Rainey Bethea (ur. 1909, zm. 14 sierpnia 1936) – ostatnia osoba publicznie poddana karze śmierci w USA.

Afroamerykanin Bethea przyznał się do winy i został skazany za gwałt na 70-letniej, białej kobiecie, Lischii Edwards. Został publicznie powieszony w Owensboro, Kentucky. Na egzekucji obecnych było około 20 tysięcy osób. Wielkie zainteresowanie zostało wywołane faktem, że katem miała być kobieta (do czego w końcu nie doszło). Błędy popełnione podczas egzekucji i cyrk medialny, który wywiązał się wokół tego wydarzenia sprawił, że władze postanowiły nie wykonywać więcej kary śmierci publicznie.

Życiorys

Bethea urodził się w Roanoke w stanie Virginia. Jego matka zmarła, gdy miał 10 lat; ojciec osierocił go w wieku 17 lat. Niewiele wiadomo o jego życiu zanim przybył do Owensboro. W 1933 roku rozpoczął pracę u rodziny Rutherfordów, zamieszkawszy jednocześnie w ich piwnicy. Po roku przeniósł się do wynajmowanego pokoju, uczęszczał do kościoła Baptystów. Był notowany, w 1935 roku otrzymał karę 20 dolarów za zakłócanie porządku publicznego. Latem tego samego roku przyłapano go na kradzieży galanterii z lokalnego sklepu. Wartość łupu przekroczyła 25 dolarów; skazano go za to na rok pozbawienia wolności w stanowym więzieniu w Eddyville. Zwolniono go 1 grudnia tego samego roku.

Po powrocie do Odensboro dalej pracował jako robotnik. W niecały miesiąc po zwolnieniu z więzienia ponownie został złapany na włamaniu i kradzieży. Do zarzutów dodano także pijaństwo i naruszanie porządku publicznego. Nie był w stanie zapłacić stu dolarów grzywny; sąd ponownie osadził go w więzieniu, tym razem w Daviess County. Spędził tam cztery miesiące.

Gwałt i morderstwo

Wczesnym rankiem w niedzielę 7 czerwca 1936 roku pijany Rainey Bethea włamał się do domu Lischii Edwards. Dostał się do środka przez okno, najpierw wchodząc na dach, jednocześnie budząc starszą kobietę. Udusił i brutalnie zgwałcił staruszkę. Gdy straciła przytomność, przeszukał pokój znajdując kilka wartościowych pierścieni. Zdjął własny, czarny pierścień, który nałożono mu w więzieniu, i włożył odnalezioną biżuterię. W skutek własnego gapiostwa pozostawił czarny pierścień na miejscu zbrodni. Pozostałe kosztowności schował w pobliskiej stodole.

Zbrodnię odkryli sąsiedzi Lischii Edwards, rodzina Smithów która mieszkała piętro niżej. Następnego dnia, zaniepokojeni jej nieobecnością, postanowili zajrzeć do jej mieszkania. Zamek był jednak zablokowany od środka. Kolejny sąsiad, Robert Richardson, próbował dostać się do środka używając wytrycha. W końcu użyto drabiny, po której pan Smith dostał się do środka przez rygiel nad drzwiami i odkrył zbrodnię. Smithowie powiadomili lokalnego lekarza, który stwierdził zgon kobiety i sprowadził miejscowego koronera, Delberta Greena. W pokoju panował względny porządek, ale pełno było w nim błota. Green odnalazł także celuloidowy pierścień więzienny należący do Raineia Bethei.

Tego samego dnia Bethea znalazł się na liście podejrzanych; kilkoro z mieszkańców Owensboro widziało go wcześniej z czarnym pierścieniem. Z racji jego kryminalnej przeszłości policja była w posiadaniu jego odcisków palców. Porównano je z tymi odnalezionymi na miejscu; okazało się, że Bethea przebywał na miejscu zbrodni. Policja rozpoczęła jego poszukiwania.

W środę 10 czerwca, jeden z pracowników banku zauważył Betheę leżącego w krzakach nieopodobal placówki. Wymienił z nim kilka słów i powiadomił swojego przełożonego, prosząc aby ten zawiadomił policję. Bethea w tym czasie zniknął. Popołudniu tego samego dnia ponownie zjawił się nad rzeką, chcąc przekroczyć ją barką. Policjanci zatrzymali go i przepytali, zaprzeczył jednak swojej tożsamości, twierdząc, że nazywa się James Smith. Policjanci, obawiając się linczu w przypadku ujawnienia, zabrali go dyskretnie na posterunek, gdzie został zidentyfikowany po charakterystycznej bliźnie na głowie.

czytaj dalej: [2], [3]