Rekordy lotów kosmicznych - Polski Serwis Naukowy

Artykuł ten stanowi spis rekordów dotyczących lotów kosmicznych. Większość z nich dotyczy ludzkich lotów załogowych, ale znajdują się tutaj też rekordy w lotach bezzałogowych, a także z załogami zwierzęcymi.

Najdłuższy pojedynczy pobyt człowieka w kosmosie

Walerij Poljakow, który wystartował 8 stycznia 1994 roku w ramach misji Sojuz TM-18, pozostał na pokładzie stacji kosmicznej Mir przez 437,7 dnia, w czasie których okrążył Ziemię 7075 razy i przebył 300 765 000 km. Misja zakończyła się 22 marca 1995 – Poljakow powrócił na Ziemię na pokładzie Sojuza TM-20.

Najdłuższy nieprzerwany pobyt w kosmosie

ZSRR i Rosja jako jego spadkobierca utrzymywali ciągłą obecność załogi w kosmosie od startu misji Sojuz TM-8 5 września 1989 do lądowania Sojuza TM-29 28 sierpnia 1999 – łącznie 3644 dni (zabrakło 8 dni do 10 lat). Związek Radziecki i Rosja wystrzelili w tym czasie 22 załogowe pojazdy w ramach programu Sojuz, z których wszystkie dokowały do stacji Mir. Dodatkowo, do stacji tej w latach 1995-1998 9 razy dokowały amerykańskie promy kosmiczne Atlantis, Endeavour i Discovery, zostawiając lub odbierając pasażerów osiem razy.

Stany Zjednoczone i Rosja wspólnymi siłami utrzymują obecność człowieka w przestrzeni kosmicznej od 31 października 2000 roku, kiedy to wystrzelony został Sojuz TM-31 z misją zadokowania do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Najdłuższy samotny lot

Walerij Bykowski spędził samotnie 4 dni i 23 godziny na pokładzie pojazdu Wostok 5 w dniach 14-19 czerwca 1963. Rekord długości lotu został pobity przez załogę Gemini 5 w roku 1965, ale rekord lotu samotnego został niepobity do dzisiaj.

Najdłuższy pojedynczy lot psa

Psy Weterok i Ugoliok zostały wystrzelone przez Rosjan 22 lutego 1966 na pokładzie statku Kosmos 110 i spędziły na orbicie 22 dni, po których, 16 marca, wylądowały.

Atlantis – czwarty wahadłowiec NASA, który odbył lot kosmiczny. Jest on jednym z sześciu zbudowanych w USA orbiterów wielorazowego użytku przeznaczonych do transportu ludzi oraz sprzętu na orbitę oraz z powrotem.
Wielka Brytania (), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Guernsey, Jersey i Wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej i nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Mir (ros. Мир, po polsku pokój) – zbudowana przez Związek Radziecki załogowa stacja orbitalna, która od wystrzelenia jej pierwszego modułu w 1986, do jej kontrolowanej deorbitacji w 2001, okrążała Ziemię poruszając się po niskiej orbicie okołoziemskiej. W pierwszych latach swojego istnienia Mir był używany tylko przez Związek Radziecki i współpracujące z nim państwa w ramach programu Interkosmos. Po rozpadzie ZSRR na stację zaczęli latać również astronauci innych narodowości, w tym ze Stanów Zjednoczonych.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Apollo 10 – druga załogowa misja, podczas której astronauci przebywali na orbicie Księżyca. Był to ostatni lot doświadczalny w ramach programu Apollo stanowiący próbę generalną przed zaplanowanym lądowaniem człowieka na Księżycu. W skład załogi misji Apollo 10 weszli: Thomas Stafford – dowódca, pilot modułu dowodzenia John Young i pilot lądownika księżycowego LM (Lunar Module) Eugene Cernan. Na orbitę wokół Księżyca statek Apollo 10 wszedł 21 maja 1969. Dzień później 22 maja moduł księżycowy „Snoopy” (z astronautami Staffordem i Cernanem) odłączył się od modułu dowodzenia „Charlie Brown”. Podczas samodzielnego lotu wypróbowano procedury podejścia modułu LM do lądowania. Pojazd z astronautami obniżył swoja orbitę do wysokości ok. 15 km od powierzchni Księżyca a następnie ponownie połączył się z modułem, w którym znajdował się John Young. Podczas lotu fotografowano powierzchnię Srebrnego Globu w poszukiwaniu lądowisk dla kolejnych misji programu Apollo. Start: 18 maja 1969 o godzinie 16:49:00 UTC. Osiągnięcie orbity wokół Księżyca: 21 maja 1969 o godzinie 20:44:54 UTC. Opuszczenie orbity wokół Księżyca: 24 maja 1969 o godzinie 10:25:29 UTC. Odłączenie modułu księżycowego „Snoopy” (Stafford i Cernan) od modułu dowodzenia „Charlie Brown”: 22 maja 1969 o godzinie 19:00:57 UTC. Cumowanie modułu księżycowego „Snoopy” do modułu dowodzenia „Charlie Brown”: 23 maja 1969 o godzinie 03:11:02 UTC. Czas pozostawania statku Apollo 10 na orbicie księżycowej: 61 godzin 37 minut 24 sekund. Powrót na Ziemię: 26 maja 1969 o godzinie 16:52:23 UTC W czasie lotu Apollo 10 osiągnięto największa prędkość z jaką kiedykolwiek poruszał się człowiek – 39 879 km/h. Załoga:

Siergiej Konstantinowicz Krikalow, ros. Сергей Константинович Крикалёв (ur. 27 sierpnia 1958 w Leningradzie) – rosyjski kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Księżyc (, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze, niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 14 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów zajmują się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Sojuz TM-31 (Союз ТМ-31) – rosyjska załogowa misja kosmiczna, stanowiąca szóstą załogową wizytę na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Załoga kapsuły stanowiła pierwszą długoterminową załogę stacji ISS. Astronauci spędzili na pokładzie stacji ponad 3 miesiące i powrócili na Ziemię na pokładzie amerykańskiego wahadłowca w ramach misji STS-102.