Rajmond Debevec (ur. 29 marca 1963 w Postojnej) – słoweński strzelec sportowy, złoty i brązowy medalista igrzysk olimpijskich, mistrz świata.

Mistrzostwa świata

Brązowy medalista mistrzostw świata w Barcelonie w 1998 roku w konkurencji karabinu na 50 metrów w trzech pozycjach i osiem lat wcześniej, w Moskwie (w barwach Jugosławii) w konkurencji karabin pneumatyczny 10 m.

Złoty medal mistrzostw świata w Lahti w 2002 roku w konkurencji – karabin 300 metrów trzy pozycje. Jego wynik wyniósł 1168 punktów i wyprzedził Amerykanina Erica Uptagraffta o trzy punkty. Na tych samych mistrzostwach zdobył medal srebrny w konkurencji karabinu, leżąc na 50 metrów (698,8 punktów).

W mistrzostwach zorganizowanych w Zagrzebiu w 2006 roku zdobył brązowy medal z wynikiem 598 punktów (do złota zabrakło mu jednego punktu: srebrny Peter Sidi (599 pkt.), złoty Lubos Opelka (599 pkt.).

Występy na igrzyskach olimpijskich

Na igrzyskach zadebiutował w 1988 w Seulu występując tylko w jednej konkurencji – karabinu pneumatycznego. Zajął 25 miejsce z wynikiem 585 punktów, tracąc pięć punktów do ósmego miejsca, które dawało awans do ścisłego finału. Zawody te wygrał jego ówczesny rodak, Jugosłowianin, Goran Maksimović.

W 1992 w Barcelonie zajął szóste miejsce w konkurencji karabinu 50 metrów w trzech pozycjach (1167 punktów w kwalifikacjach co dawało mu 6 miejsce i 95,6 punktów w finale). Startował również w zawodach z karabinu na 50 metrów w pozycji leżącej zajmując 18 miejsce. Dziewiąte miejsce zajął w konkurencji karabinu pneumatycznego. Zabrakło mu wtedy 1 punktu aby dostać się do ścisłego finału.

W Atlancie w 1996 roku zajął szóste miejsce w zawodach w karabinie pneumatycznym (591 punktów w kwalifikacjach co dawało mu 4 miejsce i 101,1 w finale). Zajął 9 miejsce w konkurencji karabinie na 50 metrów leżąc (596 punktów). To samo miejsce zajął w zawodach w karabinie 50 metrów w trzech pozycjach (1166 punktów).

Igrzyska w Sydney zakończyły się jak do tej pory jego największym sukcesem w karierze. 23 września 2000 roku wygrał zawody w karabinie na 50 metrów w trzech pozycjach. W kwalifikacjach strzelał: w pozycji leżącej – 397 pkt, w pozycji stojącej – 388 pkt, w pozycji klęczącej – 392 pkt. Dało mu to 1177 punktów w kwalifikacjach co oznaczało dobicie rekordu olimpijskiego i prowadzenie nad Norwegiem, Haraldem Stenvaagiem o 2 punkty. W finale Uzyskał notę 98,1 punktu i chociaż finału nie wygrał, swoją przewagę utrzymał i został mistrzem olimpijskim, drugim wtedy, a jednym z trzech w historii Słowenii mistrzów olimpijskich.

Na tych samych igrzyskach zajął również 9 miejsce (591 punktów) w strzelaniu z karabinu pneumatycznego i 19 miejsce w zawodach karabinu w pozycji leżącej (593 punkty).

W 2004 w Atenach zajął 4 miejsce w strzelaniu z karabinu w trzech pozycjach (1166 punktów w kwalifikacjach co dawało mu 5 miejsce i 96,6 punktu w finale co przesunęło go o jedną pozycję). Zabrakło mu do brązowego medalu 0,2 punktu. Zajął również 9 miejsce w zawodach z karabinu w pozycji leżącej (594 punkty) i 29 miejsce w konkurencji karabinu pneumatycznego (589 punktów).

Igrzyska w Pekinie przyniosły mu drugi medal olimpijski znów w tej samej co w Sydney – karabin w trzech pozycjach. Tym razem był to brąz. Do złotego medalisty, Chińczyka Qiu Jian stracił 0,8 punktu. W kwalifikacjach zajął pierwsze miejsce z wynikiem 1176 punktów w finale. jednak uzyskał wynik 95,7. co dało mu łączny rezultat 1271,7 pkt. Na tych samych igrzyskach startował również w zawodach w karabinie leżąc – 21 miejsce, oraz w karabinie pneumatycznym – 31 miejsce.

Obecne rekordy świata

Przypisy

Linki zewnętrzne