|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Problemy światowej gospodarki oraz zagadnienia globalizacji i zmian klimatycznych to niektóre z tematów spotkań Wszechnicy Polskiej Akademii Nauk w Lublinie - cyklu zaplanowanych na ten rok dziewięciu wykładów popularnonaukowych. O... 19 marca Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie organizuje Drzwi Otwarte dla kandydatów na studia. "UMCS - droga do kariery" - to hasło tegorocznych spotkań z maturzystami, podczas których 10 wydziałów uczelni przedstawi s... Aktualne zagadnienia i procesy w zakresie psychologii sądowej i resocjalizacji będą tematem Ogólnopolskiej Konferencji Psychologii Sądowej i Resocjalizacji, która odbędzie się w dniach 20-21 listopada w Lublinie. Spotkanie organizuje Koło Naukowe Psychologów UMCS.... O bioetyce w praktyce medycznej będą rozmawiali uczestnicy międzynarodowej konferencji naukowej, która odbędzie się w dniach 5-6 lutego w Collegium Maius Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
Organizatorami spotkania pt. "Bioetyka w praktyce medyczn... Już po raz 19. Instytut Fizyki UMCS w Lublinie w marcowe soboty organizuje bezpłatne spotkania z fizyką dla uczniów szkół licealnych i nauczycieli. Cykl rozpocznie 6 marca wykład prof. dr. hab. M. Rogatko pt. "Na krańcach czasu".
&...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Renesans lubelskiCzy wiesz że...? Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, . Ratusz (niem. Rathaus, dosł. dom rady) – reprezentacyjny budynek użyteczności publicznej, zwykle tradycyjna siedziba samorządowych władz miejskich. Ratusz budowano najczęściej na planie prostokąta i nadawano mu formę monumentalną. Nawa – składowa część kościoła położona pomiędzy prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Oprócz świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe. 
 Renesans lubelski – styl architektoniczny reprezentatywny dla lubelskich budowli sakralnych. Charakteryzuje się wysmukłością i lekkością bryły, węższym od nawy prezbiterium, dostawianymi do korpusu głównego kaplicami fundatorów, a przede wszystkim wspaniałymi detalami architektonicznymi – stiukowymi dekoracjami kolebkowych sklepień. Unia polsko-litewska – związek Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Rozpoczął się unią w Krewie 14 sierpnia 1385 r. Do 1569 r. była to unia personalna. Na mocy postanowień unii lubelskiej przekształcona została w unię półrealną, nie była to w pełni unia realna, ponieważ odrębne pozostało wojsko i skarb. Jej istnienie zakończyło się wraz z III rozbiorem Polski w 1795 r.
Attyka (franc. (étage) attique, z grec. Attikos) – górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach. Attyka pełni dwojaką funkcję: estetyczną (przede wszystkim) jako architektoniczny element dekoracyjny oraz użytkowo-konstrukcyjną jako zabezpieczenie sąsiednich budynków przed przeniesieniem się ognia w przypadku pożaru. HistoriaW XIV i XV wieku zabudowa Lublina była głównie drewniana, co sprzyjało częstym pożarom. Wznoszono murowane budynki użyteczności publicznej, kościoły i klasztory, zastępujące nieraz starsze budowle drewniane. Na Rynku stanął murowany ratusz. W obrębie murów miejskich znajdował się wówczas kościół parafialny św. Michała, ufundowany w 1282 roku i kościół św. Stanisława z klasztorem dominikanów (po 1342 r.). Kościół św. Mikołaja na Czwartku, związany z targiem, uważany był według tradycji za najstarszą świątynię lubelską. Prezbiterium (w architekturze nazywane także "chórem kapłańskim") – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.
Sejm walny – nazwa parlamentu w dawnej Polsce. Było to zgromadzenie decydujące o polityce całej Rzeczypospolitej, istniejące w okresie od XV do XVIII wieku. W tym czasie znacząco zmieniał się jego skład i charakter. Na obszarze przedmieść południowo-zachodnich wybudowano kościół Świętego Ducha (1419 r.) przy szpitalu (1342 r.), kościół św. Pawła i klasztor bernardynów (lata 1459-1498) oraz kościół Panny Marii i klasztor brygidek (powizytkowski, lata 1412-1426). W XVI wieku Lublin przeżywał najświetniejszy okres rozwoju jako jeden z najważniejszych ośrodków handlowych i administracyjnych Polski. Ukoronowaniem społecznych i prawnych zdobyczy bogacących się mieszczan było wykupienie przez nich w 1504 roku wójtostwa lubelskiego. Pod zarządem rady miejskiej znalazły się przedsiębiorstwa i nieruchomości, a wśród nich 3 wsie: Konopnica, Bronowice i Ponikwoda. Stiuk – mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże, gładzona i polerowana po wyschnięciu.
Żmigród (niem.: Trachenberg) to miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Żmigród, leży nad rzeką Barycz i Sąsiecznica. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wrocławskiego. Miasto należy do Związku Miast Polskich. W Lublinie odbywały się ogólnokrajowe zjazdy i sejmy. W 1569 roku podpisano tam unię polsko-litewską, która połączyła oba państwa do końca XVIII wieku i okazała się najtrwalszą unią w Europie, powszechnie znaną jako unia lubelska. Kilka dni po podpisaniu aktu unii lubelskiej odbył się w Lublinie drugi w dziejach Polski hołd pruski. W latach 1578-1793 Lublin był siedzibą najwyższej instytucji sądowej ówczesnej Polski – Trybunału Koronnego dla Małopolski. Styl architektoniczny - posiadający zasięg regionalny lub międzynarodowy skategoryzowany zespół cech formalnych w architekturze. Pojęcie to jest niejednoznaczne, jako styl architektoniczny określa się również zamiennie osobisty styl architekta, szkoły architektonicznej lub typowy dla danej epoki architektonicznej język form.
Kościół św. Wojciecha w Lublinie - kościół szpitalny pw. św. Wojciecha jest obiektem rektoralnym. Murowany, późnorenesansowy kościół powstał w latach 1610–1635. Remontowany w roku 1756, następnie zaadaptowany na magazyn w roku 1835, został odrestaurowany w latach 1923–1930 (architekt – Jerzy Siennicki). Kolejne prace restauracyjne przeprowadzono w nim w latach 1970 i 1974. Pożary niszczące miasto w 1557 i 1574 roku spowodowały konieczność odbudowy, która przesądziła o renesansowych formach zabudowy Lublina. Średniowieczne szczytowe domy przekształcono na kamienice przeważnie dwupiętrowe, z bogatą dekoracją elewacji zwieńczonych attykami i z nowym wystrojem wnętrz. Nowy kształt otrzymały bramy miejskie oraz kościoły: dominikanów (z dobudowaną w 1630 r. wspaniałą kaplicą Firlejów), św. Michała, pobernardyński, Brygidek, Świętego Ducha. Ratusz przebudowano na siedzibę trybunału. Unia lubelska – umowa międzynarodowa Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim zawarta 1 lipca 1569 na Sejmie w Lublinie. Określana jako unia realna, w odróżnieniu od poprzednich, wiążących oba państwa tylko osobą władcy (unia personalna). Została przyjęta 28 czerwca, a podpisana 1 lipca 1569, ostatecznie ratyfikowana przez króla 4 lipca 1569. W jej wyniku powstało państwo znane w historiografii jako Rzeczpospolita Obojga Narodów – ze wspólnym monarchą, herbem, sejmem, walutą, polityką zagraniczną i obronną – zachowano odrębny skarb, urzędy, wojsko i sądownictwo.
Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję. Powstały liczne kościoły i klasztory usytuowane poza obszarem Starego Miasta: kościół jezuitów (lata 1586-1596) – obecna katedra – przy furcie prowadzącej na Żmigród, kościół i klasztor karmelitów bosych (lata 1610-1619) w pobliżu Bramy Krakowskiej, przebudowany w XIX wieku na ratusz, kościół św. Józefa i klasztor karmelitanek bosych, obecnie karmelitów (lata 1635-1644) w sąsiedztwie ogrodów szpitala św. Ducha, kościół św. Wojciecha (lata 1611-1630) przy szpitalu św. Łazarza na Podwalu, kościół Bernardynek (lata 1636-1658), a dalej przy drodze na Kalinowszczyznę kościoły i klasztory franciszkanów, bazylianów i augustianów, przy drodze na Bełżyce kościół św. Krzyża dominikanów obserwantów (1617 r., (na miejscu starszego), a także cerkiew murowana wzniesiona na miejscu drewnianej na ul. Ruskiej (1607 r.). Bełżyce - miasto na Równinie Bełżyckiej, w woj. lubelskim, w powiecie lubelskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bełżyce. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. lubelskiego.
Podwale - ulica w niektórych (zwłaszcza starszych) miastach. Najczęściej swą nazwę zaczerpnęła od wałów, czyli murów miejskich, wzdłuż których kiedyś biegła lub biegnie nadal. Najczęściej występuje na starówkach. Ruch budowlany w II poł. XVI wieku, w którym udział brali liczni muratorzy pochodzenia włoskiego, objął niemal całe miasto, nadając mu jednolity charakter zabudowy, a zachowane obiekty sakralne reprezentują swoiście wykształcone cechy noszące miano renesansu lubelskiego. Galeria Bazylika Relikwii Krzyża Świętego pw. św. Stanisława, widok z placu Zamkowego Brama Krakowska - XIV-wieczna brama strzegąca dostępu do Starego Miasta w Lublinie, historyczny symbol grodu. Pozostałość murów obronnych z XIV wieku; zbudowana w stylu gotyckim, w XVIII wieku nadano jej rys barokowy.
Małopolska – kraina historyczna Polski, obejmująca obecnie południowo-wschodnią część kraju, w górnym i częściowo środkowym dorzeczu Wisły oraz w dorzeczu górnej Warty. Stolicą regionu jest Kraków.  Bazylika Relikwii Krzyża Świętego pw. św. Stanisława, wnętrze kościoła  Kościół św. Wojciecha i Podwale, 1964 Ponikwoda - niegdyś wieś, a obecnie dzielnica mieszkaniowa Lublina. W skład Ponikwody wchodzą m.in.: Bazylianówka, Rudnik i Jakubowice Murowane, a jej najważniejsze ulice to: Dożynkowa, Dworska, Juliana Fałata, Marii Koryznowej, Ludowa, Jacka Malczewskiego, Oliwkowa, Józefa Pankiewicza, Prosta, Przelot, Rudnicka, Sportowa, Karola Szymanowskiego, Ustronie, Wiejska, Wielka, Wiśniowa, Zakręt i Jagodowa.
Kościół Karmelitów Bosych pw. św Józefa Oblubieńca Najświętszej Marii Panny powstał w XVII w. Jego fundatorką była Katarzyna z Kretków Sanguszkowa. Jej obraz wisi do dzisiaj w kościele. Lata budowy świątyni to 1635-1644. Budowla posiadała cechy renesansu lubelskiego. Na fasadzie umieszczono figury dwóch świętych, św. Teresy z Ávila oraz św. Jana od Krzyża. Świątynia posiadała jedną nawę z prezbiterium. Kościół wraz z klasztorem, został wzniesiony dla sióstr karmelitanek bosych.  Kościół św. Józefa Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Kościół św. Mikołaja w Lublinie to kościół położony na jednym ze wzgórz lubelskich - Czwartku. Już w XV wieku istniała tu parafia i kościół. Prawdopodobnie pierwotną świątynię założył książę Polski Mieszko I w 986 roku. Obecna budowla pochodzi z końca XVI, a przebudowywana była w połowie XVII wieku, kiedy to otrzymała szatę renesansową. Wezwanie kościoła potwierdza handlowy charakter osady na Czwartku, istniejącej tu już w VI wieku.
Kościół Salezjanów pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Lublinie - dawny klasztor ojców franciszkanów. Przybyli oni do Lublina w 1621. Wznieśli oni na miejscu drewnianego kościółka pw. św. Wawrzyńca, w latach 1635-1649 murowaną świątynię w stylu renesansu lubelskiego pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Anielskiej i św. Franciszka. Kościół powstał na bagiennym terenie, przez co został zbudowany na drewnianych balach. Świątynia wielokrotnie ulegała pożarom.
Kościół Bernardynów pod wezwaniem Nawrócenie św. Pawła w Lublinie – kościół murowany, wzniesiony w latach 1470–1497, a następnie odbudowywany po pożarach w latach 1557–1569 oraz 1602–1630 (bud. Rudolf Negroni i Jakub Balin). Kolejne remonty odbywały się w latach 1762 i 1790; w roku 1827 miało miejsce przebudowanie szczytu zachodniego i dobudowa kruchty. Następne remonty w latach 1850–1860, w roku 1903 nastąpiła przebudowa fasady i obniżenie dachu. Kościół kilkakrotnie remontowany również w XX wieku. Znajduje się przy ul. Bernardyńskiej 5.
Bronowice – dzielnica Lublina we wschodniej części miasta, od 23 lutego 2006 roku stanowi również dzielnicę administracyjną miasta. Sąsiaduje z następującymi jednostkami: Stare Miasto, Tatary, Felin, Kośminek, Za Cukrownią.
Renesans lub odrodzenie – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Trybunał Koronny w Lublinie – najwyższy sąd apelacyjny Korony Królestwa Polskiego I Rzeczypospolitej dla spraw prawa ziemskiego, ówcześnie szlacheckiego, na Małopolskę. Obecnie w budynku dawnego Trybunału Koronnego mieści się Pałac Ślubów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
