenkirchen.

Wielokrotny reprezentant Hiszpanii (w latach 2003–2006 kapitan). W wieku 15 lat został piłkarzem Realu Madryt i od tego czasu, aż do sezonu 2009/2010, związany był tylko z tym klubem. Od 28 lipca 2010 roku zawodnik Schalke 04 Gelsenkirchen. Jest rekordzistą w liczbie strzelonych bramek dla Realu Madryt – 319. W profesjonalnej karierze rozegrał 919 spotkań i zdobył 393 bramki. Na ten bilans składa się 813 spotkań i 347 bramek w piłce klubowej, 102 spotkania i 44 bramki w reprezentacji i 4 spotkania i 2 bramki w reprezentacji U-23 z którą brał udział na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atalancie.

Żoną Raúla od 1999 roku jest modelka Mamen Sanz (ur. 23 czerwca 1976 roku), z którą ma czterech synów: Jorgego (ur. 25 lutego 2000 roku), którego imię pochodzi od Jorge Valdano, Hugona (20 listopada 2002 roku), od Hugona Sáncheza, bliźniaków Héctora i Mattea (ur. 17 listopada 2005 roku), od Héctora Riala i Lothara Matthäusa, oraz córkę Maríę (4 grudnia 2009 roku).

Biografia

Raúl urodził się w San Cristobal de Los Ángeles, przedmieściach Madrytu. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał jako zawodnik lokalnej drużyny San Cristobal de Los Angeles Madryt. Młodzian okazał się utalentowany, więc w wieku 13 lat został zapisany przez ojca do szkółki piłkarskiej Atlético Madryt. Spędził tam dwa lata, zostając m.in. Mistrzem Hiszpanii U-15. W 1992 roku, ówczesny prezydent Atlético, Jesus Gil postanowił rozwiązać drużyny młodzieżowe, by zaoszczędzić w ten sposób klubowe pieniądze.

Pozostawiony bez drużyny, dla której mógłby grać, Raúl wstąpił w szeregi drugiego wielkiego klubu ze stolicy, Realu. Sukcesy przyszły szybko – sezon 1994/1995 rozpoczął jako zawodnik Real Madryt C. W 7 pierwszych meczach trzeciej drużyny strzelił 13 bramek, co zaowocowało włączeniem utalentowanego nastolatka do składu pierwszej drużyny przez trenera Jorge Valdano. W wieku 17 lat i 4 miesięcy Raúl stał się najmłodszym piłkarzem, który kiedykolwiek założył koszulkę Realu. Grał w ataku obok Emilio Butragueño, jego osobistego idola i wkrótce stał się sensacją, którą żyła cała piłkarska Hiszpania. W swoim pierwszym sezonie strzelił 9 bramek w 28 meczach, a Real został Mistrzem Hiszpanii. W październiku 1996 roku zadebiutował w reprezentacji w meczu przeciwko Czechom.

Raúl od sezonu 1994/1995, przez 15 lat, aż do sezonu 2009/2010 grał w pierwszym składzie Realu Madryt, stanowiąc o jego sile ofensywnej i walnie przyczynił się do zdobycia przez Real Madryt ostatnich dziewięciu tytułów – sześciu Mistrzostw Hiszpanii ( 1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008 ) oraz trzech Pucharów Ligi Mistrzów, strzelając m.in. bardzo ważne gole w finałach Ligi Mistrzów, w 2000 roku Valencii oraz w 2002 Bayerowi Leverkusen. Po zakończeniu kariery przez Fernando Hierro został kapitanem reprezentacji oraz Realu. Raúl w Primera Division rozegrał 542 spotkania, w których strzelił 228 bramek (stan na 24.04.2010). W Lidze Mistrzów zagrał w 135 spotkaniach i strzelił w nich 66 bramek, jest najlepszym strzelcem w historii tych rozgrywek, a także rekordzistą pod względem występów. Lata 2004–2006 były dla Raúla ciężkie. Musiał uznać wyższość Barcelony, która zdobyła mistrzostwo, a także uznać wyższość innych napastników. Ten okres był niejako kryzysem Raúla, który nie mógł przez długi czas pokonać bramkarzy przeciwników. Od 2007 roku, Raúl przeżywa "drugą młodość". W sezonie 2007/2008 w 48 meczach strzelił 23 gole; w sezonie 2008/2009 w 47 spotkaniach na listę strzelców wpisał się 24 razy. Raúl jest coraz bliższy poprawienia rekordu Zarry pod względem liczby bramek w La Liga, ma ich na koncie jedną więcej niż Alfredo di Stéfano, 228. legendarny Telmo Zarra o 23 więcej, 251. Przed Raúlem w tym zestawieniu jest jeszcze Hugo Sánchez zdobywca 234 bramek.

Dla Realu Madryt we wszystkich oficjalnych rozgrywkach Raúl González zdobył 320 bramek, bijąc rekord Alfredo di Stefano (307).

26 lipca 2010 odszedł z Realu Madryt, a 28 lipca podpisał dwuletni kontrakt z niemieckim Schalke 04 Gelsenkirchen. Swój debiut rozegrał w meczu o superpuchar Niemiec, przeciwko Bayernowi Monachium.