Rene II Lotaryński - Polski Serwis Naukowy

Rene II na czele swoich oddziałów

Rene II Lotaryński, fr. René II (ur. 2 maja 1451 w Angers - zm. 10 grudnia 1508 w Fains) - hrabia Vaudémont od 1470, książę Lotaryngii od 1473, książę Bar w latach 1483-1508. Jako książę Kalabrii w latach 1480-1493 był pretendentem do tronu królestwa Neapolu i hrabstwa Prowansji. W latach 1493-1508 był tytularnym królem Neapolu i Jerozolimy.

Karol Zuchwały (Karol Śmiały), fr. Charles le Téméraire (ur. 10 listopada 1433 w Dijon, zginął 5 stycznia 1477 w bitwie pod Nancy) – książę Burgundii 1467-1477 z bocznej linii francuskich Walezjuszy. Syn księcia Burgundii Filipa III Dobrego (zm. 1467) i Izabeli (zm. 1471) córki króla Portugalii Jana I Dobrego.

Klaudiusz Lotaryński, Klaudiusz de Guise, fr. Claude of Lorraine (20 października 1496, w Condé-sur-Moselle - 12 kwietnia 1550, w Joinville) - pierwszy książę de Guise w latach 1528-1550.

W 1473 po swoim wuju Janie de Vaudémont otrzymał tytuł hrabiego Harcourt i Aumale, pierwszego tytułu używał przed 1495, a drugiego po tym roku. W 1504 odziedziczył tytuł księcia de Guise.

Rodzina

Urodził się jako syn Jolanty Andegaweńskiej (córki Rene Andegaweńskiego zwanego Dobrym Królem Rene i Izabeli Lotaryńskiej) i Fryderyka, hrabiego Vaudémont. Jego ojciec pochodził z dynastii de Vaudémont, młodszej gałęzi lotaryńskiej rodziny książęcej, pochodzącej od księcia Lotaryngii Jana I. Rene II był więc głównym potomkiem lotaryńskiej linii męskiej i lotaryńskiej linii żeńskiej, kiedy w 1473 odziedziczył księstwo po bezpotomnej śmierci swojego kuzyna - Mikołaja I Andegaweńskiego.

Orlean (fr. Orléans) – miasto i gmina w środkowej Francji, położone nad Loarą. Stolica Regionu Centralnego i departamentu Loiret. Ważny ośrodek przemysłowy i usługowy. Według danych na rok 2008 gminę zamieszkiwało 116 515 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4239 osób/km².

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

9 września 1471 ożenił się z Joanną Harcourt (zm. 1488), hrabiną Tancarville, ale małżeństwo to anulowano w 1485. 1 września 1485, w Orleanie, Rene poślubił Filipę z Guelders. Para miała kilkoro dzieci:
Karola (ur. 1486, w Nancy i zmarłego w dzieciństwie),

Franciszka (ur. 1487, w Pont-à-Mousson i zmarłego podczas porodu),

Antoniego, księcia Lotaryngii (1489–1544),

Mikołaja (1493, w Nancy i zmarłego w dzieciństwie),

Klaudiusza, księcia Guise (1496–1550), założyciela linii de Guise, męża Antoniny de Burbon-Vendôme,

Jana, kardynała Lotaryngii i biskupa Metzu (1498–1550),

Ludwika, hrabiego Vaudémont (1500–1526),

Franciszka, hrabiego Lambesc (1506–1525),

Annę (1490, w Bar-le-Duc – 1491),

Izabelę (1494, w Lunéville – przed 1508),

Klaudię i Katarzynę (1502, w Bar-le-Duc i zmarłe w dzieciństwie).

Rządy

Podczas swoich rządów Rene musiał walczyć z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii, który najechał Lotaryngię. Z pomocą króla Francji i dzięki szwajcarskim wojskom, Rene pokonał Karola w bitwie po Nancy.

Mikołaj Anjou, Mikołaj I Andegaweński, fr. Nicolas de Lorraine (1448, w Nancy – 1473, tamże) - drugi syn (czwarte i ostatnie dziecko) Jana II Andegaweńskiego, księcia Lotaryngii, i jego żony - Marii de Burbon, córki Karola I, księcia de Burbon.

Szwajcaria, Konfederacja Szwajcarska (Confoederatio Helvetica, Schweiz, Schweizerische Eidgenossenschaft) – państwo federacyjne w Europie Zachodniej. Jest jednym z niewielu państw, w których obowiązuje demokracja bezpośrednia. Szwajcaria od kongresu wiedeńskiego w 1815 roku jest państwem neutralnym. Do Organizacji Narodów Zjednoczonych przystąpiła dopiero 10 września 2002 po przegłosowaniu tej decyzji w referendum minimalną większością 52% głosów.