Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.

Liutpert lub Liutbert (ur. ? – zm. 702) był królem Longobardów, z przerwą, w latach 700–702. Rządził po swym ojcu, królu Cunipercie, w młodym wieku razem ze swym opiekunem Ansprandem, księciem Asti. Po ośmiu miesiącach został usunięty przez Raginperta, księcia Turynu, syna Godeperta, który był stryjecznym dziadkiem Liutperta. Udało mu się później powrócić na tron po paru miesiącach, tuż po śmierci Raginperta, tylko po to, by zostać ponownie usuniętym. Został pojmany do niewoli w Pawii i uduszony przez syna Raginperta.