|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Około 300 specjalistów prawa kanonicznego z Polski i zagranicy uczestniczy w XIV Międzynarodowym Kongresie Prawa Kanonicznego nt. "Administracja w prawie kanonicznym", który w środę rozpoczął swoje pięciodniowe obrady na UKSW w Warszawie. Rektor Uniwer... Dla wszystkich studentów prawa oraz innych osób zainteresowanych tą dziedziną wiedzy portal "e-prawnik" uruchomił nową sekcję - Akademię Prawa. Internauci znajdą w niej informacje prawne, podane w postaci fiszek, skryptów i innych fo... O odpowiedzialności osobistej w polskim i niemieckim prawie spółek kapitałowych i zgodnym z prawem działaniu przedsiębiorstw będzie mowa podczas międzynarodowej konferencji naukowej, która odbędzie się 4 listopada w Warszawie.Spotkanie pt. "Aktualne tre... Dnia 13 maja 2011 r. w Londynie, Wlk. Brytania, odbędzie się konferencja pt. "Zaufanie, zgoda i rządy prawa".
Wydarzenie poświęcone będzie finansowanemu ze środków unijnych projektowi Euro-justis (Naukowe wskaźniki zaufania do organów sprawiedliwości... Polskie przepisy i procedury sądowe, dotyczące postępowania z elektronicznym materiałem dowodowym, wymagają zmian - oceniają eksperci ze stowarzyszenia Instytut Informatyki Śledczej. Chodzi m.in. o zasady analizowania takich dowodów. Elektroniczny materiał dowo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Rektor - ksiądz Czy wiesz że...? Duszpasterstwo to zorganizowana działalność społeczna kościołów polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii w różnych grupach, nad którymi opiekę ze strony kościołów sprawuje duszpasterz. Zazwyczaj dokonuje się ono w ramach parafii (duszpasterstwo parafialne) oraz w ramach duszpasterstw specjalnych, np.: Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. Kodeks prawa kanonicznego, skrót: CIC lub KPK) to podstawowy dokument ustawodawczy Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowany 25 stycznia 1983 przez Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges. Wszedł w życie 27 listopada 1983 r. Zastąpił pio-benedyktyński kodeks prawa kanonicznego i liczne ustawy kościelne wydane po 1917. Rektor kościoła – w Kościele katolickim duchowny, który sprawuje opiekę nad kościołem nie należącym do parafii ani do żadnej innej wspólnoty. Dawniej wobec rektora kościoła używano tytułu kuratus przy czym tytuł mógł dotyczyć również wikariusza, któremu powierzono opiekę nad kościołem filialnym. Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Jednoczy on z Tajemnicą paschalną, Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa dla uzyskania odrodzenia do nowego życia w Duchu Świętym, życia w wieczności. Jest to obrzęd wyznania wiary, czyniący członkiem Kościoła-Ciała Chrystusa (por. Rz 11,9). Był praktykowany w Judaizmie jako obmycie z rytualnej nieczystości. Do tej pory czynią to chasydzi w specjalnie do tego przeznaczonym baseniku zwanym mykwą. Jako obmycie rytualne jest praktykowany również w wielu innych religiach. Rektora kościoła ustanawia i odwołuje ordynariusz, który poza opieką nad kościołem i sprawowaniem w nim funkcji liturgicznych może obarczyć rektora innymi, dowolnymi obowiązkami duszpasterskimi lub funkcjami. Bez zgody rektora w kościele mu podległym nie wolno nikomu sprawować żadnych funkcji liturgicznych. Rektorowi nie wolno sprawować w swoim kościele żadnych funkcji parafialnych należących do proboszcza (np. udzielanie chrztu, asysta przy zawieraniu małżeństw, sprawowanie pogrzebów), chyba że działa w porozumieniu i za zgodą proboszcza parafii, na której terenie znajduje się powierzony kościół. Parafia (z łac. parochia), probostwo – podstawowa jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego i wielu innych wyznań chrześcijańskich. Według koncepcji teologicznych to przede wszystkim określona wspólnota wiernych. Zwierzchnikiem parafii jest proboszcz, któremu mogą pomagać inni księża wikariusze, oraz kapelani czy rezydenci. Centralnym ośrodkiem życia parafii jest kościół parafialny (farny).
Liturgia chrześcijańska – liturgia sprawowana we wspólnotach chrześcijańskich, Officium Divinum – całość publicznych czynności świętych, skodyfikowanych rytów i ceremonii, sprawowanie wszelkich działań kultowych. W sensie ściślejszym – obrządek eucharystyczny, czyli forma sprawowania mszy świętej. Czynnościami liturgicznymi zajmuje się specjalny dział teologii – liturgika. Funkcję rektora, jego obowiązki i prawa, reguluje Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 556-562. Zobacz też Portal:
Katolicyzm BibliografiaKsiądz – współcześnie duchowny chrześcijański. W Kościele katolickim oraz Kościołach prawosławnych potoczne określenie prezbitera, czyli osoby której udzielone zostały stosowne święcenia kapłańskie albo osoba, której w Kościołach protestanckich powierzono urząd kościelny poprzez ordynację.
Proboszcz (z niem. Propst, a to od łac. praepositus, przełożony; łac. odpowiednik to parochus, z gr. πάροικος paroikos, sąsiad), pleban (łac. plebanus) – duchowny, na ogół w stopniu prezbitera, zarządzający gminą kościelną (parafią);
Czy wiesz że...? beta Ordynariusz - w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz Biskupa Rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą.
Małżeństwo sakramentalne – sakrament w Kościele katolickim, starokatolickim, prawosławnym oraz anglikańskim. Kościoły protestanckie nie uważają małżeństwa za sakrament, choć podkreślają jego świętość.
Kościół – w religii chrześcijańskiej budynek przeznaczony do celów sakralnych: odprawiania nabożeństw, sprawowania sakramentów, odmawiania modlitw itp. Początki budownictwa kościelnego sięgają IV w., wcześniej istniały jedynie kościoły domowe oraz kaplice w katakumbach.
Wspólnota religijna - stowarzyszenie osób połączonych jednakowymi przekonaniami religijnymi, wspólnym sprawowaniem kultu, wspólnym dążeniem do określonego celu religijnego i zbliżonym stylem życia. Wspólnota religijna może mieć charakter: formalny, nieformalny, terytorialny, personalny. Wspólnotami religijnymi potocznie nazywa się również religie, wyznania i Kościoły. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
