Robert Mocny - Polski Serwis Naukowy

Robert IV Mocny (ur. około 820 – zm. 2 lipca 866), margrabia Neustrii i hrabia Orleanu od 834 roku, hrabia Wormacji w latach 837 - 840, hrabia Angers od 853 roku i Andegawenii od 861 roku. Syn Roberta III z Wormacji i Wiltrudy (Waldrady) z Orleanu. Pochodził z dynastii Kapetyngów.

W 840 roku oddał hrabstwo Wormacji hrabiemu Walaho IV i udał się na dwór króla Franków Karola II Łysego. Brał udział w zwycięskich walkach z najazdami normańskimi, głównie w latach 864 - 865. Robert IV Mocny sprawował dowództwo wojskowe między Sekwaną i Loarą. Tereny te były szczególnie zagrożone przez Normanów. Ludność tych terenów była sparaliżowana strachem, natomiast król był bezsilny. Hrabia doskonale radził sobie z najazdami aż do bohaterskiej śmierci w bitwie pod Brissarthe (2 lipca 866), w walce z najazdem bretońsko-normańskim. Jego śmierć została uwieczniona legendą zapisaną w kronice Reginona z Prüm, chociaż arcybiskup Hinkmar uznał śmierć hrabiego jako karę za zajęcie opactwa w Tours.

Tours – miasto i gmina w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre-et-Loire oraz krainie historyczno-geograficznej Turenia.

Robert III z Wormacji (ok. 790 - luty 834) - hrabia Wormacji i Rheingau od 807 roku. Pochodził z dynastii Kapetyngów. Był synem Roberta II Hesbaye i jego żony Teoderaty.

Małżeństwa i dzieci

Robert IV Mocny miał zapewne dwie żony. Imię pierwszej żony Roberta jest nieznane (pojawia się imię Agane ?). Drugą była Adelajda z Tours, córka Hugo I Trwożliwego, hrabiego Tours i Sens, wdowa , jej pierwszy mąż zmarł w 862 roku.

Robert doczekał się trójki dzieci:

Odon, Eudes (ur. ok. 860, zm. 1 stycznia 898) – hrabia Paryża, król zachodnich Franków od 888. Syn Roberta Mocnego i Adelajdy, starszy brat Roberta I. Po dowodzeniu zwycięską obroną podczas oblężenia Paryża przez wikingów został wybrany królem zachodniofrankijskim.

Sekwana (fr. Seine) – rzeka w północnej Francji. Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km²; swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi w formie estuarium do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanał La Manche).

Odo (przed 852 - 898) - król Franków zachodnich w latach 888-898.

Regnilda - żona Wilhelma z Périgueux

Robert (ok. 865 - 923) - król Franków zachodnich w latach 922-923.

Po jego śmierci synowie odziedziczyli tylko hrabstwa Blois i Nantes, pozostałe ziemie wraz z obowiązkiem strzeżenia przed wikingami przypadły Hugonowi Opatowi

Loara (franc. Loire) – najdłuższa rzeka Francji. Jej długość wynosi 1020 km, a powierzchnia dorzecza 120,5 tys. km² (1/5 powierzchni Francji). Źródła Loara bierze w na stokach Gerbier-de-Jonc we wschodniej części Masywu Centralnego, a uchodzi do Zatoki Biskajskiej (Ocean Atlantycki) w postaci estuarium. Od Roanne Loara jest żeglowna, a na długości 53 km w górę rzeki (do Nantes) jest dostępna dla statków morskich. Loara posiada połączenia z Sekwaną i Saoną za pomocą kanałów.

Karol II Łysy (ur. 13 czerwca 823, zm. 5 października lub 6 października 877) - król zachodniofrankijski od 843, król Italii od 876, cesarz rzymski od 875, syn Ludwika I Pobożnego (778-840), pierwszy z dynastii Karolingów francuskich.

Przypisy

Kuchta Paweł, Wormacja w dobie średniowiecza, Kraków 1968, str. 22.
Baszkiewicz Jan, Historia Francji, Wrocław 1999, str. 32 - 33.
Kuchta Paweł, Wormacja w dobie średniowiecza, Kraków 1968, str. 91.
McKitterick R., Królestwa Karolingów. Władza - konflikty - kultura. 751-987, tłum. B. Hlebowicz, M. Wilk, Warszawa 2011, s. 303.