Robert Parmeński - Polski Serwis Naukowy

Robert I Burbon-Parmeński, wł. Roberto I Carlo Luigi Maria di Borbone (9 lipca 1848 – 16 listopada 1907) - ostatni panujący książę Parmy i Piacenzy w latach 1854-1859 (później jego księstwo zostało włączone do Włoch).

Urodził się we Florencji jako najstarszy syn Karola III Burbona, księcia Parmy, i Ludwiki d'Artois, córki Karola Ferdynanda, księcia de Berry (syna króla Francji - Karola X Burbona). Odziedziczył księstwo w 1854, po tym jak jego ojciec został zamordowany. Miał wtedy zaledwie 6 lat, więc jego matka została regentką.

Maria Antonina Portugalska (Maria Antónia Adelaide Camila Carolina Eulália Leopoldina Sofia Inês Francisca de Assis e de Paula Micaela Rafaela Gabriela Gonzaga Gregória Bernardina Benedita Andrea of Braganza) ( ur. 28 listopada 1862 w Bronnbach; zm. 14 maja 1959 w Luksemburgu), infantka Portugalii, księżna Parmy.

Karol III Burbon-Parmeński, wł. Carlo III (ur. 14 stycznia 1823 we Florencji, zm. 27 marca 1854 w Parmie) - książę Parmy w latach 1848-1854. Jedyny syn Karola II, księcia Parmy i Marii Teresy, księżniczki sabaudzkiej (córki króla Wiktora Emanuela I).

Kiedy Robert miał 11, jego księstwo, podobnie jak wszystkie inne włoskie księstwa, zostało włączone do Włoch przez oddziały króla Sardynii. Były książę i jego rodzina cieszyli się jednak znacznym majątkiem i podróżowali prywatnym pociągiem z jednego zamku rodzinnego do drugiego (z Schwarzau am Steinfeld, niedaleko Wiednia, Villa Pianore, w północnych Włoszech, do wspaniałego zamku w Chambord, we Francji).

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Książę Sykstus Burbon-Parmeński, wł. Sisto Fernando Maria Ignazio Alfredo Roberto di Borbone (ur. 1 sierpnia 1886, w Wartegg, w Szwajcarii - zm. 14 marca 1934, w Paryżu, we Francji) - książę z dynastii Burbonów-Parmeńskich, belgijski oficer podczas I wojny światowej i centralna postać tzw. Sprawy Sykstusa.

Rodzina

Pierwsze małżeństwo

W 1869 (na wygnaniu) Robert poślubił Marię Pię Burbon, księżniczkę Obojga Sycylii (1849-1882), córkę króla Ferdynanda II. Maria Pia była kuzynką Roberta i urodziła mu 12 dzieci:

Maria Luiza (1870-1899)

∞ Ferdynand I Koburg, car Bułgarii

Ferdynand (1871)

Ludwika Maria (1872-1943), opóźniona umysłowo

Henryk I (1873-1939), tytularny książę Parmy (1907-1939), opóźniony umysłowo

Maria Imaculata (1874-1914), opóźniona umysłowo

Józef (1875-1950), tytularny książę Parmy (1939-1950), opóźniony umysłowo

Maria Teresa (1876-1959), opóźniona umysłowo

Maria Pia (1877-1915), opóźniona umysłowo

Beatrice (1879-1946)

∞ Piotr, hrabia Lucchesi Palli (wnuk Karoliny, księżnej de Berry)

Eliasz (1880-1959), tytularny książę Parmy, głowa rodziny Burbonów-Parmeńskich (1950-1959)

∞ Maria Anna Habsburg (córka Fryderyka, księcia Cieszyna)

Maria Anastazja (1881)

Augusta / August (1882).

Maria Pia zmarła przy narodzinach ostatniego dziecka. Nie wiadomo, czy ostatnie dwoje dzieci, podobnie jak sześcioro ich rodzeństwa również było opóźnione umysłowo.

Karol I Habsburg-Lotaryński (Karl Franz Josef Ludwig Hubert Georg Maria von Habsburg-Lothringen) (ur. 17 sierpnia 1887 w Persenbeug, zm. 1 kwietnia 1922 w Funchal na Maderze) – ostatni władca Cesarsko-Królewskich Austro-Węgier (jako król Węgier - Karol IV, jako król Czech - Karol III), pochodził z dynastii Habsbursko-Lotaryńskiej. Przez Kościół katolicki ogłoszony błogosławionym.

Wiktor Emanuel III (wł. Vittorio Emanuele III), (ur. 11 listopada 1869 w Neapolu, zm. 28 grudnia 1947 w Aleksandrii) - król Włoch z dynastii sabaudzkiej (29 lipca 1900 roku - 9 maja 1946 r.), cesarz Etiopii (1936-1943, tytuł nieuznany przez większość państw na świecie), król Albanii (1939-1943). Syn Humberta I i Małgorzaty Sabaudzkiej. Żonaty z królewną Heleną Czarnogórską.

Drugie małżeństwo

Robert ożenił się ponownie, w 1884, z Maria Antoniną Portugalską (córką króla Michała I Uzurpatora i Adelajdy Löwenstein-Wertheim-Rosenberg). Maria Antonia urodziła Robertowi również 12 dzieci:

Maria della Neve Adelajda (1885-1959), zakonnica w klasztorze benedyktynek w Solesmes

Sixtus (1886-1934)

∞ Hedwiga de La Rochefoucauld

Ksawery (1889-1977), tytularny książę Parmy, głowa rodziny Burbonów-Parmeńskich (1974-1977), karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii

∞ Madeleine de Bourbon-Busset

Franciszka (1890-1978), zakonnica w klasztorze benedyktynek w Solesmes

Zyta (1892-1989)

∞ Karol I Habsburg, cesarz Austrii

Feliks (1893-1970)

∞ Charlotta, wielka księżna Luksemburga

René (1894-1962)

∞ Małgorzaty Duńskiej (córki Waldemara, księcia Danii)

Maria Antonia (1895-1937), zakonnica w klasztorze benedyktynek w Solesmes

Izabela (1898-1984)

Ludwik (1899-1967)

∞ Maria Franciszka Sabaudzka (córka Wiktora Emanuela III)

Henrietta (1903-1987)

Tomasz (1905-1958)

∞ Małgorzata Maria von Thurn und Taxis

Śmierć

Niecałe 4 miesiące po śmierci Roberta, w 1907, Wielki Marszałek na dworze austriackim, ogłosił, że 6 najstarszych dzieci Roberta z jego pierwszego małżeństwa, zostało wykluczonych z dziedziczenia (były one opóźnione umysłowo). Nie dotyczyło to najmłodszego syna Roberta z tego małżeństwa - Eliasza, księcia Parmy jako jego pierwszego dziedzica. Eliasz jako jedyny ze swojego rodzeństwa (rodzonego) miał swoje dzieci i został oficjalnym opiekunem niepełnosprawnego rodzeństwa. Później przyrodni bracia Eliasza; Sixte i Xavier, próbowali podzielić rodzinną fortunę, ale przegrali sprawę we francuskim sądzie.

Henryk I Burbon-Parmeński, wł. Enrico I, Duca di Parma e Piacenza (ur. 1873, zm. 16 listopada 1939) – tytularny książę Parmy i Piacenza w latach 1907–1939.

Michał I Bragança, port. Miguel I, Miguel Maria do Patrocínio João Carlos Francisco de Assis Xavier de Paula Pedro de Alcântara António Rafael Gabriel Joaquim José Gonzaga Evaristo de Bragança e Bourbon (ur. 26 października 1802, w Lizbonie - zm. 14 listopada 1866, w Karlsruhe) - drugi syn króla Jana VI i Charlotty Joachimy Burbon, infantki hiszpańskiej. Był trzydziestym (lub według innych historyków - trzydziestym pierwszym) królem Portugalii i Algarve w latach 1828-1834 (podczas portugalskiej wojny domowej).

Kilku młodszych synów Roberta służyło w austriackiej armii.