Rościsław - książę wielkomorawski

Rościsław (cz. Rostislav) – drugi (po Mojmirze) książę z rodu Mojmirowiców, władca państwa wielkomorawskiego w latach 846-870, święty Cerkwi prawosławnej.

Początki panowania

Rościsław był bratankiem Mojmira I. W 846 roku, po śmierci Mojmira został wyniesiony na tron państwa wielkomorawskiego przez Ludwika II Niemieckiego, władcę państwa wschodniofrankijskiego. Ludwik II Niemiecki chciał uzależnić Rościsława od swojej władzy. Przypuszczał, że uda mu się podporządkować władcę wielkomorawskiego własnym politycznym interesom w Europie Środkowej. Rościsław prowadził jednak niezależną politykę. Od 850 roku książę morawski zerwał kontakty z sąsiadem. Zaczął wspomagać opozycję Ludwika, na Wielkich Morawach przyjmował przeciwników króla wschodniofrankijskiego, którzy musieli przymusowo uciekać z Państwa Wschodnich Franków. Z powodu zerwania stosunków i osłabienia wpływów wschodniofrankijskich Rościsław wygnał ze swojego państwa łacińskich księży, którzy w większości przybywali z Bawarii. W 855 roku Ludwik Niemiecki próbował ukarać Rościsława za nieposłuszeństwo i zorganizował wyprawę przeciwko Rzeszy Wielkomorawskiej. Jego wojsko doszło aż do głównej twierdzy Rościsława. Wojsko wielkomorawskie przeprowadziło zwycięskie kontruderzenie. Następnie Rościsław ścigał wojska wschodniofrankijskie, aż za graniczną rzekę Dunaj i złupił wschodniofrankijskie ziemie na drugim jej brzegu.

Księstwo Nitrzańskie (czes. Nitranské knížectví lub Nitransko, słow. Nitrianske kniežatstvo) – słowiańskie księstwo znajdujące się w południowo-zachodniej części dzisiejszej Słowacji. Rezydencją książęcą była Nitra.
Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Termin zaczął być znów używany po upadku żelaznej kurtyny, dzielącej "Europę Środkową" na dwie części. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.

W 858 roku Rościsław sprzymierzył się z Karlomanem, margrabią Marchii Wschodniej (dzisiaj część Austrii) i zarazem synem Ludwika Niemieckiego. Rościsław zyskał dzięki temu sojuszowi część ziem dzisiejszych Węgier, które przyłączył do swojego państwa. W 861 roku Rościsław i Karloman ponownie zaatakowali siły Ludwika Niemieckiego, którego sprzymierzeńcem był Pribina, wtedy władca Księstwa Błatneńskiego. Rościsław napadł na Księstwo Błatneńskie i strącił Pribinę z tronu. Pribina prawdopodobnie został zabity. Książęcy tron otrzymał syn Pribiny, Kocel, stając się w ten sposób lennikiem Rościsława.

Karloman (ur. 830, zm. 29 listopada 880) – pochodził z dynastii Karolingów. Był królem wschodniofrankijskim w latach 876 - 880 i Królem Włoch od 877 do 879. Najstarszy syn Ludwika Niemieckiego i Hemmy, córki hrabiego Welfa.
Pribina (znany również z frankijskich kronik jako Priwina bądź Privina) - pierwszy znany władca Księstwa Nitrzańskiego (825-833) oraz Księstwa Błatneńskiego (840-861).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.

Książę – tytuł monarchów państw nie będących królestwami, tytuł feudalny władców wielkich jednostek terytorialnych w ramach monarchii, podległych królowi lub cesarzowi, tytuł członków rodziny monarchy i tytuł arystokratyczny. Jego źródłosłów związany jest ze staropolskim słowem kniądz (ksiądz), staroruskim kniaź, czeskim knieze czy południowosłowiańskim knez. Książę różnił się od króla tym, że nie był koronowany. Książę może władać lub być właścicielem księstwa. Na terenie pogańskiej Słowiańszczyzny wyraz książę oznaczał po prostu władcę terytorialnego lub plemiennego, bez jakiegokolwiek odniesienia do godności chrześcijańskich książąt (princepsów, duksów), królów (reksów) i cesarzy (cezarów, imperatorów).

Alfabet (nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu greckiego: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).

Engelszalk I (niem. Engelschalk) był margrafem (comes terminalis) Marchii Panońskiej. Poległ w 871 roku razem ze swoim bratem Wilhelmem II w walkach przeciw Rzeszy Wielkomorawskiej. Ich następcą jako grenzgraf został Aribo.

Mojmirowice (czes. Mojmírovci) – słowiańska dynastia zapoczątkowana przez Mojmira I. Kolejni członkowie rodu byli władcami państwa wielkomorawskiego aż do jego upadku w roku 907.

Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji.