Rachela - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy postaci biblijnej. Zapoznaj się również z: inne hasła o tej nazwie.

Rachela i jej siostra Lea (Dante Gabriel Rossetti)

Rachela (hebr. רָחֵל Rachel owieczka) − postać z biblijnych i midraszowych legend opisujących początki narodu żydowskiego, żona patriarchy Jakuba, matka dwóch pokoleń Izraela (Józefa i Beniamina). Córka Labana i siostra Lei.

Lea – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Było to imię córki Labana, pierwszej żony Jakuba, z którym miała sześciu synów: Rubena, Symeona, Lewiego, Judę, Issachara i Zebulona oraz córkę Dinę. Pochowana została w grobowcu rodzinnym, w jaskini na polu Machpela.

Aser – postać biblijna z Księgi Rodzaju, syn Jakuba i Zilpy. Miał sześciu synów oraz jedną córkę (Serach). Od niego wywodzi się jedno z pokoleń Izraela. Według rastafarian każdy rasta urodzony w grudniu należy do domu Asher.

Podróż Jakuba na Wschód (do Mezopotamii) w poszukiwaniu żony z własnego ludu, spotkanie z Rachelą przy studni i wprowadzenie go przez nią do domu Labana relacjonuje we wschodni sposób bajeczny 29 rozdział Księgi Rodzaju. Zakochany w Racheli Jakub zgodził się by ją otrzymać służyć jej ojcu przez siedem lat. Laban zaakceptował propozycję, a siedem lat wydało się Jakubowi "jak dni kilka, bo bardzo miłował Rachelę". Laban oszukał jednak Jakuba, pod koniec siedmioletniego okresu służby "wprowadzając do Jakuba" nie piękną Rachelę, ale jej brzydszą starszą siostrę Leę. Razem z Leą dał Jakubowi niewolnicę Zilpę. Jakub odkrył oszustwo dopiero po nocy spędzonej z Leą − Laban usprawiedliwił oszustwo zwyczajem wydawania za mąż najpierw starszej córki, obiecał jednak dać mu także Rachelę w zamian za kolejne siedem lat służby. Po siedmiu latach otrzymał ją i niewolnicę Bilhę.

Sir (od 1837) Moses Montefiore, żydowski filantrop, ( ur. 24 października 1784 w Livorno, zm. 28 lipca 1885). Od roku 1837 szeryf w Londynie i Middlesex, do 1874 prezes delegacji Żydów brytyjskich, działał energicznie w sprawach swych współwyznawców, pośredniczy na ich rzecz u sułtana, u papieża, np. w sprawie porwanego Edgara Mortary (na próżno 1859) i z okazji prześladowań Żydów w Rumunii (1867). W Palestynie założył przedsiębiorstwa przemysłowe i instytucje społeczne.

Józef, Józef Egipski (hebr. יוֹסֵף; arab. يوسف Jusuf) – patriarcha biblijny, syn Jakuba i Racheli, żył 110 lat. Jego historia jest opisana jedynie w Księdze Rodzaju, nie ma potwierdzenia w źródłach egipskich.

Lea urodziła Jakubowi synów: Rubena, Symeona, Lewiego i Judę, Rachela była bezpłodna - razem z zazdrością o miłość Jakuba (który darzył nią tylko Rachelę) i urodę składało się to na konflikt między siostrami. Rachela, nie mogąc dać Jakubowi dzieci, dała mu za żonę niewolnicę Bilhę - dzieci Bilhy miały być wg ówczesnych zwyczajów (zgodnie z Kodeksem Hammurabiego) uznane za dzieci Racheli. Bilha urodziła dwóch synów, Dana i Naftalego. Lea, która nie miała więcej dzieci bo Jakub nie chciał z nią współżyć, postanowiła dać Jakubowi za żonę niewolnicę Zilpę, która urodziła Jakubowi Gada i Asera. W zamian za mandragorę Rachela pozwoliła Lei jeszcze raz zbliżyć się do Jakuba, z którym miała synów Issachara, Zabulona i córkę Dinę.

Filantropia (gr. φιλανθρωπία philanthrōpia – dobroczynność, życzliwość; φιλάνθρωπος philánthrōpos – kochający ludzkość) to działalność osób bądź instytucji, polegająca na bezinteresownym udzielaniu pomocy finansowej lub materialnej potrzebującym.

Mandragora (Mandragora L.) - rodzaj roślin z rodziny psiankowatych. Rodzaj obejmuje 6 gatunków występujących na obszarze śródziemnomorskim oraz w Azji sięgając na wschodzie po Himalaje. Mandragora lekarska (M. officinarum) znana była już w starożytności, przypisywano jej właściwości magiczne i stosowano jako roślinę leczniczą. Szczególną wagę przywiązywano do korzenia, który często przybierał kształt zbliżony do ludzkiej postaci.

Rachela także w końcu urodziła Jakubowi syna, ukochanego przez niego Józefa. Wtedy po latach spędzonych w domu Labana Jakub powrócił do kraju przodków. Rachela umarła przy porodzie najmłodszego syna Jakuba, Beniamina. Biblia tak o tym opowiada:

Grób Racheli stanowi miejsce pielgrzymek dla wielu religii. Mieści się w małym, pobielonym budynku, wzniesionym w 1860 roku przez znanego filantropa i podróżnika sir Mosesa Montefiore. Często przy grobie pramatki Racheli można spotkać kobiety modlące się o płodność i szczęśliwe rozwiązanie.

Dina – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa דִּינָה oznaczającego "sędzia". Najbardziej znaną osobą o tym imieniu była biblijna Dina córka Jakuba i Lei.

Jakub (hebr. Yaʿăqōḇ, Yaʿaqov יַעֲקֹב, arab. يعقوب, Yaʿqūb, od aqeb - "pięta"), nazywany też Izraelem (יִשְׂרָאֵל) – patriarcha biblijny, którego dzieje przedstawia Księga Rodzaju.

Przypisy

Bożena Borowiak, Betlejem - miejsce narodzenia Dawida i Jezusa w Pismie Świętym i archeologii, rozdz. 3: Betlejem przed epoką królewską, Poznań 1998, praca magisterska Umierając, nadała nowonarodzonemu imię Benoni – „Syn mego bólu”. Ojciec pragnąc zatrzeć smutne wspomnienia, zmienił to imię na Ben-jamin – „Syn prawicy”.

Zobacz też

Grób Racheli