Robert Jarni (ur. 26 października 1968 w Čakovcu) – były piłkarz chorwacki grający na pozycji lewego obrońcy, a czasami pomocnika.

Kariera klubowa

Jarni urodził się w Čakovcu i tam też zaczynał piłkarską karierę w klubie MTČ, który obecnie znany jest jako NK Čakovec. W klubie tym grał w pierwszej połowie lat 80., a w czerwcu 1985 roku został dostrzeżony przez trenerów Hajduka Split podczas pucharowego meczu tej drużyny z MTČ. W lutym 1986 Jarni trafił do Splitu i podpisał profesjonalny kontrakt z Hajdukiem. W lidze zadebiutował jednak dopiero w sezonie 1986/1987. 19-letni wówczas Jarni objawiał się dużym talentem, ale nie zawsze jeszcze wybiegał w podstawowym składzie splickiej drużyny. Za to w pierwszym sezonie gry mógł świętować swój pierwszy zdobyty laur, jakim było zdobycie Pucharu Jugosławii. W kolejnych latach Jarni wywalczył już miejsce w pierwszej jedenastce Hajduka i przez okres 5 lat gry w Splicie rozegrał 128 meczów i zdobył 17 bramek. W ostatnim sezonie gry na stadionie Poljud osiągnął także swój ostatni sukces w ojczyźnie – po raz drugi zdobył Puchar Jugosławii w 1991 roku. Latem tamtego roku było przesądzone, iż Jarni nie zostanie w Jugosławii, tym bardziej, że wybuchła wojna na Bałkanach i wówczas większość utalentowanych piłkarzy uciekała z tego miejsca ogarniętego konfliktem.

Jarni trafił do drużyny Serie A, AS Bari. W zespole trenowanym przez Zbigniewa Bońka miał być gwiazdą obok Anglika Davida Platta oraz rodaka Zvonimirem Bobanem, który przybył tam z Dinama Zagrzeb. Jednak wszyscy trzej nie pomogli klubowi z Bari w utrzymaniu w lidze i zajmując 15. miejsce w Serie A, klub ten spadł o klasę niżej. Jarni nie odszedł z zespołu i przez kolejny sezon grał z Bari w drugiej lidze. Zespół zajął jednak dopiero 9. miejsce i nie udało mu się powrócić do pierwszej ligi, ale Jarni grał na tyle dobrze, że latem 1993 podpisał kontrakt z 9. drużyną Serie A, Torino Calcio. W Torino rozegrał 23 mecze w sezonie i zajął z tym zespołem 8. miejsce, a od nowego sezonu był już graczem lokalnego rywala zespołu "Granata", Juventusu. W Juventusie Jarni wielkiej kariery jednak nie zrobił, miał problemy z wywalczeniem miejsca w składzie i przez cały sezon w Serie A pojawił się zaledwie 15 razy na boisku i zdobył 1 bramkę – swoją pierwszą na boiskach ekstraklasy Włoch, 14 maja 1995 w zwycięskim wyjazdowym meczu z Genoą. Pomimo słabego sezonu Jarni może pochwalić się zdobytym dubletem – Juventus został zarówno mistrzem, jak i zdobył Puchar Włoch.

Latem 1995 Jarni odszedł z Turynu i podpisał kontrakt z hiszpańskim Betisem Sewilla. W Betisie Robert odzyskał formę i stał się jednym z czołowych lewych obrońców lidze. Na dodatek popisywał się nadzwyczajną jak na gracza tej pozycji skutecznością. W 3 sezony w Betisie zdobył aż 20 bramek w 98 meczach, a najlepszy dlań był sezon 1996/1997, gdy sewilska drużyna zajęła 3. miejsce w Primera División tuż za Realem Madryt i FC Barceloną, awansując tym samym do Pucharu UEFA. W sezonie 1997/1998 Betis zajął 8. miejsce, ale do ostatniej kolejki był jeszcze na 6. pozycji, ale i tak był to ponownie dobry sezon w wykonaniu Jarniego. Latem 1998 podpisał on kontrakt z angielskim Coventry City, jednak w swoim klubie zapragnął Jarniego szkoleniowiec Realu Madryt, Guus Hiddink i zaledwie po paru tygodniach odkupił on Roberta z angielskiego zespołu. W ten sposób Jarni nie zdołał nawet zadebiutować w żadnym meczu drużyny Coventry. Pod wodzą Hiddinka Realowi szło w lidze bardzo źle, i już w styczniu 1999 został on zastąpiony przez Vicente Del Bosque. Jednak zbyt duża strata do Barcelony spowodowała, że Realowi nie udało się zdobyć mistrzostwa kraju. Po sezonie Del Bosque zdecydował się przebudować defensywę zespołu i na sezon 1999/2000 nie widział dla Jarniego miejsca w składzie "Królewskich". Robert odszedł więc do zespołu z Segunda División, UD Las Palmas, z którym awansował do ekstraklasy Hiszpanii. W sezonie 2000/2001 Las Palmas z Jarnim w składzie zdołało się utrzymać bez żadnych problemów w pierwszej lidze, zajmując 11. miejsce, i dobra postawa Roberta została zauważona w Atenach i latem ten chorwacki obrońca przeszedł do tamtejszego Panathinaikosu. W Grecji rozegrał jednak tylko 5 meczów i zimą 2002 roku rozwiązano z nim kontrakt. Jarniemu nie udało się poszukać nowego pracodawcy i zdecydował się zakończyć piłkarską karierę.