Rebreather - Polski Serwis Naukowy

Brytyjski płetwonurek z aparatem oddechowym typu rebreather

Rebreather (z ang. re-breath – oddychać ponownie; formalnie nazwa jest tłumaczona na polski jako aparat oddechowy o obiegu zamkniętym lub pół-zamkniętym. Nieformalnie została przyjęta nazwa ODDYCHARKA) – jest to urządzenie którego działanie polega na wielokrotnym użyciu tej samej mieszanki oddechowej. Używany jest m.in. w medycynie (anestezjologia) oraz nurkowaniu.

Medycyna (. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za ojca medycyny uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. Ostatnio wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.

Płetwonurek - samodzielny nurek wyposażony w sprzęt nurkowy (butla nurkowa, KRW (kamizelka ratunkowo-wypornościowa), automat oddechowy, płetwy, itp). Płetwonurek w przeciwieństwie do nurka klasycznego może swobodnie poruszać się w toni wodnej dzięki płetwom i umieszczonej na plecach butli sprężonego gazu (najczęściej powietrza). Automat oddechowy podaje płetwonurkowi powietrze o ciśnieniu panującym w otoczeniu.

Ogólny schemat jest następujący: gaz wydychany z płuc przechodzi przez pochłaniacz z absorbentem (wapno sodowane) CO2 i trafia do worka oddechowego. Ten gaz jest zubożony w tlen. Do worka oddechowego podłączony jest dozownik uzupełniający tlen z butli. Gaz z worka oddechowego trafia ponownie do płuc przy wdechu. Prawidłowy kierunek przepływu gazu do oddychania zapewniają zawory jednodrożne umieszczone w ustniku.

W himalaizmie używa się butli ze sprężonym tlenem w celu zwiększenia zawartości tlenu we wdychanym powietrzu. Ciśnienie atmosferyczne maleje bowiem wraz ze wzrostem wysokości – w szczytowych partiach Himalajów powietrze jest przez to na tyle rozrzedzone, że oddychający nim człowiek ma duże trudności z wykonywaniem jakiejkolwiek aktywności fizycznej.

Gaz obojętny - gaz, który jest obojętny chemicznie i w warunkach danej reakcji chemicznej nie uczestniczy w jej przebiegu. Zwykle do gazów obojętnych zalicza się azot, dwutlenek węgla i gazy szlachetne.

W zależności od konstrukcji oddycharki dzielą sie na :

zamknięte wykorzystujące czysty tlen – oznaczane jako Pure Oxygen CCR

zamknięte wykorzystujące tlen oraz gaz obojętny sterowane przy pomocy mikroprocesora – CCR

półzamknięte aktywne – wyposażone w dysze o stałym wydatku podającą nitrox do worka oddechowego – SCR

półzamnknięte pasywne – aparat przy każdym wydechu wyrzuca na zewnątrz stałą część wydychanego gazu (typowo 1/8 objętości) po kilku cyklach oddechowych powoduje to zapadniecie się worka oddechowego i otwarcie zaworu dodającego świeżą mieszankę oddechową – PSCR.

Korzyści wynikające ze stosowania oddycharki

oszczędność gazu – w większości zużycie mieszanki nie zależy od głębokości

oddychanie ciepłym i wilgotnym zamiennikiem powietrza – poprawienie bilansu cieplnego i zapobieganie odwodnieniu

brak lub niewielka ilość bąbli

cicha praca

Mankamenty stosowania oddycharek

wysoka cena

wymagane specjalne materiały eksploatacyjne (gazy, wsad pochłaniacza)

skomplikowana obsługa – wymagana oddzielne kursy nurkowe

zagrożenie niedotlenienim w wypadku awarii układu dodawczego, co groźniejsze nie ma żadnych odczuwalnych objawów aż do chwili wystąpienia zaburzeń świadomości

ryzyko zatrucia chemicznego. W razie zalania układu materiał pochłaniacza tworzy żrący roztwór.

Źródła

[1]

[2]