Rejon lubański - Polski Serwis Naukowy

Rejon lubański (biał. Любаньскі раён) - rejon w centralnej Białorusi, w obwodzie mińskim.

Położenie i granice

Graniczy z mohylewskim rejonem hłuskim, wchodzącymi w skład obwodu mińskiego rejonami: soligorskim, starodorskim i słuckim, a także znajdującymi się w obwodzie homelskim rejonami: oktiabrskim, petrykowskim i żytkowickim.

Geografia

Ukształtowanie powierzchni rejonu równinne. Część północna znajduje się w obrębie Równiny Centralnoberezyńskiej, południowa zaś- Polesia Prypeckiego. Wysokość terenu nie przekracza na ogół 150 m n.p.m. Maksymalną wysokość teren osiąga na północ od wioski Juszkawiczy (190 m n.p.m.)

Olsza czarna (Alnus glutinosa Gaertn.) – gatunek drzewa należącego do rodziny brzozowatych. Olsza czarna to jedno z ważniejszych drzew wilgotnych zarośli nadbrzeżnych i lasów łęgowych niżu. Rośnie prawie na całym obszarze Europy, a także na niektórych obszarach Azji i w północno-zachodniej Afryce. W górach i na żwirowiskach rzecznych ustępuje miejsca olszy szarej.

Psianka ziemniak (Solanum tuberosum L.) to prawidłowa botaniczna nazwa tej rośliny. Najczęściej jednak używany jest synonim tej nazwy – ziemniak. Jest to gatunek byliny należący do rodziny psiankowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej (Peru, Boliwia, Kolumbia, Chile). Obecnie rozprzestrzeniony na całym świecie jako roślina uprawna. W Polsce jest pospolicie uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit).

Sieć rzeczna rejonu lubańskiego należy do zlewiska Dniepru. W części centralnej rejonu płynie rzeka Oressa, będąca lewym dopływem Prypeci. Na terytorium rejonu znajduje się jezioro Wieczora. W górnym biegu Oressy stworzono Zbiornik Lubański, w celu osuszania terenów Polesia.

Klimat i roślinność

Klimat umiarkowanie kontynentalny. Średnia temperatura stycznia wynosi -6,3°С, lipca- 18,2°С. Średnia roczna suma opadów- 597 mm. Okres wegetacyjny trwa 194 dni. 33% terytorium rejonu zajmują lasy (świerk, brzoza, olsza czarna i. in.). Duże masywy leśne znajdują się zwłaszcza w południowej części rejonu.

Torf – skała osadowa powstała w wyniku zachodzących w szczególnych warunkach przemian obumarłych szczątków roślinnych, najmłodszy węgiel kopalny. Zawiera mniej niż 60% węgla.

Burak (Beta L.) – rodzaj roślin, należący w różnych systemach klasyfikacyjnych do rodziny komosowatych lub szarłatowatych. Gatunkiem typowym jest Beta vulgaris L..

Gospodarka i infrastuktura

W rolnictwie rejonu dominuje hodowla bydła mlecznego i mięsnego, hodowla świń, uprawa ziemniaków. Obecna jest uprawa zbóż i roślin pastewnych, lnu, buraków. Funkcjonują przedsiębiorstwa wytwarzające materiały budowlane, przemysłu leśnego, lekkiego i żywności.

Zboża lub rośliny zbożowe – rośliny uprawne z rodziny traw (Poaceae). Ich owoce wytwarzają nasiona o wysokiej zawartości skrobi, są one wykorzystywane do celów konsumpcyjnych (mąki, kasze, oleje, syropy), pastewnych i przemysłowych (piwowarstwo, młynarstwo, gorzelnictwo, farmaceutyka).

Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).

Na terytorium rejonu znajdują się lecznicze błota, pokłady torfu, kredy, gliny, żwiru, soli potasowych. Przez terytorium rejonu wiedzie trasa kolejowa Baranowicze-Osipowicze. Rejon pokryty jest siecią dróg łączących Lubań z Soligorskiem, Słuckiem, Hłuskiem i innymi.