|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Socjolog dr Izabela Grabowska-Lusińska uważa, że rozpoczynający się 1 kwietnia spis powszechny pozwoli zweryfikować niektóre informacje na temat zjawisk zachodzących w naszym społeczeństwie, m.in. migracji Polaków i imigracji do Polski. Niektórych danych, np. o... Srebrne i złote precjoza odkryte w czasie badań wykopaliskowych w Czermnie (Lubelskie), gdzie według archeologów prawdopodobnie znajdował się główny ośrodek dawnych Grodów Czerwieńskich, pokaże 14 grudnia Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.... Planetarium "Niebo Kopernika", które w najbliższą niedzielę zostanie otwarte w warszawskim Centrum Nauki Kopernik, robi olbrzymie wrażenie nie tylko liczbą gwiazd, które na kopule może wyświetlać projektor optomechaniczny, ale także wizualizacjami pochodzącymi z pro... Niemiecka wystawa, ukazująca uwikłanie naukowców w przygotowanie nazistowskiego Generalnego Planu Wschodniego będzie od kwietnia prezentowana w Polsce - poinformował w czwartek w Berlinie dyrektor Niemieckiej Wspólnoty Badawczej (DFG) Matthias Kleiner. Ekspo... W ramach nowych badań odkryto wirusy w niemal 40% z ponad 1.400 próbek wody pobranych z nadmorskich i śródlądowych obszarów kąpieliskowych w 9 krajach europejskich. Badania stanowią dorobek projektu VIROBATHE (Metody stężania i wykrywania adenowirusów i norowirusów na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
RacimirCzy wiesz że...? Aleksandr Siergiejewicz Puszkin, Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин (ur. 6 czerwca 1799 w Moskwie, zm. 10 lutego 1837 w Petersburgu) – poeta rosyjski, także dramaturg i prozaik, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli romantyzmu rosyjskiego. Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach. Racimir, Racimiar - staropolskie imię męskie, złożone z członów Raci- ("walczyć, wojować") oraz -mir ("pokój, spokój, dobro"). Znaczenie imienia: "walczący o pokój". Racimir imieniny obchodzi 19 stycznia i 10 lipca. Znane osoby noszące imię Racimir: Postacie fikcyjne: Ratomir Dujković (ur. 24 lutego 1946 w Borovie), serbski trener piłkarski. Od września 2004 do lipca 2006 roku był selekcjonerem reprezentacji Ghany, którą jako pierwszy szkoleniowiec w historii wprowadził do mistrzostw świata. Na początku lat 90. pracował w sztabie szkoleniowym Crvenej Zvezdy Belgrad, która w 1991 roku triumfowała w Pucharze Mistrzów. W latach 1992-1994 był selekcjonerem reprezentacji Wenezueli. Później pracował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Zapoznaj się również z:
Czy wiesz że...? beta Ratmir Chołmow, ros. Ратмир Дмитриевич Холмов (ur. 13 maja 1925 w Szenkursku, zm. 18 lutego 2006 w Moskwie) – rosyjski szachista, arcymistrz od 1960 roku.
Rusłan i Ludmiła (ros. Руслан и Людмила) – poemat Aleksandra Puszkina z 1820 r. napisany w stylu baśni o porwaniu córki Włodzimierza I Wielkiego, Ludmiły przez czarodzieja i o dzielnym rycerzu Rusłanie, który miał ją uratować.
Ratomir – ok. 700 r. legendarny władca południowosłowiański, syn Bladina. Według kronik ten, który był wrogiem chrześcijańskiego imienia, burzącym ich miasta i kościoły (u Duklanina ten, który wielce prześladował na Bałkanach chrystian – na tyle skutecznie, że ci zmuszeni byli uciekać i ukrywać się w najbardziej niedostępnych ostępach górskich – mający wówczas u samych chrześcijan miano złego i okrutnego, a w najlepszym razie niezmiernie surowego). Podobne stanowisko reprezentowali po nim kolejno, czterej jego synowie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |