Robert I Wspaniały - Polski Serwis Naukowy

Robert I (ur. ok. 1000 – zm. 1035) – książę Normandii w latach 1028 – 1035, zwany „Wspaniałym” (fr. le Magnifique) ze względu na jego upodobanie do wytwornych strojów, innym jego przydomkiem był „Diabeł”. Był synem księcia Ryszarda II i Judyty, córki Konana I, księcia Bretanii.

Henryk I (ur. 4 maja 1008 r. w Reims, zm. 4 sierpnia 1060 r. w Vitry-aux-Loges), król Francji w latach 1031-1060 (koronowany w 1027), książę Burgundii 1016-1032). Syn Roberta II Pobożnego z dynastii Kapetyngów i Konstancji Prowansalskiej.

Ryszard II Dobry (ur. 23 sierpnia 963, zm. 28 sierpnia 1027 w Fécamp) – syn i sukcesor Ryszarda I Nieustraszonego i jego drugiej żony, Gunnory. Za jego panowania okrzepła feudalna struktura społeczna w Normandii. W związku z tym ustalił się zwyczaj tytułowania władcy Normandii księciem, aczkolwiek prawdopodobne jest, że tego tytułu używał już jego ojciec.

Kiedy zmarł jego ojciec, następcą tronu został jego starszy brat Ryszard, podczas gdy on otrzymał tytuł hrabiego Hiémois. Kiedy Ryszard zmarł w tajemniczych okolicznościach kilka miesięcy później, istniało uzasadnione podejrzenie że Robert dopuścił się bratobójstwa, stąd jego drugi przydomek – Robert Diabeł (Robert le Diable). Robert wspomógł króla Francji Henryka I w walce przeciwko jego zbuntowanemu bratu i matce, w zamian za udzielone wsparcie otrzymał terytorium Vexin. Interweniował również w sprawie Flandrii, wsparł tam angielskiego króla Edwarda Wyznawcę, który w tym czasie przebywał na wygnaniu na dworze Roberta. Sponsorował i wspierał reformę monastyczną w Normandii.

Monastycyzm (z łac. monasticus, od gr. monastērion - cela pustelnika, z monachos - samotny) – forma życia religijnego, której podstawą jest życie we wspólnocie zakonnej (klasztor); w chrześcijaństwie, a także m.in. w religiach pogańskich (westalki), w judaizmie (qumrańczycy), w buddyzmie i in. Monastycyzm ma na celu kult religijny - służbę Bogu i dążenie do samorealizacji przez czystość duchową, ubóstwo, umartwianie się, modlitwę i kontemplację.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Kiedy zapewnił sukcesję swemu nieślubnemu synowi Wilhelmowi, wyruszył na pielgrzymkę do Jerozolimy. Zgodnie z Gesta Normannorum Ducum podróżował drogą przez Konstantynopol, dotarł do Jerozolimy, i zmarł w drodze powrotnej 2 lipca 1035 roku w Nicei (współczesny İznik w zachodniej Turcji). Niektóre źródła upatrują przyczynę jego śmierci w otruciu i datują ją na 1 lipca lub 3 lipca. Jego syn Wilhelm, w wieku około ośmiu lat został jego następcą.

Conan I Krzywy (ur. 927, zm. 27 czerwca 992 pod Conquereuil), książę Bretanii i hrabia Rennes, syn hrabiego Rennes Judicaela Berengara, niektóre źródła podają jako jego pradziadka księcia Bretanii Erispoe.

Herleva znana również jako Herleve, Arlette, Arletta i Arlotte (ur. ok. 1003 – zm. ok. 1050) była matką Wilhelma Zdobywcy, późniejszego króla Anglii. Miała jeszcze dwóch innych synów z Herluinem de Conteville: Odona z Bayeux i Roberta de Mortain.

Według kronikarza Wilhelma z Malmesbury, ok. 1086 r. Wilhelm wysłał poselstwo do Konstantynopola i Nicei, które miało za zadanie przywieźć zwłoki jego ojca. Ciało księcia ekshumowano i ruszono w drogę powrotną. W Apulii doszła do orszaku wieść o śmierci Wilhelma podczas oblężenia Rouen. Wówczas posłowie zadecydowali o pochowaniu Roberta na ziemi włoskiej.
Vexin – region historyczny w północno–wschodniej Francji, podzielonym od X wieku na Vexin normański (Vexin normand) i Vexin francuski (Vexin français).

Wilhelm I Zdobywca (William the Conqueror, Guillaume le Conquérant), zwany także Wilhelmem Bękartem (William the Bastard, Guillaume le Bâtard), (ur. ok. 1028 w Falaise, zm. 9 września 1087 w klasztorze Saint Gervais niedaleko Rouen), król Anglii i książę Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.

Żony i potomstwo

Robert Wspaniały nie miał żony, miał natomiast liczne kochanki. Jedną z nich była Herleva, córka Fulberta, garbarza z Falaise. Podobno książę poznał ją, kiedy na brzegu rzeki prała ubrania i tam ją zgwałcił, a następnie zabrał do siebie. Herleva urodziła księciu córkę i syna:
Gesta Normannorum Ducum (dosł. z łaciny Czyny Normańskich Książąt) – średniowieczna kronika autorstwa mnicha Wilhelma z Jumièges, opisująca dzieje Normanów do 1060 roku. W 1070 Wilhelm Zdobywca nakazał Wilhelmowi z Jumièges rozszerzyć pracę o szczegóły dotyczące jego praw do korony angielskiej. W latach późniejszych Orderic Vitalis (zm. ok. 1142) oraz Robert z Torigni (zm. 1186) poszerzyli kronikę o historię do czasów Henryka I.

Turcja (tur. Türkiye, Republika Turcji – Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie ze stolicą w Ankarze. Część europejska – Tracja stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest od części azjatyckiej morzem Marmara oraz cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcja jest krajem czterech mórz, gdyż od północy otacza ją Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie i morze Marmara, a od południa Morze Śródziemne – nazywane w języku tureckim Morzem Białym.

Adelajdę (ok. 1026 – ok. 1090), żonę Enguerranda II de Ponthieu, Lamberta II z Lens i Odona II de Troyes

Wilhelma (ok. 1027 – 9 września 1087), księcia Normandii i króla Anglii

Wywód przodków

Drzewo genealogiczne