Réné Duguay-Trouin

René Duguay-Trouin (ur. 10 czerwca 1673 w Saint Malo, zm. 1736) – francuski korsarz i admirał.

René Duguay-Trouin pochodził z rodu armatorów z Saint-Malo. Z woli ojca miał zostać duchownym i uczęszczał do specjalnego gimnazjum. Po śmierci ojca uciekł ze szkoły i popadł w długi. Jego brat zaokrętował go na rodzinny okręt i wysłał do walki z Anglikami i Holendrami. W 1694 roku , dzięki swoim umiejętnościom organizacyjnym otrzymał własny okręt i eskadrę pod dowództwo. Operował i grabił na holenderskich i angielskich łowiskach w pobliżu Islandii. W 194 roku po stoczeniu 12-godzinnej walki z angielskimi liniowcami dostał się do niewoli. Z więzienia w Plymouth uwolniła go zakochana angielka. W 1697 roku, koło Bilbao rozgromił holenderski konwój i zdobył łupy wartości miliona franków.

Jego osoba została zauważona podczas wojny Francji z ligą augsburską toczonej w latach 1688–1697, podczas wojny korsarskiej. Otrzymał wówczas wraz z innym korsarzem Jeanem Bartem stopień admirała. Swoje największe sukcesy osiągnął w latach 1702–1713.

René Duguay-Trouin w rozmowie z królem Ludwikiem XV

W 1709 roku działał na wodach w pobliżu Brazylii należących do Anglii. W 1710 roku zaatakował Rio de Janeiro i dostał sie do niewoli. W kolejnym roku zawiązał spółkę i po raz kolejny zaatakował miasto. Dowodził siedemnastoma okrętami z 735 działami i 5700 ludźmi. 15 września 1711 roku jego flota wpłynęła do zatoki Gunabara i tam pokonała portugalska flotę. 23 września została zdobyta forteca Świętego Krzyża. Duguay-Trouin uwolnił więzionych francuskich jeńców i zażądał wysokiego okupu za ustąpienie z nie zniszczonego miasta. Gubernator Francisco de Castro de Moraes takowy zapłacił i Duguay-Trouin opuścił miasto z 92% zyskiem

W 1729 roku został mianowany doradcą królewskim do spraw Indii oraz dowódcą portu w Breście. Podczas swoich pirackich działaniach zdobył 60 okrętów i 300 statków. Od roku 1709

Bibliografia