|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ceramiczne zabytki archeologiczne oraz próbki spieków metalicznych, polepy, kości zwierzęcych, węgli drzewnych, pobrane z osad położonych na styku Krainy Wielkich Jezior Mazurskich i Krainy Węgorapy przebadano w ramach projektu "Doli... Polska obrończyni Doliny Rospudy - Małgorzata Górska - została laureatką prestiżowej amerykańskiej nagrody Fundacji Goldmanów, przyznawanej obrońcom środowiska naturalnego. Nagrodzie, zwanej Zielonym Noblem, towarzyszy czek na 150 tys. dolarów.Zielony... "Tajemnice doliny Nilu", miniserial dokumentalny w reżyserii Władysława Jurkowa, prezentujący dokonania polskich archeologów w Egipcie i Sudanie, otrzymał Grand Prix I Festiwalu Filmów Archeologicznych - Kraków 2010. Natomiast film pt. "Trzcinica - Karpack... Czas zdaje się płynąć szybciej, kiedy dobrze się bawimy, zaś dłuży się gdy na coś czekamy lub się nudzimy. Najczęściej przyspieszenie subiektywnego postrzegania czasu wiąże się z nastrojem pozytywnym, zaś jego spowolnienie z nega... Dla atomu znajdującego się bliżej źródła grawitacji, jakim jest np. nasza planeta, czas płynie wolniej niż dla tego samego atomu, znajdującego się dalej od niego - uważają fizycy teoretyczni z Uniwersytetu Wiedeńskiego. Wiedzą również, jak sprawdzić to w praktyce. Grawitacja t...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Reglany PotokCzy wiesz że...? Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych. Przełęcz pod Kopą, Niżnia Przełęcz pod Kopą (słow. Kopské sedlo, niem. Kopper Pass, węg. Kopa-hágó) – szeroka, trawiasta przełęcz w głównej grani Tatr (1750 m n.p.m.). Przełęcz jest granicą pomiędzy Tatrami Wysokimi i Bielskimi. Reglany Potok (słow. Riglaný potok, Rígľanský potok, niem. Riegelbach, Weißseifen) – potok spływający Doliną do Regli na północnych stokach Tatr Bielskich. Powstaje w Dolinie Szerokiej pod Szeroką Przełęczą, jednakże górna część jego koryta jest sucha, woda płynie nią tylko okresowo. Stały potok pojawia się w dolnej części Doliny Szerokiej. Płynąc wśród bujnych zespołów ziołorośli, na progu Doliny Szerokiej (tzw. Reglane Spady), na wysokości ok. 1500 m tworzy wodospad zwany Reglaną Siklawą. Pod Reglanymi Spadami potok płynie dnem Doliny Do Regli, w wielu miejscach ginąc pod ziemią. Uchodzi do Bielskiego Potoku nieco powyżej Ptasiowskiej Rówienki. Wzdłuż potoku prowadzi ścieżka edukacyjna "Monkova dolina". Dolina do Regli (słow. Ríglanská dolina lub dolina pod Hlásnou skalou) – dolina na północnych stokach Tatr Bielskich. Jest główną, prawoboczną odnogą Doliny Bielskiego Potoku. Rozpoczyna się na wysokości ok. 1500 m n.p.m., poniżej skalnego progu z wodospadem Reglana Siklawa, który to próg oddziela ją od jej górnego piętra – Szerokiej Doliny Bielskiej. Od tegoż progu Dolina do Regli opada początkowo w kierunku północno-wschodnim, a następnie północnym i w okolicy Ptasiowskiej Rówienki, na wysokości ok. 950 m łączy się z Doliną Bielskiego Potoku. Dolina do Regli podchodzi pod główną grań Tatr Bielskich od Zadnich Jatek po Płaczliwą Skałę, na wysokość ok. 1750 m. Od wschodniej strony jej obramowanie tworzy grań odchodząca w północno-zachodnim kierunku od wierzchołka Zadnich Jatek (nieco na zachód od niego), biegnąca przez Łasztowicę i Opaloną Turnię, a zakończona zalesionym grzbietem Bednarskiego Regla. Obramowanie zachodnie tworzy grań Płaczliwej Skały, Głośna Skała, Żlebińskie Turnie i Mały Regiel. Miejscami ma charakter dzikiego wąwozu, szczególnie w górnej części, poniżej progu, gdzie wrzyna się pomiędzy Głośną Skałę (po zachodniej stronie) i spiczastą Łasztowicę (po wschodniej stronie). Cała dolina ma długość ok. 4 km, jej dnem spływa Reglany Potok. Znajduje się na niej jedna polana – Polana pod Głośną Skałą.
Szalony Wierch, dawniej Głupi Wierch (słow. Hlúpy vrch, Šialený vrch, niem. Thörichter Gern, Törichter Gern, Ternichter Gern, węg. Bolond Gerő) – trzeci pod względem wysokości (2061 m n.p.m.) szczyt Tatr Bielskich na Słowacji. Wznosi się we wschodniej części pasma i jest oddzielony od Płaczliwej Skały Szeroką Przełęczą Bielską, a od Zadnich Jatek Szaloną Przełęczą. Jest jednym z końców odcinka wspólnego grani głównej Tatr oraz grani głównej Tatr Bielskich (drugim jest Hawrań). Szlak turystycznyBibliografia
Szalony Przechód lub Głupi Przechód (słow. Vyšné Kopské sedlo) – położona na wysokości 1934 m płytka przełęcz w północnej grani Szalonego Wierchu (2061 m) w Tatrach Bielskich. Grań ta łączy Tatry Bielskie z Jagnięcym Szczytem w Tatrach Wysokich. W południowym kierunku od Szalonego Przechodu znajduje się w niej jeszcze druga, głębsza Przełęcz pod Kopą (1750 m). Obydwie te przełęcze oddzielone są niewysoką, skalistą czubą. Zachodnie stoki spod Szalonego Przechodu opadają do Doliny Zadnich Koperszadów, wschodnie do Doliny Przednich Koperszadów.
Tatry Bielskie (słow. Belianske Tatry, węg. Bélai-havasok) – położone na Słowacji pasmo górskie, część Tatr ustawiona poprzecznie do grani głównej Tatr. Łączy się z nią przez Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo).
Czy wiesz że...? beta Ptasiowska Rówienka – położona na wysokości ok. 940 m n.p.m. niewielka polana w Tatrach Bielskich. Znajduje się u ich północnych podnóży, w miejscu, gdzie od Doliny Bielskiego Potoku odgałęzia się Dolina do Regli. Przez polankę przechodzi gruntowa droga ze Zdziaru w kierunku Podspadów, znajduje się tutaj skrzyżowanie zielonego szlaku turystycznego z zieloną ścieżką edukacyjną „Monkova dolina” i punkt pobierania opłat za wstęp na tę ścieżkę. Na polance ustawione są tablice edukacyjne, ławki dla turystów, służy też ona jako skład drzewa.
Bielski Potok (słow. Belá lub Biela ) – potok powstający w Tatrach Bielskich w Strzystarskim Żlebie z połączenia Strzystarskiego Potoku (płynącego spod Strzystarskiej Przełęczy) ze Żlebińskim Potokiem (płynącym dnem Żlebiny). Spływa Strzystarskim Żlebem, głównym ciągiem Doliny Bielskiego Potoku i Doliny Mąkowej, następnie płynie przez Zdziar Doliną Zdziarską, potem Doliną Kotliny. W Tatrzańskiej Kotlinie skręca na wschód, płynie przez Kotlinę Popradzką i uchodzi do Popradu na północ od miasta Biała Spiska, w pobliżu miejscowości Bušovce.
Szeroka Przełęcz Bielska, Szeroka Przełęcz (słow. Široké sedlo, Široké pole) – przełęcz położona na wysokości 1826 m n.p.m. na Słowacji, we fragmencie grani głównej Tatr Bielskich, należącym do grani głównej Tatr.
Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
Ścieżka dydaktyczna – szlak pieszy, wytyczony w taki sposób, aby na jego trasie znalazło się jak najwięcej interesujących obiektów przyrodniczych, czasem też zabytków architektury czy techniki. Celem tworzenia ścieżek dydaktycznych jest z jednej strony regulacja ruchu turystycznego, zwłaszcza na terenach rezerwatów przyrody lub innych obszarach, na których występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt, z drugiej natomiast edukacja poprzez obserwację obiektów w ich naturalnym środowisku, co nie jest możliwe w sali lekcyjnej.
Reglana Siklawa – wodospad na północnych stokach Tatr Bielskich. Znajduje się na Reglanym Potoku (Rigoľský potok) wypływającym poniżej Szerokiej Przełęczy Bielskiej. Na wysokości około 1500 m n.p.m., na progu poniżej Szerokiej Doliny Bielskiej potok ten przerżnął się głęboko przez warstwę dolnokredowych wapieni, tworząc Reglaną Siklawę dobrze widoczną z ścieżki edukacyjnej prowadzącej przez Szeroką Dolinę. W otoczeniu wodospadu licznie rośnie wierzba śląska.
Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |