Ray Mancini - Polski Serwis Naukowy

Ray Mancini (ur. 4 marca 1961 w Youngstown) – amerykański bokser, znany również pod pseudonimem "Boom Boom", co odzwierciedlało jego agresywny i dynamiczny styl walki. Mistrz świata WBA w wadze lekkiej (1982-1984). W 1982 roku stoczył zakończoną tragicznie walkę z Kim Duk Koo, która spowodowała wprowadzenie szeregu zmian w zawodowym boksie, mających na celu poprawę bezpieczeństwa pięściarzy. Po zakończeniu sportowej kariery zajął się aktorstwem i produkcją filmów.

World Boxing Organization (WBO) – jedna z najbardziej prestiżowych i największych organizacji boksu zawodowego na świecie. Wyłania ona swoich mistrzów świata, ustala listy rankingowe i przepisy bokserskie. Siedziba organizacji jest w San Juan w Portoryko.

Youngstown, Miasto Youngtown (ang. City of Youngstown) - miasto w USA, w stanie Ohio, nad rzeką Mahoning. Według danych z 2000 roku miasto miało 82 026 mieszkańców, a w 2006 miasto zamieszkiwało 81 520 osób. Spadek populacji wyniósł 0,6%. Miasto zostało założone w 1796 roku.

Kariera bokserska

Ringowy pseudonim odziedziczył po ojcu, Lennym Mancinim, na początku lat 40. XX wieku czołowym pięściarzu wagi lekkiej, którego rozwój kariery został zatrzymany przez pobór do wojska i rany odniesione podczas II wojny światowej. Zawodową karierę rozpoczął w wieku 18 lat w 1979 roku. W ciągu niespełna 2 lat stoczył 18 zwycięskich walk z rzędu, z czego 14 zakończonych przed czasem. W swojej 19. walce znokautował doświadczonego zawodowego mistrza Meksyku, Jose Luisa Ramireza (ówczesny bilans 71-3-0), co dało mu prawo walki o pas mistrza świata WBC w wadze lekkiej, będący w posiadaniu wybitnego nikaraguańskiego pięściarza Alexisa Argüello (72-5-0). Argüello, wcześniej będący również mistrzem świata w wadze piórkowej i superpiórkowej, zadał Manciniemu pierwszą porażkę w zawodowej karierze, pokonując go 3 października 1981 roku w Atlantic City przez TKO w 14. rundzie.

Las Vegas (wymowa:/lɑːs ˈveɪɡəs/) – najbardziej zaludnione miasto w amerykańskim stanie Nevada, w hrabstwie Clark. Na arenie międzynarodowej kojarzone jest przede wszystkim z grami hazardowymi, zakupami oraz wyszukanymi restauracjami. Las Vegas, które samo siebie określa mianem Światowej Stolicy Rozrywki, słynie z ogromnych kasyn i powiązanych z nimi atrakcji. Tolerancja dla różnych form rozrywki dla pełnoletnich przypisała Las Vegas tytuł Miasta Grzechu.

World Boxing Council (WBC) - jedna z największych i najbardziej prestiżowych międzynarodowych organizacji boksu zawodowego z siedzibą w Meksyku. Do organizacji należy 161 państw członkowskich. Prezydentem World Boxing Council jest José Sulaimán. Sankcjonowane przez organizację walki odbywają się w 17 kategoriach wagowych.

Mistrzostwo świata

Pomimo przegranej z Arguello o pas WBC, Mancini otrzymał szansę walki o tytuł konkurencyjnej organizacji WBA. 8 maja 1982 roku w Las Vegas pokonał dotychczasowego jej mistrza, Arturo Friasa (24-1-0) przez TKO w końcowych sekundach pierwszej rundy. Dwa miesiące później obronił pas, deklasując byłego mistrza świata, Wenezuelczyka Ernesto Espanię (35-4-0).

Zakrzep, inaczej skrzeplina (łac. thrombus) – tworzący się za życia organizmu, w świetle naczynia, czop, powstały na skutek wykrzepiania krwi lub zlepiania się i osadzania płytek krwi.

Beverly Hills − miasto położone w metropolii Los Angeles w południowej części stanu Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Według spisu powszechnego z roku 2000 miasto miało 33 784 mieszkańców. Otrzymało prawa miejskie w roku 1914. Los Angeles, które otacza Beverly Hills, chciało wchłonąć je w roku 1923, ale poprzez działania mieszkańców Beverly Hills pozostało samodzielnym miastem. Przez następne lata, Beverly Hills przekształciło się w osiedle bogatych i sławnych ludzi. Wiele słynnych osobowości, szczególnie z Hollywood, mieszka lub mieszkało tutaj. Miasto jest jedną z najbardziej ekskluzywnych miejscowości w USA.

Walka z Kimem Duk-koo

Osobny artykuł: Walka Raya Manciniego z Kimem Duk-koo.

13 listopada 1982 roku w Las Vegas stoczył drugą obronę tytułu, przeciwko Kimowi Duk-koo (17-1-1). Mimo że eksperci typowali łatwe zwycięstwo Manciniego nad stosunkowo niedoświadczonym i mało znanym rywalem, pierwsze 10 rund było niespodziewanie zaciętych i wyrównanych. Począwszy od 11. rundy pretendent zaczął jednak szybko słabnąć, oddając inicjatywę mistrzowi. W 13. rundzie Koreańczyk przyjął bez żadnej odpowiedzi 39 ciosów, większość skierowanych w głowę. W końcu w 19. sekundzie przedostatniej, 14. rundy został on znokautowany. Wkrótce po walce stracił przytomność i zapadł w śpiączkę. Mimo natychmiastowej operacji i usunięcia zakrzepu z prawej półkuli mózgu, Kim zmarł 4 dni później.

International Boxing Federation (IBF) - międzynarodowa organizacja boksu zawodowego utworzona w 1983 roku na bazie USBA (United States Boxing Association) oraz kilku organizacji z Europy i Ameryki Południowej. Założył ją Bob Lee, który przegrał wybory na prezydenta innej organizacji bokserskiej - WBA i razem z grupą działaczy postanowił założyć nową federację.

Nokaut (ang. knockout; skrót KO) – w niektórych sportach walki, takich jak boks, kickboxing, boks tajski, wyeliminowanie przeciwnika poprzez spowodowanie jego niezdolności do podjęcia dalszej walki w określonym czasie, najczęściej z powodu utraty przytomności, zamroczenia, wyczerpania, bądź kontuzji. Zwykle jest to czas dziesięciu sekund, odliczany przez sędziego ringowego.

Tragedia ta spowodowała, że najpierw WBC, a potem pozostałe organizacje zawodowego boksu skróciły walki o mistrzostwo świata z 15 do 12 rund. Ponadto wprowadzono szereg innych rozwiązań mających na celu poprawę bezpieczeństwa zawodników, np. obligatoryjne specjalistyczne badania lekarskie, którym każdy bokser musi się poddać przed, jak i po każdej walce.

World Boxing Association (WBA) - międzynarodowa organizacja boksu zawodowego, utworzona w 1962 roku na bazie działającej od 1921 National Boxing Association (NBA). Siedzibą organizacji jest Panama.

Kim Duk-koo (hangul 김득구, hancha 金得九; ur. 8 stycznia 1959, zm. 17 listopada 1982) – koreański bokser. Zmarł wskutek obrażeń doznanych w walce z Rayem Mancinim o mistrzostwo świata WBA w wadze lekkiej. Jego śmierć przyczyniła się do wprowadzenia szeregu zmian w zawodowym boksie, mających na celu poprawę bezpieczeństwa pięściarzy.

Zmierzch kariery

Śmierć Kima odcisnęła piętno na Mancinim, który zmagał się później z depresją. Choć obronił tytuł jeszcze dwukrotnie – przeciwko Orlando Romero (30-0-1) w 1983 oraz Bobby'emu Chaconowi (52-6-1) w 1984 roku – zdaniem komentatorów nigdy nie walczył już z dawną agresją i dynamiką. W końcu 1 czerwca 1984 roku w Buffalo stracił mistrzostwo, gdy niespodziewanie pokonał go przez TKO po zaciętej walce Livingstone Bramble (20-1-1). W lutym następnego roku doszło do rewanżu, który wygrał również Bramble, tym razem minimalnie na punkty (144:143, 143:142, 143:142).

Porażki z Bramblem spowodowały, że zawiesił karierę boksera na ponad 4 lata. Zamieszkał w Beverly Hills, gdzie zaangażowała się w produkcję filmów i aktorstwo. 6 marca 1989 roku powrócił na ring, aby stoczyć walkę z Portorykańczykiem Héctorem Camacho (33-0-0) o mistrzostwo świata WBO w wadze juniorpółśredniej. Przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów. Sportową karierę zakończył definitywnie po porażce przed czasem z byłym mistrzem świata IBF w wadze lekkiej, Gregiem Haugenem (29-4-0) w 1992 roku.

Źródła

Kevin Iole, Mancini and Kim forever linked, Yahoo! Sports, 12 listopada 2007

Vaughn Featherstone, Duk Koo Kim: The Sacrifice, East Side Boxing, 28 stycznia 2005

Ralph Villey, Then All The Joy Turned To Sorrow, Sports Illustrated, 22 listopada 1982

Linki zewnętrzne

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Ray Mancini

Statystyki i lista zawodowych walk Raya Mancini

Ray Mancini w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)