|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Fotografie wykonane w momentach wielkich odkryć polskich archeologów w Andach można obejrzeć w Muzeum-Pracowni Literackiej Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Ekspozycja "Bogowie Andów" bezie otwarta do końca wakacji.Autorzy wystawy... Naukowcy brytyjscy wyekstrahowali DNA z ziaren jęczmienia liczących 3.000 lat pochodzących z regionu górnego Nilu w Egipcie. Analiza genetyczna ziaren rzuca światło na dawne metody upraw i może pomóc w opracowaniu nowych odmian zbóż, zdolnych do przetrwania z... Piece zbudowane nie z cegły, lecz z drewna, dmuch naturalny bez użycia miechów, drewno i gaz drzewny jako podstawowe paliwo procesu - to niektóre z założeń alternatywnej koncepcji procesu produkcji żelaza w starożytnych piecach dymarskich w Górach Ś... Pochówki z bogatym wyposażeniem znaleźli polscy archeolodzy podczas badań w świątyni-mauzoleum w Castillo de Huarmey na północnym wybrzeżu Peru. "Waga znalezisk świadczy, że między VII a IX w n.e. było to główne centrum ekspansji Imperium Wari w te... W dniach 21 - 25 czerwca 2011 r. w Linköping, Szwecja, odbędzie się konferencja pt. "Religia, płeć i prawa człowieka - wyzwania stojące przed wielokulturowymi i demokratycznymi społeczeństwami".
W czasie wydarzenia zostanie przeprowadzona analiza powiązania religii, płci, tożsamości, praw człowieka i polityki, ze szczególny...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ren - mitologia egipska Czy wiesz że...? Pomnik – dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne, posąg, obelisk, płyta itp., wzniesione dla upamiętnienia osoby lub zdarzenia historycznego. Mitologia egipska – mitologia panująca w Egipcie aż do nadejścia chrześcijaństwa i islamu. Rozwijana przez ponad trzy tysiąclecia istnienia kultury staroegipskiej. Ren (rn) egip. – imię Kartusz - w starożytnym Egipcie magiczna pętla-węzeł szen, oznaczająca "Uniwersum".
Był to wydłużony owalny znak, w obrębie którego wpisywano hieroglificzne, najważniejsze imiona (nomen i prenomen) faraona, wchodzące w skład Królewskiego Protokołu.
Używano ich w celu identyfikacji władcy: papirusy, stele, reliefy w świątyniach, malowidła w grobowcach i w formie pieczęci (np. odciskane w świeżej zaprawie po zamknięciu królewskiego grobowca).
Damnatio memoriae (łac. potępienie pamięci) – procedura usunięcia z dokumentów i pomników imienia i zniszczenia wizerunków osoby skazanej na zapomnienie. Jako część duszy, ren nadawane było przy narodzinach. Egipcjanie wierzyli, że będzie istniało tak długo, jak długo będzie wypowiadane, co wyjaśnia dlaczego tak dużo wysiłku wkładano w jego ochronę, umieszczając je w wielorakich dokumentach. Dla przykładu, część Księgi Oddechów, pochodna Księgi Umarłych, była sposobem na zapewnienie imieniu przetrwania. Kartusz (magiczna pętla) miał za zadanie otaczać i ochraniać imię. I odwrotnie, imiona zmarłych wrogów stanu, jak na przykład Akhenatena, były odłupywane z monumentów, jako forma damnatio memoriae. Czasem jednak, usuwano je by ze względów ekonomicznych wstawić imię następcy, bez potrzeby budowania kolejnego monumentu. Im większa była liczba miejsc, na których imię umieszczono, tym większe było prawdopodobieństwo, że przetrwa i będzie wymawiane. Księga Umarłych – staroegipski zbiór prawie dwustu rozdziałów obejmujących magiczne teksty, rysunki i pieśni, mających ułatwić zmarłemu przejście do raju. Była zapisywana na zwojach papirusu i stanowiła ewolucję wcześniejszych Tekstów Piramid i Tekstów Sarkofagów. Stanowiła najpopularniejszy rodzaj epokleckiej książki w ówczesnych czasach – w Nowym Państwie każdy, kto był w stanie zapłacić pisarzowi za przepisanie Księgi, mógł ją otrzymać. Pisano ją też masowo zostawiając wolne miejsce na wpisanie imienia , co pozwalało dopasowywać każdorazowo Księgę do osoby zmarłego.
Bogowie w cywilizacji starożytnego Egiptu wywodzili się z prehistorycznych kultów animistycznych i byli częścią bardzo bogatej mitologii. Jednym z najważniejszych bogów był zwykle faraon. Zobacz teżImię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Dusza – w większości religii oraz w wielu poglądach filozoficznych i kulturowych: substancja ulotna, eteryczna, zjawisko siły ożywiającej ciało, a trwającej nawet po jego śmierci (zależnie od religii przyjmuje się jego występowanie u człowieka i ew. zwierząt). Pojęcie to jest ściśle związane z kwestiami wiary i religii. To co będzie się działo z duszą po śmierci i jak człowiek za życia może na to wpływać, jest jednym z kluczowych elementów religii wyznających istnienie duszy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
