Ratnasiri Wickremanayake (ur. 5 maja 1933), polityk Sri Lanki, premier w latach 2000-2001 oraz od 19 listopada 2005 do 21 kwietnia 2010 r.

Rozpoczął w Wielkiej Brytanii studia prawnicze, działał w środowisku studenckim; pełnił funkcję przewodniczącego Stowarzyszenia Studentów Cejlonu w Wielkiej Brytanii. Nie ukończył studiów, angażując się w politykę. Po raz pierwszy został wybrany do parlamentu w 1960 r. jako członek Partii Wolności Sri Lanki. W 1970 r. objął stanowisko wiceministra sprawiedliwości, od 1977 r. był sekretarzem generalnym Partii Wolności.

Do funkcji państwowych powrócił w 1994 r. wraz z dojściem do władzy prezydent Chandriki Kumaratungi; został ministrem spraw wewnętrznych, administracji publicznej i przemysłu plantacyjnego. Pełnił także funkcję lidera Partii Wolności. W 2000 r. po rezygnacji Sirimavo Bandaranaike objął po raz pierwszy stanowisko premiera, stając na czele rządu mniejszościowego (popieranego także przez marksistowskie ugrupowanie Janatha Vimukthi Peramuna); rząd Wickremanayake przetrwał do października 2001 r.

Po powrocie Partii Wolności do władzy w 2004 r. Wickremanayake objął tekę ministra bezpieczeństwa publicznego, do spraw buddyzmu oraz prawa i porządku w gabinecie Mahindy Rajapaksy; jednocześnie był wiceministrem obrony. W listopadzie 2005 Rajapaksa wygrał wybory prezydenckie i po zaprzysiężeniu powołał Wickremayanake ponownie na stanowisko premiera. Zajmował je do 21 kwietnia 2010 r.; na stanowisku zastąpił go D. M. Jayaratne.

Wickremanayake miał opinię zwolennika twardej polityki wobec Tamilskich Tygrysów. Był również znany z planów zmiany polityki rodzinnej kraju, chcąc zachęcać rodziców do posiadania większej liczby dzieci.