Reinmar von Bielau (z Bielawy) zwany Reynevanem – fikcyjna postać stworzona przez Andrzeja Sapkowskiego, główny bohater tzw. trylogii husyckiej, z zawodu lekarz posługujący się też magią, z wyboru żołnierz i agent husytów.

Akcja powieści toczy się na Śląsku i w Czechach w czasach wojen husyckich. Król Czech i zarazem cesarz niemiecki zdetronizowany w Pradze chce odzyskać tron i zgnieść rebelię religijną husytów. Kościół katolicki oraz ościenni władcy organizują kolejne krucjaty przeciwko husytom. Perypetie Reynevana zaczynają się w klasztorze na Śląsku, gdzie zabawia się on z pewną Burgundką, żoną szanowanego rycerza, co ma nieoczekiwanie dalekie konsekwencje.

Występujący epizodycznie w pierwszym tomie serii Zawisza Czarny mówi o nim: Oj nie umrzesz ty, chłopaczku, śmiercią naturalną!, co było odniesieniem do jego zainteresowań obejmujących najniebezpieczniejsze aktywności Reynevana: kobiety, czary, medycyna (zielarstwo). Sztuki magicznej uczy się na studiach w czeskiej Pradze, która uznawana jest za serce "heretyckiej zarazy". Bywając w różnych miejscach i słysząc interesujące informacje okazuje się być przydatnym dla wszystkich szpiegiem, posiadającym jednak swoje zasady.

Początkowo jego głównym celem jest pomszczenie brata, Peterlina von Bielau (Piotra z Bielawy), który był zwolennikiem husytów, za co został zamordowany przez Czarnych Jeźdźców dowodzonych przez Birkarta Grellenorta. Aby tego dokonać Reinmar ucieka ze Śląska do Czech, gdzie ma wielu znajomych. Staje się wyznawcą poglądów husyckich i przystępuje do Taboru, poszukując przy tym umiłowanej Jutty, o której porwanie podejrzewa inkwizycję. Podczas jego przygód towarzyszą mu przyjaciele Szarlej i Samson Miodek. Podróżując, podawał się za wiele postaci – między innymi Lancelota z Wozu, Reinmara Hagenau, prowansalskiego wędrownego poetę pod imieniem Yvain le Cretin, księdza, egzorcystę oraz, przy pomocy amuletu Pantaleona, człowieka nieposiadającego cech szczególnych, próbuje uciec z więzienia, używając do tego teleportacji.

Przypisy