|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Udało się odkryć mechanizm, który odpowiada za negatywny wpływ chemioterapii na płodność pacjentek. Jest szansa, że utracie płodności będzie można zapobiec przy pomocy dobrze znanego leku - informują naukowcy z Włoch na łamach pisma "Nature Medicine&q... Jeżeli wydaje się wam, że ocena położenia spadającego przedmiotu jest łatwiejsza, kiedy się leży na boku, to powinniście zastanowić się nad tym raz jeszcze. Nowe badania przeprowadzone pod kierunkiem Instytutu Cybernetyki Biologicznej im. Maxa Plancka (MPI) w Niemczech, któ... Znaczenie Bitwy Warszawskiej jest wciąż bardzo istotne. Zarówno z wojskowego punktu widzenia - pokazując rolę manewru, jak i politycznego - jako przykład mobilizacji Europy Środkowo-Wschodniej - powiedział PAP dyrektor Muzeum Wojska Polskiego prof. Janusz Cise... W Polsce jest już 800 tys. niesamodzielnych starszych osób wymagających stałej opieki i będzie ich coraz więcej. Po 65. roku życia jest już 5 mln Polaków, a w wieku ponad 80 lat - 1,3 mln osób - podano w środę podczas Forum III Wieku "Polska Starość" w W... Prawie jedna trzecia z ponad 630 kobiet, które w ciągu minionych prawie 20 lat zmarły w Polsce z przyczyn położniczych, straciła życie z powodu krwotoku okołoporodowego. Opanowanie tego zjawiska wymaga dobrej diagnostyki i szybkiej reakcji - wskazują ginekolodzy."...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Receptory błonowe chemokinCzy wiesz że...? Ligandy (addendy) – w związkach kompleksowych: atomy, cząsteczki lub aniony, które są bezpośrednio przyłączone do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną. W chemii organicznej określenie ligand jest stosowane wymiennie z określeniem podstawnik. Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe). Receptory chemokin – pomimo dużej różnorodności posiadają bardzo podobny schemat budowy i aktywacji (podobnie jak same chemokiny). Tworzą 7 pętli przenikających błonę komórkową, a wewnątrzcytoplazmatyczna część pętli drugiej i trzeciej związana jest z białkiem G. Związki pomiędzy poszczególnymi receptorami są manifestowane przez konserwatywne motywy znajdowane w domenach transmembranowych. Alfa chemokiny - grupa chemokin, kodowanych w lokus 4q12-21 chromosomu 4, stąd nazywanych również rodziną chemokin 4q. Jedynie SDF-1 kodowany jest na 10 chromosomie.
Nazwa chemokiny pochodzi od angielskich słów chemoattractant cytokines ("cytokiny chemowabiące") i nawiązuje do ich pierwotnie opisanej funkcji chemoatraktantów. Chemokiny są to niskocząsteczkowe białka, których aktywność związana jest z pobudzeniem specyficznych dla nich receptorów błonowych. Profil ekspresji tych receptorów decyduje o wrażliwości komórek na bodziec chemotaktyczny. Rola chemokin w kreowaniu odpowiedzi immunologicznej stała się przyczyną, dla której włączono tę grupę białek do rodziny cytokin. Podobnie jak cytokiny, chemokiny charakteryzują się plejotropią, czyli zróżnicowaniem oddziaływania w zależności od typu komórki docelowej oraz obecności kofaktorów i modulatorów. Pomimo plejotropowego charakteru swojej aktywności, chemokiny nawet z różnych grup mogą w określonych warunkach wywoływać ten sam efekt w komórce docelowej (redundancja). Aktywność chemokin kontrolowana jest szeregiem pozytywnych i negatywnych sprzężeń zwrotnych, przy czym wzajemnie mogą one działać zarówno antagonistycznego jak i synergicznie. Wszystkie receptory chemokin mają dwie konserwatywne cysteiny, jedną w N-końcowej domenie, drugą w trzeciej zewnątrzkomórkowej pętli. Cysteiny te połączone są mostkiem siarczkowym. Wiązanie to jest niezbędne w konformacji kieszeni wiążącej ligand. Dotychczas opisano ponad 20 receptorów dla chemokin, przy czym receptorom tym nadawano różne nazwy i symbole. W trakcie Gordon Resarch Conference w 1996 roku zaproponowano uproszczone nazewnictwo receptorów. Zgodnie z postulowaną konwencją nazewnictwa receptory CC oznaczono symbolami CCR o kolejnych numerach od 1 do 9. Podobnie, nazwy receptorów chemokin CXC przyjęto jako CXCR (1-5), a chemokin CX3C i limfoaktyny odpowiednio jako CX3CR1 oraz CXCR1. Mostek dwusiarczkowy (inaczej mostek disulfidowy) - mostek utworzony przez dwa atomy siarki (-S-S-) dwóch cząsteczek tego samego lub różnych związków chemicznych. Związki zawierające mostki dwusiarczkowe noszą nazwę disulfidów.
Delta-Chemokiny to białka kodowane na 16. chromosomie, posiadają trzy niekonserwatywne aminokwasy pomiędzy dwiema pierwszymi resztami cysteinowymi i nazywane są CX3C lub CXXXC chemokinami.
Czy wiesz że...? beta Beta-chemokiny kodowane są na ludzkim chromosomie 17 w lokus 17q11-32 oprócz genu CCL4/MIP-3b, który ma swoje loci na chromosomie 9 i CCL3/MIP-3a/LARC znajdującego się na chromosomie 2. Dwie pierwsze konserwatywne reszty cysteinowe następują bezpośrednio po sobie, dzięki czemu rodzinę tę objęto nazwą chemokin typu CC (w nowej nomenklaturze rodzina ta podobnie jak chemokiny alfa nazywana jest cytokinami SCYA).
Białko G (starsza, obecnie nie stosowana nazwa - Białka N²) - białko adaptorowe dla receptora metabotropowego. Generalnie nazwą Białka G określa się dużą grupę polimorficznych białek, które charakteryzują się aktywnością GTP-azy. Wyróżnia się kilkanaście podtypów tych białek, które różnią się sposobem pobudzenia i efektorem, jaki pobudzają. Biorą udział w przekaźnictwie hormonalnym i mogą pobudzać lub hamować.
Cysteina (nazwa skrótowa Cys) jest aminokwasem kodowanym, endogennym, wchodzącym w skład wielu białek, zawierającym grupę tiolową, dzięki której jest zdolna do tworzenia mostków siarczkowych - jednego z czynników wpływających na trzeciorzędową strukturę białek. Cysteina łącznie z homocysteiną i metioniną tworzą grupę aminokwasów siarkowych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |