Rada Państwa ("Государственный Совет"), najwyższe ciało doradcze imperatorów w Imperium Rosyjskim.

Wiek XVIII

Początkowe rady te były mało liczne i skupiały się na zagadnieniach spraw zagranicznych.

Piotr I założył Najwyższą Tajną Radę, której rola zmieniała się w czasie.

Piotr III Romanow założył Radę Imperatorską ("Императорский Совет"), oficjalnie zwaną "Radą Najwyższego Dworu" ("Совет при высочайшем дворе"). Została ona rozwiązana wkrótce po przejęciu władzy przez Katarzynę II.

1810-1917

Rada Państwa została ponownie założona przez Aleksandra I w roku 1810 w ramach reform Sierańskiego. Zamyślona pierwotnie jako izba wyższa parlamentu, stała się ciałem doradczym, składającym się z zaufanych osób imperatora. Po założeniu Rada składała się z 35 członków; W roku 1890 było ich 60. Głównym zadaniem Rady była analiza, ogłaszanie i uchylanie aktów prawnych.

Rada Państwa była izbą wyższą parlamentu, podczas gdy Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego była izbą niższą. W przeciwieństwie do nich, do współczesnych sobie brytyjskiej Izby Lordów oraz pruskiego Herrenhausu, była wybierana bardziej demokratycznie, bowiem połowa członków była wybierana.

Niektórzy polscy członkowie