Reranie - Polski Serwis Naukowy

Reranie (rotacyzm) – nieprawidłowa (tj. niezgodna z regułami ortofonii) wymowa głoski R, prawidłowo wymawianej w języku polskim jako [ɾ] lub [r]. Wyróżnia się rotacyzm:

Dziąsło - u ssaków zgrubiała tkanka osłaniająca i zrośnięta z wyrostkiem zębodołowym. Dziąsło ściśle przylega do zębiny oraz wypełnia przestrzeń między przylegającymi zębami.

Spółgłoska półotwarta miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego. W systemie IPA oznaczana jest symbolem [ɰ], a w X-SAMPA - [M/]. Fonem ten jest niezgłoskotwórczym odpowiednikiem samogłoski [ɯ]

wargowy (labialny) – drżą obie wargi (dwuwargowy – bilabialny) lub dolna warga przy górnych siekaczach czy górna warga przy dolnych siekaczach (wargowo-zębowy);

międzyzębowy (interdentalny) – drży język wsunięty między zęby;

boczny (lateralny) – powietrze przeciska się między górnym dziąsłem a boczną krawędzią języka;

policzkowy – drżą policzki, rzadki;

języczkowy (uwularny) – drży mały języczek (uvula), najczęstszy, głoska [ʀ] normalna w języku niemieckim i francuskim, spotykana w Polsce na Pomorzu i w Poznańskiem;

podniebienny (welarny) – tylna część języka zbliża się do podniebienia miękkiego, tworząc głoskę [ɣ] lub [ɰ].

gardłowy – dźwięk powstaje między tylną ścianą gardła a obsadą języka – powstaje głoska [ʕ], występująca np. w językach semickich;

spotyka się też wymowę w miejsce r innej polskiej głoski, np. [l] – lambdacyzm, [j] lub w ogóle opuszczanie.

Zobacz też

rotacyzm – proces fonetyczny

Bibliografia

Korekcja nieprawidłowej artykulacji głoski "R"

Linki zewnętrzne

Odmiany rotacyzmu

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Spółgłoska drżąca dziąsłowa - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [r]. Głoska ta jest jednym z trudniejszych dźwięków mowy. Jest zazwyczaj ostatnią głoską opanowywaną przez dzieci, a zaburzenia jej artykulacji są jedną z najczęstszych wad wymowy (reranie)

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.