Krzew - roślina wieloletnia o zdrewniałej łodydze, czasem także korzeniach, przekraczająca 0,5 m wysokości. Krzewy mają krótki pęd główny, z którego wyrastają równorzędne, rozgałęziające się pędy boczne. W przeciwieństwie do drzew u krzewów brak osi głównej, która u drzew przechodzi przez system pędowy. W rozwoju krzew powstaje przez rozwój pączków bocznych, znajdujących się u nasady pędu głównego, który zostaje szybko opanowany przez tworzące się liczne pędy boczne i wcześnie zamiera. Krzewy mają korzeń palowy, podobnie jak drzewa.

Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

Drzewa – grupa . Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające . Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody.

Roślina okrywowa, roślina zadarniająca – w ogrodnictwie – gatunek lub odmiana (kultywar) niskiej rośliny ozdobnej silnie zagęszczającej się, tworzącej na ziemi darń. Często pełzające pędy roślin okrywowych zakorzeniają się w ziemi w wielu miejscach. Rośliny okrywowe spełniają podobne funkcje, jak trawnik; osłaniają glebę pod wyższymi roślinami, ograniczają rozwój chwastów. Ich stosowanie ogranicza ilość zabiegów pielęgnacyjnych. Często mają większe wartości dekoracyjne, niż trawnik, gdyż większość z nich kwitnie, lub ma trwale kolorowe liście, tworząc na ziemi barwne kobierce, ponadto nie wymagają regularnego koszenia. Wiele ich gatunków doskonale nadaje się także do ogrodów skalnych. Wśród roślin okrywowych znajdują się zarówno byliny, jak i krzewinki i małe krzewy. Korzystne jest stosowanie roślin okrywowych w miejscach trudnych do koszenia. Większość roślin okrywowych nie jest typowymi gatunkami botanicznymi, lecz ich kultywarami.