Renminbi - Polski Serwis Naukowy

Yuan (chin. trad. 圓 lub 圆, chin. upr. 元, pinyin yuán) －waluta Chińskiej Republiki Ludowej, nazywana oficjalnie Renminbi (chiń. trad. 人民幣, chiń. upr. 人民币, pinyin rénmínbì, wym. żen-min-pi; dosłownie: waluta ludowa) . Kod ISO 4217 to CNY, ale często oznacza się ją także skrótem RMB.

Pieniądz – materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę. Prawnie określony środek płatniczy, który może wyrażać, przechowywać i przekazywać wartość ściśle związaną z realnym produktem społecznym.

Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

Jeden yuan dzieli się na 10 jiao (角), a jeden jiao - na 10 fenów (分). Wszystkie nominały, od najmniejszego, 1 fena, do największego, 100 yuanów, dostępne są w postaci banknotów. W monetach występują nominały od 1 fena do 1 yuana.

Potocznym określeniem yuana w języku chińskim jest "kuai" (块), czyli "kawałek", a "jiao" jest potocznie nazywany "mao" (毛), czyli "włos" (tym samym znakiem zapisuje się popularne w Chinach nazwisko, które nosił m.in. Mao Zedong).

Znaczenie słownikowe

W języku chińskim słowo "yuan" oznacza po prostu "pieniądz", na przykład "mei yuan" to dolary amerykańskie (USD), których nazwa wywodzi się od "Mei Guo" (USA). "Mei yuan" to po prostu "amerykański yuan".

Kasyno – budynek przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu. Zwykle gra odbywa się na specjalne żetony, które grający powinien zakupić przy wejściu. Ewentualna wygrana również jest w żetonach, które przy wyjściu obsługa kasyna wymienia na pieniądze.

Moneta – przeważnie metalowy znak pieniężny, o określonej formie, opatrzony znakiem emitenta. Emitent gwarantował umowną wartość monety. Pierwotnie wartość ta zbliżona była do rynkowej wartości kruszców zawartych w monecie.

Na Tajwanie "yuan" to potoczna nazwa tamtejszej waluty, czyli Nowego Dolara Tajwańskiego. Z kolei w Hongkongu to nazwa dolarów hongkońskich. Mieszkańcy Tajwanu i Hongkongu określają walutę w Chinach nazwą oficjalną, "renminbi". Podobne, lokalne znaczenie ma słowo "yuan" także dla Chińczyków mieszkających w Singapurze i Makau.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

Waluta (jednostka monetarna) – pojęcie używane zamiennie z pojęciem pieniądz. Jednak nazwę waluta stosuje się przede wszystkim w kontekście wymiany międzynarodowej. Waluta jest wtedy środkiem rozliczeniowym (czyli miernikiem wartości) oraz środkiem regulowania płatności (należności i zobowiązań) w transakcjach międzynarodowych.

Z języka chińskiego zapożyczone zostały także nazwy pieniądza w innych językach Dalekiego Wschodu: japoński "jen" i koreański "won".

Użycie poza Chinami kontynentalnymi

W Hongkongu w myśl zasady jeden kraj, dwa systemy używana jest odrębna waluta, dolar hongkoński (HKD). RMB pozostaje tam drugą najpopularniejszą walutą, a jego rola stale rośnie w związku z ożywioną wymianą handlową z kontynentem. Banki w Hongkongu prowadzą dla klientów konta w RMB.

Jeden kraj, dwa systemy (chin. trad. 一國兩制, chin. upr. 一国两制, pinyin yì guó liǎng zhì) – doktryna Chińskiej Republiki Ludowej, sformułowana w latach 80. XX wieku przez Deng Xiaopinga. Jej założeniem jest dopuszczenie do istnienia w Chinach obszarów z ustrojem kapitalistycznym, w celu zjednoczenia kraju. Zgodnie z doktryną, po ewentualnym zjednoczeniu, Tajwan zachowałby swój system polityczny, prawny, militarny, ekonomiczny i finansowy, włączając w to umowy kulturalne i handlowe z państwami trzecimi, a także miałby zagwarantowane "pewne prawa" w dziedzinie stosunków międzynarodowych. Deng Xiaoping jednak odrzucił możliwość uzyskania takiego statusu przez terytoria, które są już częścią ChRL - dotyczyło to zwłaszcza Tybetu.

Karta płatnicza, karta bankowa - elektroniczny instrument płatniczy wydawany przez bank lub instytucję finansową, stanowiący podstawowe narzędzie zdalnego dostępu do pieniędzy zgromadzonych na rachunku bankowym.

Podobna sytuacja panuje w Makau, gdzie chociaż lokalną walutą pozostaje pataca, to miejscowe banki wydają karty płatnicze umożliwiające płatności w RMB. Nie są one jednak dopuszczane w miejscowych kasynach.

Przypisy

Inflacja według CIA (ang.). [dostęp 2009].