Czy wiesz że...?
Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.

Remigiusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego (łac. Remigius, fr. Rémy lub Remi, wł. i hiszp. Remigio, ros. Рэмигий, rum. Remigiu). Wywodzi się od łacińskiego rzeczownika remigium, oznaczającego "wiosło". Znaczenie imienia to: "wioślarz" lub "wytwórca wioseł". W Polsce występuje od XIV w. Remigiusz imieniny obchodzi: 13 stycznia (wspomnienie w polskim Kościele katolickim świętego Remigiusza, biskupa Reims z VI w., który ochrzcił króla Franków Chlodwiga, według nowego martyrologium Rzymskiego – wcześniej obowiązywała data 1 października), 20 lipca i 18 października.